Πέρασαν οι ώρες τους γοργά
και φύγανε οι εραστές, θλιμμένοι,
με βήματα επίσημα κι αργά
και καμπαρντίνα κουμπωμένη.

Και λυπηθήκαμε τους εραστές
με το μικρό στον τόπο
πήγαιν’ έλα τους,
να ονειρεύονται αγκαλιές ζεστές,
σκαλίζοντας τη γη
με την ομπρέλλα τους...

Their hours went through fast
And lovers left, sorrowful,
With formal and slow steps
And their coat tied

And we pitied the lovers
In the place, with their small
Wandering forth and back,
So that they dream of warm arms
Grubbing the land
With their umbrella...

Κατερίνα1996 © 30.05.2016

Εκτύπωση από: