The Accordion

Στη γειτονιά μου την παλιά είχα ένα φίλο
που ήξερε και έπαιζε τ’ ακορντεόν
όταν τραγούδαγε φτυστός ήταν ο ήλιος
φωτιές στα χέρια του άναβε τ’ ακορντεόν

Μα ένα βράδυ σκοτεινό σαν όλα τ’ άλλα
κράταγε τσίλιες παίζοντας ακορντεόν
φασιστικά καμιόνια στάθηκαν στη μάντρα
και μια ριπή σταμάτησε τ’ ακορντεόν

Τ’ αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει
όποτε ακούω από τότε ακορντεόν
κι έχει σαν στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει
δε θα περάσει ο φασισμός

In my old neighborhood I had a friend
who knew how to play the accordion
when he sang he was the spitting image of the sun
fires in his hands were ignited by the accordion

But one evening, dark like all the others
he kept a look-out as he played the accordion
Fascist lorries stood by the fence
and one burst of gunfire stopped the accordion

The slogan which was started always comes back to me
whenever I hear, since then, the accordion
and like a stamp it has marked my life
"It shall not prevail, fascism!"

Love Song for Greece, Eva Johanos © 29.07.2014

Εκτύπωση από: