Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124642 Τραγούδια, 264100 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Rosa - 2197 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Άλλες ερμηνείες:
Υπόγεια Ρεύματα

Τα χείλη μου ξερά και διψασμένα
γυρεύουνε στην άσφαλτο νερό
περνάνε δίπλα μου τα τροχοφόρα
και συ μου λες μας περιμένει η μπόρα
και με τραβάς σε καμπαρέ υγρό

Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο
μα τα κελιά μας είναι χωριστά
σε πολιτεία μαγική γυρνάμε
δε θέλω πια να μάθω τι ζητάμε
φτάνει να μου χαρίσεις δυο φιλιά

Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις
σε ένα παραμύθι εφιαλτικό
φωνή εντόμου τώρα ειν’ η φωνή μου
φυτό αναρριχώμενο η ζωή μου
με κόβεις και με ρίχνεις στο κενό

Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία
πώς η ιστορία γίνεται σιωπή
τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο
συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί

Αγάπη μου από κάρβουνο και θειάφι
πώς σ’ έχει αλλάξει έτσι ο καιρός
περνάνε πάνω μας τα τροχοφόρα
και γω μέσ’ στην ομίχλη και τη μπόρα
κοιμάμαι στο πλευρό σου νηστικός

Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία
πώς η ιστορία γίνεται σιωπή
τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο
συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί


Letras de Canciones: Alkis Alkaios
Música: Thanos Mikroutsikos
Primera representaci: Dimitris Mitropanos

Otras presentaciones:
Ypoyia Refmata

Mis labios secos y sedientos
buscan el agua en el asfalto
los vehículos pasan a mi lado
y tú me dices que nos espera la tormenta
y me arrojas a un oscuro cabaret

Caminamos juntos por la misma calle
pero nuestras celdas están separadas
damos vueltas por una mágica ciudad
No quiero más tiempo para saber lo que buscamos
Sería suficiente con que me dieras dos besos

Me apuestas a la ruleta y me pierdes
en una fábula de pesadilla
ahora mi voz es la voz de un insecto
mi vida es una planta trepadora
y tú me cortas y me arrojas al vacío

Cómo la necesidad se convierte en historia
Cómo la historia se convierte en silencio
¿Qué me miras, Rosa? Así paralizado
Perdóname por no entender
qué dicen las computadoras y los números

Amor mío, hecho de carbón y azufre
¿Cómo pudo haberte cambiado así el tiempo?
pasan por arriba nuestro los vehículos
y yo en la niebla y en la tormenta
duermo a tu lado en ayunas

Cómo la necesidad se convierte en historia
Cómo la historia se convierte en silencio
¿Qué me miras, Rosa? Así paralizado
Perdóname por no entender
qué dicen las computadoras y los números

   hugocella, Hugo Cella © 19-10-2008 @ 13:43

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο