Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
119332 Τραγούδια, 256077 Ποιήματα, 28884 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

llanura y cementerio - 1916 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Μουσική: Λένα Πλάτωνος
Πρώτη εκτέλεση: Σαββίνα Γιαννάτου

Έχει πια δύσει ο ήλιος του χειμώνα,
και γρήγορα, σα θέατρο, σκοτεινιάζει,
ή σα να πέφτει πέπλο σε μια εικόνα.
Άλλο δε βρίσκει ο άνεμος, ταράζει
μόνο τ’ αγκάθια στην πεδιάδα όλη,
μόνο κάποιο χαρτί σ’ όλη τη φύση.
Mα το χαριτωμένο περιβόλι
αίμα και δάκρυα το `χουνε ποτίσει.
Aδιάκοπα τα δέντρα ξεκινούνε,
κι οι πέτρινοι σταυροί σκίζουν σα χέρια
τον ουρανό που σύννεφα περνούνε,
τον ουρανό που είναι χωρίς αστέρια.
Ωραίο, φριχτό και απέριττο τοπίον!
Eλαιογραφία μεγάλου διδασκάλου.
Aλλά του λείπει μια σειρά ερειπίων
κι η επίσημος αγχόνη του Παγκάλου.


Letras de Canciones: Kostas Karyotakis
Música: Lena Platonos
Primera representaci: Savvina Yiannatou

Ya se ha puesto el sol invernal;
rápidamente, como en teatro, oscurece,
o como si cayera un velo sobre una imagen.
El viento hace rodar los cardos por la llanura
y algún trozo de papel;
no topa con otra cosa..
Mas al ameno parque
lo regaron sangre y lágrimas.
Los árboles emprenden sin parar su camino
y cruces de piedra rasgan cual manos
el cielo, cubierto de nubes pasajeras,
que no dejan ver ni una estrella.

¡Paisaje sin par, hermoso y horrible!
Oleo de un gran maestro.
Aunque faltan unas cuantas ruinas,
y la horca oficial de Pankalos.

 Explica Savidis que en 1925, durante la dictadura del general Theodoros Pankalos (abuelo del político actual del mismo nombre) ahorcaron ilegal aunque públicamente a dos oficiales 'abusivos'.
   Avellinou © 20-08-2014 @ 22:37

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο