Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123741 Τραγούδια, 262085 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 1 χρόνο φυλακή
 Ζήσε....
 
Φτιαχτά ποιήματα,ποιήματα φτιαχτά,είμαι φοιτητής εγώ
ή κατοικίδιο σπουργίτη?
Θέλω να φύγω,θέλω να βγώ, να δώ να ερωτευτώ μα τίποτα δε με αφήνει...
Οι πύλες του υγρού Παραδείσου με περιμένουν στη γραμμή επάνω ακροβατώ
στην Κόλαση να βγώ.
Κατάθεση ψυχής ελεύθερος να ζήσω κι'όμως ακούω την καρδία και τύψεις την
γεμίζω...
Μαυρίζω,μαυρίζω με τον πόνο που μοιράζω και την μοναξία που κάποτε
ήταν σύμμαχος καλός με θλήψη την κοιτάζω...
Βαρέθικα την μόνιμη ματία της κομμάτι έπεσε η ψυχή μου δικία της...
Το ξέρω δεν πρόκειται να βγώ,φοβάμαι πια να φύγω...
Κανείς δε βοηθάει τρομάζω να μιλήσω...
Τη βοήθεια δε τη ζητώ απλά με θλήψη την κοιτάζω και αυτή φωνάζει και
την καρδία μου κλείνει και σαν κλέφτης τα φτερά μου πέρνει...
Γι'αυτό φύγε εσύ τώρα που μπορείς,εγώ θα μείνω εδώ εσένα να
βοηθάω...
Αντίο.....


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Φιλοσοφικά
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Α.Ε. ΕΠΕ
18-06-2008 @ 07:44
Λέει πολλά με αλήθεια. Σαν να τα ζει.
::rol.::
ΝΟΥΦΑΡΟ
18-06-2008 @ 10:06
::yes.:: ::yes.::
χρηστος καραμανος
18-06-2008 @ 12:47
Οι πύλες του υγρού Παραδείσου με περιμένουν στη γραμμή επάνω ακροβατώ
στην Κόλαση να βγώ.
Κατάθεση ψυχής ελεύθερος να ζήσω κι'όμως ακούω την καρδία και τύψεις την
γεμίζω...
ΩΡΑΙΑ ΕΙΚΟΝΑ!!! ::theos.:: ::up.:: ::up.::
ΕΛΠΗΝΟΡΑΣ
18-06-2008 @ 13:12
::theos.:: ::yes.:: ::theos.::
φραγκοσυριανος
19-06-2008 @ 02:56

Φτιαχτά ποιήματα,ποιήματα φτιαχτά,είμαι φοιτητής εγώ
ή κατοικίδιο σπουργίτη?
Θέλω να φύγω,θέλω να βγώ, να δώ να ερωτευτώ μα τίποτα δε με αφήνει...
Οι πύλες του υγρού Παραδείσου με περιμένουν στη γραμμή επάνω ακροβατώ
στην Κόλαση να βγώ.
Κατάθεση ψυχής ελεύθερος να ζήσω κι'όμως ακούω την καρδία και τύψεις την
γεμίζω...
Μαυρίζω,μαυρίζω με τον πόνο που μοιράζω και την μοναξία που κάποτε
ήταν σύμμαχος καλός με θλήψη την κοιτάζω...
Βαρέθικα την μόνιμη ματία της κομμάτι έπεσε η ψυχή μου δικία της...
Το ξέρω δεν πρόκειται να βγώ,φοβάμαι πια να φύγω...
Κανείς δε βοηθάει τρομάζω να μιλήσω...
Τη βοήθεια δε τη ζητώ απλά με θλήψη την κοιτάζω και αυτή φωνάζει και
την καρδία μου κλείνει και σαν κλέφτης τα φτερά μου πέρνει...
Γι'αυτό φύγε εσύ τώρα που μπορείς,εγώ θα μείνω εδώ εσένα να
βοηθάω...
Αντίο.....
::theos.:: ::up.:: ::up.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο