Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
125040 Τραγούδια, 264900 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Γλυπτική
 
Μου αρέσει να ορίζω το έργο της ζωής σα γλυπτική.
Μέσα απ' αυτά τα τυχαία αδιέξοδα τις ευτυχείς εξάρσεις τον καθημερινό καφέ
διαπλάθεται η μορφή μου.
Κοιτάζω.Ένα τέρας καραδοκεί.
'Άμποτε να υπάρξω άνθρωπιος" μου εύχομαι.
Κάποτε έστρεψα γρήγορα την ματιά μου στον καθρέπτη
κι έπιασα το πρόσωπό μου σε μια υπέροχη ανεπιτήδευτη ομορφιά.
Από τότε ξέρω ότι μπορώ.
Κι οχρόνος αδυσώπητος...
Με πολλά λάθη, μ' ένα μικρό λεπιδάκι
σμιλεύω την μορφή μου.
Ξύνω και διορθώνω.
Εκείνη η παλιά παιδική φωτογραφία μου προκαλεί θλίψη.
Πόσο ωραίος ήμουν παιδί Θεέ μου!
Ω σεις κακοποιημένοι αδερφοί.
Γι' αυτό δε μπορώ ως το τέλος
να σας κρατήσω κακία.
Μες απ' τα κατεστραμμένα τοπία
βλέπω την πρώτη αίγλη
την τελική προσδοκία
το θαύμα.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
ΛΙΑ
14-11-2007 @ 06:50
Αν το λεπιδάκι σου σμιλεύει τη μορφή σου όπως και η πέννα σου τότε θα πρέπει να είσαι Άδωνις... ::smile.:: πολύ όμορφο αυτό που έγραψες καλό μεσημέρι...
Aris4
14-11-2007 @ 08:35
Ολοι καλοι ημασταν στις παιδικες φωτογραφιες ... γαμωτο μεσα ... ::rol.::

Καλο απογευμα Γιαννη . ::xmas.::
giannisanas
15-11-2007 @ 11:40
Λία δεν είμαι Άδωνις ούτε απ 'έξω ούτε από μέσα. Το δυστύχημα είναι ότι δεν είμαι κι ένας κοινός άνθρωπος τόσο κοινός τουλάχιστον όσο θά ' θελα.
Παντελή η συγγένεια μας παρηγορεί.
¨Αρη και γω γαμωτο μέσα λέω αλλά δεν αλλάζει τίποτε.
Ίσως ακόμη να μη χάθηκαν όλα.

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο