Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
125052 Τραγούδια, 264914 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Μισό - Μισό
 
Μισός μέσα και μισός έξω
Στη θάλασσα του τώρα
Το πάνω μισό οξειδωμένο και ξεβαμμένο
Απ’ την συναναστροφή με την αρμύρα και τον ήλιο
Με βαθουλώματα και γρατσουνιές
Από επαφές με αιχμηρά και απρόσεκτα γεγονότα
Το κάτω μισό κληματαριά υποθαλάσσια
Γεμάτη μοράβια και όστρακα μικρά
Αποικιοκρατικά των χρόνων
Οικοσυστήματα λαφυραγωγημένων στιγμών
Βιότοπος κοραλλιογενής συναισθημάτων

Κι όσο το πάνω φθείρεται και φυραίνει
Τόσο το κάτω γεμίζει και βαραίνει

Όλοι το πάνω βλέπουν
Και τσακισμένα βγάζουν συμπεράσματα
Και τίποτα δεν υποψιάζονται για το κάτω
Καλά κρυμμένο όπως είναι
Από εγώ και χρόνια σκεπασμένο

Και θα έρθει η ώρα που το πάνω θα φυράνει τόσο
Κατακτώντας την σκουριασμένη, απατηλή διαφάνεια των στιγμών
Και το κάτω θα βαρύνει τόσο
Που οι νόμοι της άνωσης θα καταργηθούν
Κι όλο –πάνω και κάτω-
Θα βουλιάξει ήσυχα
Μικρές μπουρμπουλήθρες αφήνοντας
Που με αθόρυβα πλαφ
Θ’ αναγγείλουν το γεγονός στο γύρω τίποτα.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 13
      Στα αγαπημένα: 3
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Γράφω, σημαίνει κάνω μακροβούτια, με ανοιχτά τα μάτια στης ψυχής μου τα θολά νερά
 
justawoman
29-10-2007 @ 18:04
Από την πρώτη στιγμή που το διάβασα, η λέξη που μου ήρθε στο νου ήταν "Απόσταγμα". Είναι γνωστή και από τα άλλα έργα σου η φιλοσοφική ροπή σου, στο σημερινό όμως εκφράζεσαι με σαφήνεια για την αμετάκλητη πορεία... του ανθρώπου γενικότερα θα συμπλήρωνα.
Ξέρεις που σαπίζει ένα ξύλο μισοβουτηγμένο στο νερό; Ούτε στο στεγνό, ούτε στο βρεγμένο... αλλά στο σημείο επαφής του μέσα με το έξω. Εκείνο που διεκδικείται και απ' τα δύο μέρη

Δε θα απομονώσω στίχους μαγευτικούς όπως πχ. "Από επαφές με αιχμηρά και απρόσεκτα γεγονότα", γιατί το όλον είναι που έχει σημασία
Φιλικά και με ειλικρίνεια
σου συνιστώ να γράφεις συχνότερα και να τα δημοσιοποιείς επίσης... υπάρχει κόσμος που διψάει
Nocturna_
29-10-2007 @ 23:49
Μου θύμισες τρανταχτά το λόγο που μου έλειψε η γραφή σου..
Πιο συχνά Πάνο..πιο συχνά..
Ένα ποτηράκι τι να μου κάνει..

Φιλιά σου!
χρήστος
30-10-2007 @ 01:12
συμφωνώ απόλυτα με τη Στέλλα, πολύ πολύ όμορφο
guesswho
30-10-2007 @ 02:57
Ευτυχώς...σήμερα προλαβαίνω να το σχολιάσω!
Αλλά και πάλι...με πρόλαβε η Τζαστ, και ξέρεις τώρα....μετά από τέτοιο σχόλιο,τί να πούμε κι εμείς;
ΝΤΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
30-10-2007 @ 03:02
Και εγω με την Στελλα...Καλημερα !!!!!!!
sympathy
30-10-2007 @ 03:03
''Με αθόρυβα πλαφ, θα αναγγείλουν το γεγονός στο γύρω τίποτα''... το απαύγασμα εξαιρετικό, μα όλο αγαπημένο...
Καλημέρα...
TAS
30-10-2007 @ 04:27
αριστουργηματική ποιητική απόδοση της διαχρονικής πορείας της ατομικότητας, προς το διαφαινόμενο τέλος..
agrampeli
30-10-2007 @ 05:33
::yes.:: ::up.::
FRACTALS
30-10-2007 @ 06:57
Κάπου το ξέρω αυτό …. δεν θα μπω σε αναλύσεις …απλά με άγγιξε …
… κάτι σου είπα και για κάτι διαφωνήσαμε…μα αυτό είναι καλό νομίζω
Να είσαι καλά !
ΕΛΠΗΝΟΡΑΣ
30-10-2007 @ 10:12
Αποικιοκρατικά των χρόνων
Οικοσυστήματα λαφυραγωγημένων στιγμών
Βιότοπος κοραλλιογενής συναισθημάτων

::theos.:: ::yes.:: ::theos.::
foteinos
30-10-2007 @ 16:59
ωραία... ίσως είναι ότι πιο black διάβασα τον τελευταίο καιρό και πραγματικά με ταρακούνησε...ειδικά οι τελευταίοι στίχοι
mikrimagissoula
30-10-2007 @ 20:24
...άφωνη!!!
Υπέροχο είναι...και τσακίζει!!! ::yes.::
Αστεροτρόπιο (Jeny)
02-11-2007 @ 06:14
Ένα αθόρυβο πλαφ θα σου αφήσω μόνο.
Άργησα, ήρθα, θα ξαναχαθώ και θα ξανάρθω.
Εσύ μη χάνεσαι.
Χαίρομαι που σε "ανακάλυψα" κι εγώ. ::smile.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο