Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
125052 Τραγούδια, 264913 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Σε μια ελλειπτική τροχιά παράνοιας
 ναι?
 
[align=center]Βράδυ θαρρώ πως ήταν

Στα πορφυρένια μονοπάτια της ζωής μας

Σε δυο σελίδες κλάμα

Υπήρξαν όλοι σαν πασαλειμμένο μελάνι

Μια σιωπή ίπταται πάνω απ’τα χαμογελά μας

Ριγμένα τα βλέμματα στον καιάδα της ανήσυχης ψυχής μου

Ώρες ατελείωτες μέσα σε μια στάλα αλκοόλης

Στους ψίθυρους του κρασιού

Βρεγμένα χείλη με δυο στάλες ψέμα

Κουρασμένα μάτια

Πρησμένα φαίνονται πως είναι

Οι φλέβες σαν αλυσίδες τα αγκαλιάζουν

Πέφτουν αναίσθητα πάνω στο χαρτί και χάνονται

Και μόνος πάλι

Η σιωπή ελίσσεται ταχύτατα στους παρανοϊκούς έλικες της κάμαρας μου

Σαν τα σκουριασμένα γρανάζια στο σαραβαλιασμένο παιχνίδι

Μια δήθεν απάντηση

Κατεβαίνοντας στο έρεβος παρέα με το χάος

Κλεισμένοι σε έναν κύβο απέραντης μανίας

Χαράζουμε τους γυάλινους τοίχους με λέξεις

Ώσπου να σπάσουν

Και τα κομμάτια –χίλια θαρρώ πως θα ναι-

Να κόψουν εκατομμύρια δάχτυλα[/align]


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Εν οιδα οτι ουδεν οιδα
 
ΝΤΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
14-09-2007 @ 01:54
Και μόνος πάλι...ΜΕ...Μια δήθεν απάντηση...Καλημερα Νασο !!!!!!!!!!
balistreri
14-09-2007 @ 04:36
ο δεσοξυριβοζονουκλεϊνικό οξύ;
justawoman
14-09-2007 @ 11:01
η ανάγνωσή του υποβάλει
πολύ μου άρεσε
καλησπέρα

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο