Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
124752 Τραγούδια, 264195 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 128. Απαξίωση
 Τεεεεεεεεεεεεεεεεεέλος.................. για να γλυτώσω.
 
Κάθε άνθρωπος ονειρεύεται ένα ταξίδι στον έρωτα.
Κι ανταμωθήκαμε σ΄ αυτό το ταξίδι.
Το μυστηριώδες αγγελάκι είχε φαρέτρα γεμάτη.
Έριξε τα βέλη και τράφηκε απ΄ την επιτυχία του ανεπίτευκτου.
Διάνα κέντρο στις καρδιές μας.
Μας ανακοίνωσε προτού εξαφανιστεί.
«Άνοιξα» τις πύλες του έρωτα για σας.
Απολαύστε μέλι, σταφύλι, αποφύγετε αγουρωπούς καρπούς.

Ο χρόνος ήταν για μας μια αναζήτηση.
Μια αναζήτηση ενός αβυσσαλέου παραδεισένιου έρωτα.
Τον έρωτα τον ταξιδέψαμε μέσα από βαθιές χαράδρες.
Κι από σκοτεινά φαράγγια, θυμάσαι;
Τ΄ απόκρημνα βουνά του, μας προκάλεσε και τα διαβήκαμε.
Επιτέλους ήρθε.
Εκτυφλωτική λάμψη γέμισε τις καρδιές μας.

Και τύφλωσε.
Εσένα.
Και δείλιασες.
Και φοβήθηκες.
Κι οπισθοχώρησες.
Δεν τέλειωσε εκεί.
Προσπάθησα να ξορκίσω κακοτοπιές.
Επιστράτευσα λέξεις.
Ιδιαίτερα μαθήματα αγάπης.
Σκονάκια αντιγραφής για να ξεπεράσεις εμπόδια.
Κι οπτικοακουστικά μέσα χρησιμοποίησα.
Και ψηφιακά βοηθήματα, να εξαλείψω φράκτες.
Κι έμεινες μετεξεταστέα. Στην ίδια τάξη.
Κι έγραψες με τις ανάσες σου τον επίλογο.
Επίλογο απαξίωσης της έννοιας έρωτα.

[B]Επέλεξες, ζήσε στην αβεβαιότητα.
Επέλεξες, ζήσε συντροφιά με την υπεραξία της απαξίωσής σου.[/B]


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 9
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Έρωτας & Αγάπη
      Ομάδα
      Πεζά
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Αν σήμερα γεννιόμουνα το νου αναλφάβητο θα άφηνα, τις αισθήσεις μου ολημερίς θα μόρφωνα. (MARGARITA)
 
marakos1948
22-11-2006 @ 13:34
Επέλεξες, ζήσε στην αβεβαιότητα.
Επέλεξες, ζήσε συντροφιά με την υπεραξία της απαξίωσής σου.

λέει τόσα πολλά με λιγα λόγια,τοσα σημαντικά και ξεκάθαρα συνιονιστή
πολυ φιλοσοφημενο !!!!
::yes.::
storm
22-11-2006 @ 14:48

Τι να πω........ ::oh.::
Καταπληκτικό!!!!!!!!!!

::smile.::

« Ακρόνειρο »
22-11-2006 @ 15:00
Ειλικρινα νομίζω οτι είναι από τα καλυτερά σου!!

Μπράβο φίλε μου!!
Ιουλιβέρτιος
22-11-2006 @ 16:06
Πολύ δυνατό. Το διάβασα πολλές φορές για να το χορτάσω.
Αγνή
22-11-2006 @ 18:17
Προσπάθησα να παραμείνω στο κείμενο, μα
χάθηκα στις συμπεριφορές....Μαθήματα αγάπης,
σκονάκια, ξόρκια, χαμένος χρόνος......
Αχ βρε Τοξότη που σου κλέβουν τα βέλη συνεχώς
και στα επιστρέφουν....
Οι άνθρωποι δεν μαθαίνουν ν΄αγαπούν από κανέναν!!!!!!
Ή το έχουν, ή δεν το έχουν.....
nicolas
23-11-2006 @ 02:27
για να γλιτώσεις φίλε ε?...στο εύχομαι...

Κι έγραψες με τις ανάσες σου τον επίλογο

πολύ όμορφη φράση
~~ΤhΑlaSsAki~~
23-11-2006 @ 04:08
::oh.::
agrampeli
23-11-2006 @ 05:59
Και τύφλωσε.
Εσένα.
Και δείλιασες.
Και φοβήθηκες.
Κι οπισθοχώρησες.
Δεν τέλειωσε εκεί.
Προσπάθησα να ξορκίσω κακοτοπιές.
Επιστράτευσα λέξεις.
Ιδιαίτερα μαθήματα αγάπης.
Σκονάκια αντιγραφής για να ξεπεράσεις εμπόδια.
Κι οπτικοακουστικά μέσα χρησιμοποίησα.
Και ψηφιακά βοηθήματα, να εξαλείψω φράκτες.
Κι έμεινες μετεξεταστέα. Στην ίδια τάξη.
Κι έγραψες με τις ανάσες σου τον επίλογο.
Επίλογο απαξίωσης της έννοιας έρωτα.

πολύ μου άρεσε ::smile.::
Ηλιαχτίδα
23-11-2006 @ 10:21
Πρέπει να ξεφυγουμε απο αυτο που μονο κακο μας κάνει τελικα.........και να συνεχισουμε για κατι νεο........
Κάποιον που να μην χρειάζεται μαθηματα αγαπης........να ξερει να την δινει κοιτάζοντας σε. Και μονο.........
Να κανουμε κάτι για μας........γιατι εμεις εχουμε περισσοτερη αξία και αγαπη μεσα μας απ οτι μας πληγωσε και μας πληγωνει ακομα..........
Πρέπει να χαμογελάσουμε......... Οσο ειναι νωρις....... ::wink.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο