Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123846 Τραγούδια, 262664 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Η ιστορία του πιθήκου
 
Η ιστορία του πιθήκου…

Πάρε μια μπύρα και ποπ κορν,
θα γράψω ιστορία
ψεύτικη, αδιάφθορη,
γεμάτη με ουσία…

Άλλο ένα παραμύθι μου απ’ έρωτα δοσμένο,
τι είναι αυτό που σκέφτομαι
μα και τι περιμένω.

Ήτανε κάποτε μακριά το γελαστό πιθήκι,
εκείνο που το πίστευε, πως το παρόν του ανήκει.
Ζούσε κοντά σε μια σπηλιά δίπλα σε αμπελώνα,
και δίχως δέντρα έζησε, όσα θυμάται χρόνια…

Αργότερα προχώρησε και βρήκε μια ελιά,
αθάνατη, αιωνόβια, ήταν πολύ παλιά…
Και τα κλαδιά της εύκολα σκαρφάλωσε ένα-ένα,
απλά, λυτά και άκοπα, έφτανε το καθένα.

Μα κάπως το βαρέθηκε ετούτο το πιθήκι,
πίστεψε πως κατάλαβε, τη λογική που ανοίγει,
και νέο δένδρο ζήτησε γεμάτο με σοφία,
γιατί δεν ήταν αρκετή, μον’ η φιλοσοφία…

Αντίκρισε Ευκάλυπτο ψηλό σα δύο δέντρα,
δύσκολο για τον πίθηκο ‘σπάγαν κλαδιά στα χέρια…
κι εκείνος παραπάταγε, έπεφτε, που και που,
μα προσπαθούσε πιο ψηλά να φτάσει αυτός με νου.

Μα όσο πιο πάνω ανέβαινε το εγώ του έμενε πίσω,
πιο ελαφρύς σκεφτότανε, “εγώ, πρέπει να ζήσω”.
Για να ανέβω πιο ψηλά, να δω μια άλλη θέα,
γιατί ως γνωστών πιο μακριά, είναι και πιο ωραία…

Μα ο πίθηκός μας πονηρός, σκαρφίστηκε το κόλπο,
και κράτησε θρησκευτικής νοοτροπίας τον τρόπο.
Άλλο μετά δεν πείσμωνε, άλλαζε συνεχώς,
ελιά μαζί με ευκάλυπτο, για να φανεί ουρανός.

Μα η ζωή του γρήγορα κλαδιά του ‘δειξε νέα,
και νέο δέντρο εμφάνισε στο πίθηκο πιο πέρα.
Αυτός ενθουσιάστηκε πήγε να το γνωρίσει
ήθελε εκεί να κρεμαστεί, να το κατανοήσει.

Πρώτη ματιά που αντίκρισε ήταν κι ανάμνηση του,
ήταν το δάσος που μικρός, γνώρισε στη ζωή του,
αυτό, που κάπου πιο βαθιά, το ‘χε καταπιέσει,
και δε θυμόταν πως αυτός, με δένδρα είχε σχέση…

Για αυτό ήταν και εύκολο, πάντα να σκαρφαλώνει!
Γιατί είχε μάθει από μικρός τα δένδρα να βιώνει.
Μα το πώς πήγε στη σπηλιά είν’ άλλη ιστορία,
που θα ειπωθεί με νόημα σε άλλη αλληγορία…

Τρία κλαδιά αργότερα δυο δένδρα παραπέρα,
ο πίθηκος μας τώρα πια πλανάται στον αέρα.
Ένα κλαδί από τη μια, ένα από την άλλη,
άντε να δούμε τελικά αυτό που θα τον βγάλει.

Μα του ‘λειψε η οπτική και η μεγάλη θέα,
κάτω από μια ψηλή συκιά, είδε με μάτια νέα.
Πιο μακρινός ο ουρανός! Μα η θέα του μαυρίζει
και πιο ψηλά, κοντός ‘φθαλμός, μα οπτική χαρίζει…

Μέσα στο δάσος σα γυρνά, κοινή θα έχει θέα,
κι αυτός γνωρίζει πως ψηλά, είναι και πιο ωραία.
Έτσι το αποφάσισε να κάτσει εκεί στη μέση
συκιά, ελιά και ευκάλυπτο να ανέβει όσο μπορέσει…

Κι ανέβηκε πολύ ψηλά, πάνω από το δάσος,
σα πάτωμα το φύλλωμα έγινε ως το βάθος,
Τότε πρωτοαντίκρισε του πλάτανου το χρώμα,
και είπε ότι προς τα εκεί θα πάω με συμπόνια.

Κατέβηκε και στη συκιά είδε άλλο πιθηκάκι,
του είπε για τη θέα του τα πόσα είχε μάθει,
Κι ίσως να ξεκινήσουνε να πάνε εκεί μαζί,
να δούνε αυτό το δέντρο από την κορυφή.

Συνέχεια… Αργότερα… Μια άλλη εποχή…



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Παραμύθια,Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ο χρόνος μετριέται σε στιγμές... η γνώση σε εμπειρίες
 
-Ειρήνη-
06-06-2022 @ 14:16
Πάρα πολύ ωραίο, Σταμάτη! Ένα παραμύθι με ουσία, όπως όλα σου... το να μη μένεις στάσιμος, να μη βαλτωνεις, να αναζητάς συνέχεια και να δημιουργείς... και φυσικά, αν τύχει να βρεις και παρέα, ακόμα καλύτερα...
malkon64
06-06-2022 @ 14:19
και νέο δένδρο ζήτησε γεμάτο με σοφία,
γιατί δεν ήταν αρκετή, μον’ η φιλοσοφία…

ΕΞΥΠΝΟ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΚΑΙ ΟΛΟ ΩΡΑΙΟΤΑΤΟ ! . . . !
oneiropola
06-06-2022 @ 17:45
::theos.:: ::theos.:: ::theos.::
koyloykakoselias
06-06-2022 @ 18:46
::up.:: ::up.:: ::up.:: Καλησπερα Σταματη.
Λεονόρα
06-06-2022 @ 22:27
Μου άρεσε αυτό με την ανάμνηση!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο