https://www.youtube.com/watch?v=1ST9TZBb9v8" />https://www.youtube.com/watch?v=1ST9TZBb9v8">
 
Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123743 Τραγούδια, 262095 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 24/11/2021
 https://www.youtube.com/watch?v=1ST9TZBb9v8
 
Αγαπητό μου Ημερολόγιο,

Γαμιέσαι. Γιατί έτσι. Γιατί είναι μία από αυτές τις μέρες. Ξέρεις για ποιες μέρες λέω. Αυτές που ξυπνάς κι αμφισβητείς την ύπαρξή σου και το νόημα της ζωής. Που σκέφτεσαι «Όχι ρε πούστη μου. Δεν μπορώ να το κάνω πάλι αυτό. Δεν θα τα καταφέρω» και παλεύεις να σηκωθείς από το κρεβάτι. Αρνείσαι την πραγματικότητα. Είσαι σε έναν μάταιο αγώνα με τον εαυτό σου. Γνωρίζεις ότι θα χάσεις. Νιώθεις ήδη σκατά. Μάλλον φταίει και το όνειρο που είδες. Το γαμημένο υποσυνείδητο ξέρει καλά πώς να εκμαιεύει τους φόβους σου και να βάζει τον David Lynch να τους σκηνοθετεί μέσα στον ύπνο σου. Προσπαθείς να μην το σκέφτεσαι. Όσο περνάει η ώρα θα ξεθωριάζει. Σου παίρνει μερικά λεπτά για να πείσεις το σώμα σου να κουνηθεί. Ετοιμάζεσαι με το ζόρι σαν οκτάχρονο που δεν θέλει να πάει σχολείο. Εύχεσαι να ήσουν οκτάχρονο που θα πάει σχολείο. Φεύγεις από το σπίτι και μπαίνεις στο αυτοκίνητο. Ο ουρανός είναι σκοτεινός και βρέχει. Αλίμονο. Κάποια άλλη μέρα θα σε ενοχλούσε περισσότερο. Σήμερα δεν έχεις το κουράγιο να γκρινιάξεις, έχεις παραιτηθεί. Αλλάζεις σταθμούς στο ραδιόφωνο. Τίποτα ενδιαφέρον. Αποφασίζεις να βάλεις κάτι δικό σου. Ανάβεις αλάρμ, σταματάς στην άκρη, συνδέεις το κινητό στο ηχοσύστημα. Μπαίνεις στο youtube και διαλέγεις το τραγούδι που σου ήρθε στο μυαλό και που ξέρεις ότι βρίσκεται σε σύμπνοια με τη διάθεσή σου. Έστω κι αν είναι ερωτικό. Δυναμώνεις την ένταση στο τέρμα για να καλύψει τους ήχους της πόλης. Ξεκινάει η κιθάρα. Στις πρώτες νότες ξαναθυμάσαι γιατί η μουσική μπορεί να σε κρατήσει ζωντανό. Ύστερα ακούγεται η φωνή της Baez και είναι τόσο όμορφη που σου έρχεται να βάλεις τα κλάματα. Σε κάνει ράκος και ταυτόχρονα κουβαλάει λίγο από το βάρος που έχεις στο στήθος. Σου πετάγεται από στοπ μια μαλακισμένη που μιλάει στο κινητό. Δεν το έχει καν στο αυτί της, κάνει το άλλο που είναι χειρότερο, ανοιχτή ακρόαση και το κρατάει στο ύψος του στόματος. Θέλεις να πέσεις πάνω της, να της διαλύσεις το αμάξι και μετά να της εξηγήσεις τη χρήση της ανοιχτής ακρόασης. Πασχίζεις να μην πετάξεις χριστοπαναγία. Την αναμασάς ανάμεσα στα δόντια σου. Λίγο παρακάτω ένας μαλάκας που μόλις έχει παρκάρει βγαίνει από το αμάξι του χωρίς να κοιτάξει. Κόβεις αριστερά τελευταία στιγμή για να τον αποφύγεις. Αυτή τη φορά ανοίγεις το παράθυρο και πετάς τη χριστοπαναγία με ένα αίσθημα ανακούφισης. Σου χάλασαν το τραγούδι. Το βάζεις από την αρχή. Αισθάνεσαι κόπωση, τα κόκκαλά σου πονάνε. Αναρωτιέσαι αν είσαι άρρωστος, αν κόλλησες κορονοϊό, αν έχεις κάτι πιο σοβαρό και δεν το ξέρεις, αν τελικά το My way από Sinatra είναι το κομμάτι που θέλεις να παίξει στην κηδεία σου. Σταματάς για καφέ και τυρόπιτα. Φτάνεις στο γραφείο και κουμπώνεις δύο ντεπόν. Κρατάς το μυαλό σου απασχολημένο με δουλειές που δεν χρειάζεται να κάνεις και παρόλα αυτά οι ώρες περνάνε βασανιστικά αργά. Υπομένεις με δυσκολία. Πληρώνεις το ρεύμα στο web banking. 143,76 ευρώ κάνουν φτερά για πλάκα. Το απόγευμα θα σου φύγουν άλλα 183,39 για κοινόχρηστα δύο μηνών. Το αποθεματικό ανεβάζει το ποσό στο διάολο. Απορείς τι στον πούτσο χρειάζεται όλο αυτό το αποθεματικό. Ξενερώνεις που μεγάλωσες τόσο ώστε να ξέρεις τι σημαίνει αποθεματικό. Επιτέλους σχολάς. Γυρίζεις σπίτι και πέφτεις στο κρεβάτι. Νομίζεις ότι το πάπλωμα θα σκεπάσει τις σκέψεις σου. Λάθος. Αναπολείς την εποχή που ήσουν φοιτητής και η μόνη σου έννοια ήταν τι θα φας ή αν θα βρεις χόρτο. Πας ακόμα πιο πίσω. Τότε που ήσουν παιδί και στεναχωριόσουν επειδή γρατζούνισες το ποδήλατό σου ή επειδή στην εκδρομή με το σχολείο ξέχασες πίσω το τάπερ με τα κεφτεδάκια που σου έδωσε η μάνα σου και στον δρόμο της επιστροφής φοβόσουν πώς θα της το πεις και τελικά τζάμπα όλη η αγωνία γιατί τη μάνα σου δεν την ένοιαξε καθόλου αφού ένα τάπερ κόστιζε μερικές ψωροδραχμές και είχαμε ΠΑΣΟΚ. Και τι δεν θα έδινες να είχες ακόμα τέτοια ηλίθια προβλήματα. Σε επισκέπτεται αυτή η ενοχή που σου ψιθυρίζει ότι είσαι φυγόπονος και ότι τα προβλήματά σου δεν είναι τίποτα σε σχέση με άλλων ανθρώπων. Δεν δουλεύει όμως έτσι. Αν δούλευε θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι. Της λες ότι χέστηκες για τους άλλους και τη στέλνεις στον αγύριστο. Κοιμάσαι. Ξυπνάς δύο ώρες μετά και για μερικά δευτερόλεπτα δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι. Είχες υποσχεθεί στη γυναίκα σου να βγείτε στα μαγαζιά να δείτε καρέκλες για το μπαλκόνι. Της λες ότι δεν έχεις όρεξη να πας πουθενά. Τσακώνεστε. Κατεβαίνεις στον πρώτο και πληρώνεις τα κοινόχρηστα. Κάθεσαι στον υπολογιστή και χαζεύεις στο facebook. Η συσσωρευμένη ηλιθιότητα σου φέρνει την επιθυμία να διαγράψεις τον λογαριασμό σου. Κάποτε το facebook είχε πλάκα. Πλέον είναι ένα τοξικό καφενείο για άτομα που νομίζουν ότι σε ενδιαφέρει η άποψή τους. Το κρατάς ανοιχτό για να βλέπεις φωτογραφίες από μουνάκια και ειδικά της Γιώτας που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει τούμπανο. Πριν λίγο καιρό είχες δει όνειρο ότι γαμιόσασταν όρθιοι σε μια άγνωστη κουζίνα. Αναρωτιέσαι αν έχεις πρωταγωνιστήσει ποτέ στο όνειρο κάποιας παλιάς σου συμφοιτήτριας. Φαντάζεσαι ότι ένα πρωί λαμβάνεις το εξής μήνυμα: «Καλημέρα! Τι κάνεις; Ήθελα να σου πω ότι χθες το βράδυ σε είδα στον ύπνο μου. Με ξέσκισες στον πούτσο. Ξύπνησα και το κιλοτάκι μου ήταν μούσκεμα. Ευχαριστώ!». Χαμογελάς βλακωδώς λες και συνέβη στην πραγματικότητα. Κοιτάς την κιθάρα σου. Έχεις μήνες να παίξεις. Ούτε σήμερα θα παίξεις. Σε παίρνει τηλέφωνο ο πατέρας σου και σε ενημερώνει για τις μαλακίες της αδερφής σου και του άντρα της. Έχεις βαρεθεί να ακούς τα ίδια και τα ίδια. Ανυπομονείς να χωρίσουν μπας και γλυτώσεις. Όπως έστρωσαν ας κοιμηθούν. Το μόνο που σε στενοχωρεί είναι ότι την πληρώνει το παιδί. Πάντα τα παιδιά την πληρώνουν. Κάποιοι άνθρωποι δεν πρέπει να γίνονται γονείς. Όχι δεν είσαι σκληρός, έχεις δεκάδες παραδείγματα. Βάζεις να ακούσεις χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Παραδόξως σου αρέσουν τα Χριστούγεννα. Δεν μπορείς να το εξηγήσεις αλλά δεν σε νοιάζει κιόλας. Δέντρα, λαμπάκια, μελομακάρονα κι όλα τα σχετικά. Για μία φορά τον χρόνο δικαιούσαι να είσαι ένας γραφικός καριόλης. Αντιθέτως σου τη σπάνε αυτοί που μελαγχολούν τέτοιες μέρες. Το έχεις ξαναπεί: Τα Χριστούγεννα είναι παιδική γιορτή. Δεν τους φταίνε που μεγάλωσαν και έγιναν μίζεροι. Θα ακούνε το Last Christmas μέχρι να πεθάνουν, πώς τους φάνηκε; Μπαίνεις για μπάνιο και τραβάς μαλακία μήπως ξαλαφρώσεις λίγο από το νταούνιασμα. Αρχίδια. Ζεσταίνεις το κοτόπουλο που δεν έφαγες το μεσημέρι. Τρως λαίμαργα. Φτιάχνεις ένα τσάι και βγαίνεις στο μπαλκόνι για τσιγάρο. Σου λείπει το να πας για μπύρες με τον φίλο σου τον Χρήστο. Αλλά τις καλές τις μπύρες, εκείνες που πίνατε παλιά. Χωρίς σκοτούρες και υποχρεώσεις, χωρίς γυναίκες, χωρίς να ξέρετε πού θα καταλήξετε μετά. Τώρα πια όταν συναντιέστε είναι για να πείτε δύο-τρία νέα και μετά αρχίζετε να μιλάτε για σκηνικά που έχετε ζήσει παρέα. Όταν κατακτήσεις τον κόσμο θα το απαγορεύσεις αυτό. Οι φίλοι θα βγαίνουν μόνο για να δημιουργήσουν νέες ιστορίες και όχι για να νοσταλγούν τις περασμένες. Τελειώνεις το τσιγάρο και πλένεις τα δόντια σου. Ξαπλώνεις στον καναπέ δίπλα στη γυναίκα σου. Σου κρατάει μούτρα. Βλέπετε σειρά χωρίς να μιλάτε. Φτάνει η ώρα του ύπνου. Πέφτετε στο κρεβάτι. Πιάνεις το βιβλίο από το κομοδίνο και διαβάζεις πέντε σελίδες. Το αφήνεις πάλι πίσω γιατι θυμάσαι τη συμβουλή της κυρίας Ρωξάνης: Ποτέ μην πλαγιάζετε μαλωμένοι. Την παίρνεις αγκαλιά. Σου σφίγγει το χέρι πάνω της. Κλείνεις τα μάτια και συλλογιέσαι: «Γιατί ήμουν έτσι σήμερα; Φταίω εγώ; Φταίει κάτι που έγινε; Κάτι που θα ήθελα να γίνει; Αλλά έτσι δεν είναι η ζωή; Πότε πάνω και πότε κάτω; Θα ήθελα να ήμουν κάποιος άλλος; Ποιος; Ο Τζεφ Μπέζος; Ο Γιάννης Μπέζος; Η Rihanna; Ο Daredevil; Ο Μάκης Παπασημακόπουλος; Η Μαριάννα Τουμασάτου; Άραγε όλοι αυτοί θα ήθελαν να είναι κάποιοι άλλοι; Κι αν ήμουν κάποιος άλλος; Θα ήμουν πιο ευτυχισμένος; Τι είναι ευτυχία; Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ‘ρθει δεν υποστηρίζει ο Φάμελλος; Πόσο χρονών να είναι ο Φάμελλος; Έπαιζε στους Φατμέ; Όχι, αυτός είναι ο Πορτοκάλογλου. Πότε θα βγάλουν νέο δίσκο οι Clutch; Χρειάζομαι κούρεμα. Τι κρίμα που πέθανε η Εύα Μπουντούρη. Πάλι βαράει συναγερμός γαμώ τον χριστό μου; Το πρωί που πήγα στον φούρνο μου είπαν ότι ακρίβυνε δέκα λεπτά ο καφές ή είναι ιδέα μου; Το μουνόπανο ο ηλεκτρολόγος δεν με πήρε τηλέφωνο. Ωραία μυρίζει το καινούργιο αφρόλουτρο. Τι να απέγινε ο πρεζάκιας ο Δρόσος; Δεν είναι οξύμωρο που οι φασίστες δεν ξέρουν ορθογραφία; Πώς λεγόταν εκείνη η γλώσσα προγραμματισμού που μαθαίναμε στην πρώτη γυμνασίου; Γιατί οι Κύπριοι μιλάνε τόσο δυνατά; Τι σχέση έχει ο Ολυμπιακός Βόλου με τον Ολυμπιακό του Πειραιά; Τι σημαίνει το ατσιβένια που ακούγεται στην αρχή του Lion King; Τι ζόρι τραβάνε μερικοί με τον όρο γυναικοκτονία; Πού μπορώ να βρω πιστόλι σιλικόνης; Πώς κατασκευάζονται οι καθρέφτες; Πόσες καραμέλες είχα φάει πριν από χρόνια στη γιορτή της θείας μου και με πονούσε η κοιλιά μου όλη νύχτα; Γιατί η ACS έρχεται πάντα όταν λείπω; Ποιος μου είχε μάθει ότι ο ιδανικός τρόπος για να καθαρίσεις τζάμια είναι με χαρτί εφημερίδας; Τελειώνει η οδοντόκρεμα, πρέπει να πάρουμε. Τι καιρό θα έχει αύριο; Αύριο ίσως να είμαι καλύτερα. Ίσως και χειρότερα. Σημασία έχει πως θα είναι μια άλλη μέρα. Μια άλλη μέρα ή άλλη μια μέρα; Ελπίζω το πρώτο. Επίσης το μία προφέρεται διαφορετικά από το μια. Όπως το δύο και το δυο. Ο κόσμος μπορεί να νομίζει ότι ξέχασα να βάλω τόνο. Ούτε καν, δεν είμαι Ταμπάσκος εγώ. Αληθεύει πως η Ζωζώ Σαπουντζάκη δεν έχει κάνει πλαστικές;». Αποκοιμιέσαι.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 1
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα,Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Αntiοpe11
29-11-2021 @ 23:04
::theos.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο