Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
119527 Τραγούδια, 256248 Ποιήματα, 28914 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Δεν ξέρω
 
Δεν ξέρω
πότε σφράγισα κείνο το παράθυρο
που’ χα ξεχάσει χρόνια ανοιχτό
να μπαίνει το φως του φεγγαριού
για να φωτίζει τα σκοτάδια της ψυχής μου.
Δεν ξέρω
αν καταφέρω να το ανοίξω πάλι.
Σκούριασαν οι μεντεσέδες τόσα χρόνια.
Θα προσπαθήσω.
Αναρωτιέμαι.
Θα’ ναι ο ήλιος όπως πρώτα τόσο λαμπερός;
Θα’ ναι τις νύχτες το φως του φεγγαριού
σαν άλλοτε ερωτικό;
Αν όχι, τότε ματαιοπονώ .
Ας μείνει πάντοτε κλειστό
αυτό το παραθύρι της ζωής.
Ρ.Β.


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Irena
 
Αγιοβλασιτης
17-03-2021 @ 15:49
https://youtu.be/waWWLxsRm0I
ΑΜΑΡΥΛΙΣ
17-03-2021 @ 17:53
Η προσπάθεια είναι πάντα η ουσία, άνοιξε το. ::love.:: ::love.:: ::love.::
Δ.ΣΚΟΥΦΟΣ
17-03-2021 @ 21:34
::yes.:: ::yes.:: ::yes.::
Ζωή Α.
18-03-2021 @ 18:55
Αναρωτιέμαι.
Θα’ ναι ο ήλιος όπως πρώτα τόσο λαμπερός;
!!! ::angel.:: !!! ::up.::

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο