Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
120386 Τραγούδια, 256737 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Το ταγκο
 
Δεν ήταν πλαστικά τα λουλούδια σου
ήταν φρέσκα και κατακόκκινα στο γυάλινο βάζο
μαράθηκαν… κιτρίνισαν…
και άρχισαν να ρίχνουν τα γερασμένα φύλλα τους.
Κοιτάζω το πρόσωπο μου στο καθρέφτη
μαράθηκε κι αυτό… δεν είμαι πια εγώ!
Δεν είσαι πια εσύ! Ήμαστε ένα μακρινό παρελθόν
που άφησε πίσω του πικρές αναμνήσεις .
Και η καρδιά δεν είναι πια εκείνη που χτυπούσε
στο ρυθμό εκείνου του ταγκό! Θυμάσαι;
Νομίζω εκείνη που δεν γέρασε ποτέ είναι η ψυχή!
Μπορεί να πονά μα έχει κρατήσει τη φρεσκάδα της!
Ρ.Β.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Irena
 
Νικηφόρος Ουρανός 38
21-02-2021 @ 17:14
Και η καρδιά δεν είναι πια εκείνη που χτυπούσε
στο ρυθμό εκείνου του ταγκό! Θυμάσαι;

Τρυφερό, νοσταλγικό και πανέμορφο,
πόνημα σε πεζό λόγο!
Το ταγκό τ' ωραιότερο του κόσμου!
Καλό απόβραδο, Irene!
Νταλαρομπασης
21-02-2021 @ 17:27
::up.:: ::theos.:: ::love.::
inokrini
22-02-2021 @ 10:17
::love.:: ::love.:: μονο η ψυχη δεν γερναει!!!!!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο