Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111519 Τραγούδια, 257427 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Το αίνιγμα
 
Το χέρι ακουμπάει τα πλήκτρα
Η μουσική πλανιέται στο δωμάτιο
Μια μουσική ψυχής, κήπος,
Μιλούσε κι ας σιγούσε
Ανάσαινε κι ας κοβόταν η ανάσα στα δυο
Αγκάλιαζε κι ας απομακρυνόταν
Λυγούσε κι όμως το κεφάλι ψηλά
Έτσι ταξίδευε έτσι ονειρευόταν
Πλάσμα της νύχτας και της μέρας μαζί
Καθώς τα δάκτυλα γητεύουν τα πλήκτρα
Της μουσικής ψυχής, της μουσικής κήπος
Ανεξίτηλος λεκές του χρόνου το ριχτάρι

Μυστική η γραφή της ψυχής
Μυστική η μουσική της
Που άλλοτε κλαίει… σιγή...
Που άλλοτε γελάει… τραγουδά… ποιεί…
Μια μελοποίηση ονείρου
Τι κι αν τα πλήκτρα έχουν το μαύρο, έχουν και το άσπρο μαζί
Αίνιγμα πάνω στο αίνιγμα
κι αυτή ακροβατεί
Μια μελωδία, ψυχής, σ’ένα αστρικό χορό σε μια μουσική…
κάτω απ’ τον ίδιο ουρανό,
Τι κι αν το κομμάτι είναι για τον καθένα μας διαφορετικό…

© Π.Σ


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

μακριά από όλα όσα πληγώνουν
 
Euler2
24-05-2020 @ 18:34
ΥΠΕΡΟΧΟ!!!!!!
Κων/νος Ντζ
25-05-2020 @ 09:40
zari.kardias
26-05-2020 @ 23:50
Της μουσικής ψυχής, της μουσικής κήπος
Ανεξίτηλος λεκές του χρόνου το ριχτάρι...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο