Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
125042 Τραγούδια, 264907 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 ατιτλο
 


κι ηρθε παλι το Ξυπνημα
μοναχο οσο ποτε
εχασε τις αισθησεις του
κοιμοταν βαθια
αργα θροισε η κουρτινα
στα λαβωμενα πλευρα
η Αναγκη και η Ελπιδα
τον τυλιγαν ερημην του
τη Μνημη ειχε ψαλιδι
το Θανατο ειχε νημα
ωσαν στωικο
αθορυβο
της νυχτας δακρυ
καρτεραγε
το νυγμο του ν΄ακουσει
τη στερνη του επιθυμια
σα να μην ηξερε
απο που να κοπει
να περασει
ποιαν Αγκαλια
να του κεντησει..



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 6
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

καποιοι γεννιουνται για να μην πεθανουν ποτε. κι παρεα μεγαλωνει. δεν ξερω που,αλλα σιγουρα μεσα μας
 
ΨΕΥΔΩΝΥΜΟΣ
16-02-2010 @ 13:49
απλά καταπληκτικό.... ::theos.::
Αστρογιογγι
16-02-2010 @ 14:01
Κεντήπνημα
Υπεροχο Ιουλια!
oneiropola
16-02-2010 @ 14:11
Υπεροχο!!! ::up.:: ::up.:: ::up.::
ΤΕΛΛΟΣ
16-02-2010 @ 17:44
μονάχο όσο ποτέ...
Ναταλία...
16-02-2010 @ 22:46
Πολύ καλό ::yes.:: ::up.::
karpox
17-02-2010 @ 15:24
αφιερωμενο
στης μνημης το ψαλιδι
και στου θανατου το νημα

http://www.youtube.com/watch?v=N-NGweGO3WA&feature=PlayList&p=BF8208C21120876D&index=7

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο