Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
132208 Τραγούδια, 269866 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Εργάτης στα εργαστήρια του χρόνου      
 
Στίχοι:  
Ζωή Καρέλη
Μουσική:  
Αμελοποίητα


Kαθώς εργάζονταν το σχήμα,
εργάτης σε υαλουργείο,
κατάλαβε πολύ καλά τον έρωτα
για την ύλη,
όπου φυσούσε την πνοή του.
Kάποτε κρύσταλλο, κάποιο μαργαριτάρι,
φίλντισι, πολύτιμο ελεφαντοκόκκαλο
ή οπάλι με χρώματα ομίχλης
προς το κυανό.
Όλ’ αυτά ύλη, που γινόταν σχήμα,
σχήμα ερωτικό, για ό,τι υπάρχει
μέσ’ στο χρόνο.

Tο σχήμα, δοχείο του χρόνου,
ερωτικό τον περιέβαλε,
προσφορά στο χρόνο,
προσδοκία και δέξιμο μαζί,
αγκάλιασμα στου χρόνου τη μορφή,
το σχήμα που σχημάτιζε ειδικό,
δικής του σημασίας,
δική του φαντασία.

Όμως καθώς το σχήμα έψαυε
τελειωμένο, ύστερα, το υλικό του χέρι,
κατάλαβε του χρόνου την υλικότητα
καθώς το χέρι το δικό του
και το σχήμα μαζί,
και το πολύτιμο ερωτικό υλικό
γινόταν διάφανη έννοια του χρόνου.
Όλα μαζί.
Iδίως ο εαυτός του.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 631
      Σχόλια: 1
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   KONSTANTINOS @ 11-06-2017
   netriofron
12-01-2020 21:15
Ποίημα της Θεσσαλονικιάς ποιήτριας ,θεατρικής συγγραφέως , δοκιμιογράφου και μεταφράστριας Ζωής Καρέλλης (Χρυσούλα Αργυριάδου, το γένος Πεντζίκη) [1901- 1998 ] απ' την ενότητα ''Παρουσία'' από τη ποιητική της συλλογή ''Φαντασία του χρόνου'' του 1949.


ΠΗΓΗ = [ https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=1559.msg245875#msg245875 ]


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο