Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
132225 Τραγούδια, 269879 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Δρόμοι της Βαγδάτης - 1993      
 
Στίχοι:  
Βασίλης Νικολαΐδης
Μουσική:  
Βασίλης Νικολαΐδης


Για `κείνο που τον θέλανε δεν ήταν η Αθήνα
κι αν τύχει και την έφτιαχνε, τι θα `καναν αυτοί,
ήταν για ν’ αποχτήσουνε αριστερή βιτρίνα,
να τους ψηφίσουν, τίποτα χαμένοι αριστεροί.

Λένε, το ξύπνιο το πουλί, το πιάνουν απ’ τη μύτη,
τ’ όνειρο, είν’ το δόκανο του οραματιστή,
μα από τρελό, κι από παιδί κι από Κεφαλλονίτη,
μην περιμένεις, τ’ όνειρο κορόιδο να πιαστεί.

Έβγαλε το αμπέχονο από τη ναφθαλίνη
κι όταν οι άλλοι νόμιζαν πως το `χε απαρνηθεί,
βρήκε τις λύσεις κι έφυγε, να πάει να τις προτείνει
στο δήμο της Βαγδάτης, στη Μέση Ανατολή.

Κι όπου κανείς δεν έσπειρε, εκειός πάει και φυτρώνει
κι όλοι τρίβαν τα μάτια τους τι γύρευε εκεί,
μέσ’ στα συντρίμμια έντρομοι κοιτάζαν στην οθόνη
τον τρελαντώνη, να τα σπάει με την πολιτική.

Κι όταν τελειώσει ο πόλεμος κι αρχίσει ν αναβλύζει
μαύρο, πηχτό πετρέλαιο, σε πιο καλές τιμές,
μη με ρωτάς τι έχασε και τι `χε να κερδίζει,
δεν είναι, τζόγια μου, που λες, τ’ ονόρε μετοχές.

Και χίλια χρόνια να κυλάν ο Τίγρης κι ο Ευφράτης,
για να θυμάσαι κάποιονε διαβάτη, σαν διψάς,
που βρήκε μια δικαίωση στους δρόμους της Βαγδάτης,
ευαίσθητος, ευέξαπτος, βαρύς και τσαμπουκάς,
που βρήκε μια δικαίωση στους δρόμους της Βαγδάτης,
ευαίσθητος, ευέξαπτος, βαρύς και τσαμπουκάς.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 1550
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Ατασθαλίες
1993
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Χριστόδουλας @ 09-08-2015


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο