Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
119401 Τραγούδια, 256163 Ποιήματα, 28912 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Ο Αρτέμης      
 
Στίχοι:  
Απόστολος Καλδάρας
Μουσική:  
Απόστολος Καλδάρας


Ήταν λεβέντης, ήταν νιος,
καλλιτέχνης ταπεινός.
Ήρθε από τη Μικρασία
μέσα απ’ τον κατακλυσμό.
Δυο χορδές περιουσία,
μια καρδιά για τον καημό,
αμάν τον καημό.

Ήρθε με τη φωνή ζεστή,
τα όνειρα πολλά,
κι έκανε σάλτα να πιαστεί
στον ουρανό ψηλά.

Του τραγουδιού ήταν δουλευτής,
της καρδιάς ο γητευτής.
Τον είπαν μάγκα και ρεμπέτη
γιατί τραγούδαγε καημούς.
Μα αυτός μαζί του κουβαλούσε
και πόνους και πολιτισμούς,
ναι πολιτισμούς.

Ήρθε με τη φωνή ζεστή,
τα όνειρα πολλά,
κι έκανε σάλτα να πιαστεί
στον ουρανό ψηλά.

Δύσκολα χρόνια πέρασε,
το όνειρο δεν άνθισε.
Τον πρόλαβε η κατρακύλα
με πόρνης πρόσωπο αγνό
και της μυτιάς η ανατριχίλα
στου Βαρβακείου το στενό,
αμάν το στενό.

Ήρθε με τη φωνή ζεστή,
τα όνειρα πολλά.
Μα έμεινε άπιαστη η ζωή
κι ο ουρανός ψηλά.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 2091
      Σχόλια: 1
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Μπαλάντες του περιθω...
1990
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Viennezos, Michael @ 10-06-2011
   Παντάξενος
26-06-2019 21:17
Γραμμένο για τον Ανέστη Δελιά, τον μόνο πρεζάκια ρεμπέτη του Μεσοπολέμου, σύμφωνα με τους σύγχρονούς του συναδέλφους. Ο Μάρκος τον παροτρύνει να ξεκινήσει να παίζει μπουζούκι και σύντομα γίνεται μέλος της περίφημης «Τετράδος του Πειραιώς». Είχε το παρατσούκλι Αρτέμης. Πέθανε από ηρωίνη στις 31 Ιουλίου του 1944.


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο