Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
132225 Τραγούδια, 269879 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Άννα - 1977       
 
Στίχοι:  
Άρης Αλεξάνδρου
Μουσική:  
Μιχάλης Γρηγορίου


Όλο μιλάω για γραμμές επίπεδα και πέτρες
Για να μην τύχει και προσέξεις
Πόσο διστάζω να σε αγγίξω
Σαν τον κατάδικο που στέκει μες στη νύχτα
Διστάζοντας να βάλει το απολυτήριο στη τσέπη
Γιατί το ξέρει
Πως τόσο φως δε θα το αντέξει

Είχα πάντα έτοιμο
Ένα μικρό μπουκάλι πού’ριχνα στη θάλασσα
Βόρειο πλάτος – αλλάζει κάθε μέρα
Μεσημβρινός – αλλάξει κάθε νύχτα
Στίγμα – οι χειροπέδες μου
Δεν το’ριξα ποτέ
Φαίνεται πως πάντοτε υπήρχε
Όσο υπάρχεις
Ταξιδεύω
Θα σε βρω
Όπου πατάς
Πέφτουν πράσινα φύλλα

Ίσως και να’ναι πρόφαση
Όπως προφασίζουμε τα φύλλα
Κι έχω κατά νου μου το νερό
Όπως μιλάω για γεράνια
Και βλέπω εκεί που αγγίξανε
Τα χείλη σου το φως

Τις νύχτες σκάβαμε κρυφά
Μια υπόγεια σήραγγα
Μ’ένα σουγιά μ’ένα πιρούνι με τα νύχια
Σκάβαμε τις πέτρες
Ξέροντας πως θα φτάσουμε το πολύ ως τη θάλασσα
Κι όμως μας ήταν ανάγκη
να βλέπουμε τα χέρια μας να ζούνε
μου ήτανε ανάγκη
να βλέπω πως κοντεύω πόντο – πόντο
να σε φτάσω




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: 80%  (2 ψήφοι)
      Αναγνώσεις: 8232
      Σχόλια: 3
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Δισκογραφία 
 
[1] Ανεπίδοτα γράμματα
1977
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   Minos, Ανδρόνικος @ 08-01-2008
   Μιρικόγκος
11-06-2015 23:01
Σε σκέφτομαι Γιώργο... τα μάτια σου, τα χέρια σου, η φωνη σου που ετρεμε όταν μου απήγγειλες αυτους τους στιχους. Σ'αγαπω μωρο μου.
   longieth
02-07-2013 09:09
http://www.youtube.com/watch?v=M3CybCthprU
   anifori
14-12-2008 12:30
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο