Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
123729 Τραγούδια, 262057 Ποιήματα, 28913 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

Εν αρχή είν' ο λόγος      
 
Στίχοι:  
Βασίλης Φλώρος
Μουσική:  
Βασίλης Φλώρος


Σαν αγριόπαπιες τα σύννεφα τραβούσαν για το νότο.
Φέρναν νερό να βρέξουνε τη διψασμένη γη.
Μεσοστρατίς και έκρυψαν τον ήλιο από τον κόσμο.
Και μια κορφή απόμακρη, γριά και ξιπασμένη,
λιαζότανε αμέριμνη, αρχόντισσα σωστή.
- Κάντε στην άκρη αδέξια, τραβήξτε γι' άλλα μέρη,
να ζεσταθεί η ράχη μου, να λιώσουνε τα χιόνια.
Σηκώνεται πελώρια κι όλες τις στράτες φράζει.
Ο ουρανός που έβλεπε τα πάντα από κει πάνω,
αγριεμένος ξέσπασε και ρίχνει αστροπελέκι.
Τ’ αστροπελέκι έσκασε μες στου βουνού το δάσος,
όλα τα ξύλα κάρβουνο κι όλες οι πέτρες σκόνη.
Χρόνοι πολλοί δεν πέρασαν κι ένα ξάστερο βράδυ,
πλάνης διαβάτης βρέθηκε σε μια ατραπό του δάσους.
Παγιδευμένος στα όνειρα της μαγεμένης νύχτας,
καρβουνισμένο κούτσουρο το πόδι του σκαλώνει.
- Πρόσεχε, σε παρακαλώ, διαβάτη, τις πληγές μου,
μα πιο πολύ τη φύτρα μου τη φρεσκογεννημένη.
Σκύβει να ιδεί από κοντά και λέει απορημένος :
- Πως γίνεται στο κάρβουνο να βγαίνει το χορτάρι;
Κι εκείνο του απάντησε :
- Από τη στάχτη ξεπηδά η σπίθα της ζωής,
κι από το σκοτάδι, της αυγής το πρώτο καρδιοκτύπι.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Δημοφιλία: -
      Αναγνώσεις: 413
      Σχόλια: 0
      Αφιερώσεις: 0
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Αφιέρωσέ το κάπου
Νέα μετάφραση
Εκτυπώσιμη μορφή
Αποστολή με email
Διόρθωση-Συμπλήρωση
 
   
 
   cactus @ 10-09-2019


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο