Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
54452 Τραγούδια, 178809 Ποιήματα, 23079 Μεταφράσεις, 26514 Αφιερώσεις
 
 Στίχοι τραγουδιών (παιχνίδι), από το μέλος Άγγελος με δάκρυα, 07-11-2006 @ 04:33

Ο καθένας θα γράφει στίχους απο κάποιο τραγούδι που να περιέχουν μία τουλάχιστον λέξη από τους στίχους του προηγούμενου..!

Λοιπόν ξεκινώ:

Σαν το τσιγάρο που γιατρεύει τον καημό
θα σε φουμάρω
Πριν γίνεις ξένος απ' το στόμα σου θα πιώ
τον χωρισμό
Τον πληγωμένο μου θα κρύψω εγωισμό
θα βγω στον δρόμο που δεν έχει γυρισμό
κι όταν ακούω τ' όνομα σου θα πονώ

Εγώ δεν είμαι η αγάπη μιας βραδιάς
είμαι πληγή στο πίσω μέρος της καρδιάς
ούτε η λύση της δικής σου μοναξιάς
είμαι καρδιά που άξιζα να μ' αγαπάς
Εγώ δεν είμαι κάποια πόρτα διπλανή
που την χτυπάς ν' ακούσεις μόνο μια φωνή
είμαι η αγάπη που την λεν παντοτινή
κι ανοίγουν μόνο μια φορά οι ουρανοί

Μες τα χέρια σου πέθαινα
γιατί σ' αγαπώ

Θα φύγω νύκτα την καρδιά μου να μην δεις
που 'ναι κομμάτια
και τ' όνειρα μου θα τα βάλλω σε θυρίδες
μυστικές
κι ας ήταν όλα μου αυτές οι αγκαλιές
κι ας με μεθούσαν τα φιλιά σου στις γωνιές
τόση ζωή δεν χαλαλίζω για να σ' έχω δυο στιγμές

Εγώ δεν είμαι η αγάπη μιας βραδιάς...

Μες τα χέρια σου πέθαινα
γιατί σ' αγαπώ.

(Κατερίνα Κούκα "Μες τα χέρια σου πέθαινα")

 
 
Προβάλλονται όλα τα σχόλια. Εναλλακτικά, δείτε τα 20 πιο πρόσφατα
   karamelitsaaaa....!!!!!!!, 07-06-2010 @ 11:33
Ήμουνα μικρός για τόσα αινίγματα,
και όμως τα απάντησα μωρό μου,
έκανα με σένα τόσα ανοίγματα,
τώρα έχω κλειστεί στον εαυτό μου.

Σου ριξα τα δίχτυα μα δεν πιάστηκες,
Ξέρεις να ξεφεύγεις απ' το θέμα,
Ίσως έχεις δίκιο που φυλάχτηκες,
Απ' το σ' αγαπώ και από μένα.

Είναι επικίνδυνα εδώ,
Γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις,
Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις,
Κι άλλο αν μείνεις θα δεθώ, γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις,
Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις,
Το σ' αγαπώ, το σ' αγαπώ.

Σου δωσα τα πάντα κι όμως στάθηκες,
Σ' όλα αυτά που μου κρατάς κρυμμένα,
Ίσως έχεις δίκιο που αντιστάθηκες,
Και στο σ' αγαπώ, μα και σε μένα.

Είναι επικίνδυνα εδώ,
Γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις,
Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις,
Κι άλλο μείνεις θα δεθώ, γι' αυτό καλύτερα που φεύγεις,
Χρόνια προσπαθώ, αυτό που χρόνια αποφεύγεις,
Το σ' αγαπώ, το σ' αγαπώ.



(Το σ' αγαπώ-Μιχάλης Χατζηγιάννης)
   ASTERIAS, 07-06-2010 @ 15:29
Βάλ' το στα πόδια και πίσω ποτέ μη κοιτάς
Πες πως ο ο έρωτας δεν είχε χώρο για μας
Φύγε τώρα που είναι νωρίς και λέξη μη πεις,
για το τέλος μιας σχέσης που θέλεις,
αλλά δε μπορείς...

Θα με θυμάσαι όπου κι αν πας,
όταν σωπαίνεις κι όταν μιλάς...
Θα με θυμάσαι όταν ζητάς μια ευκαιρία, ένα κάτι
συνωμοσία στην αγάπη, κάποιον να σου πει σ' αγαπώ, πολύ...

Βάλτο στα πόδια σαν κλέφτης, να εξαφανιστείς
Βάλτο στα πόδια, αέρας να γίνεις, να χαθείς
μέσα στο πλήθος μια σκιά, ποτέ μαζί, ποτέ ξανά...

Πάτα το γκάζι και πέρνα στην άλλη πλευρά,
σαν χαρτοπόλεμος όλα πετάνε ψηλά
και το έργο τελειώνει με σένα προφίλ.
Αν προδίδεις τους άλλους,
τουλάχιστον κάν' το με στυλ,,,


( Βάλτο στα πόδια - Ελένη Πέτα )
   μικρός τιτανικός, 08-06-2010 @ 13:10
Μ' αρέσει να μη λέω πολλά
μη λέω πολλά
μ' αρέσει να κοιτάω ψηλά
κοιτάω ψηλά στ' ατέλειωτα τραγούδια
με τη σκιά μου να πετώ, να πετώ
να πιάνω αστέρια στο βυθό
στο βυθό, βυθό της μουσικής σου

Κι όταν θα πέφτει η παγωνιά, η παγωνιά
να κάνω κύκλους σαν ολό, ολόγιομο
φεγγάρι στη σκηνή σου

Να 'ταν τα φώτα τα θαμπά, τα θαμπά
να 'ταν αστέρια φωτεινά, φωτεινά
στα χέρια να στ' αφήσω

Μάτια μου ψάξε να με βρεις, να με βρεις
ψάξε στους δρόμους της σιωπής
μοναχός θα σβήνω τη μορφή μου

(Μ'αρέσει να μη λέω πολλά - Υπόγεια Ρεύματα)
   ASTERIAS, 08-06-2010 @ 18:47
Ό,τι αγαπώ... είναι η ζωή που χουμε ζήσει μαζί...
και ας μην θυμάσαι τώρα τίποτα εσύ
Δε θα ξεχάσω εγώ...
Ότι ζητώ... είναι κρυμμένο σε ότι πήρες μαζί...
Μα όσα παράτησες κοντά μου εσύ
δε θα πειράξω εγώ...

Και θα μαι εδώ
μ' ένα παράπονο που πάει μακριά
και κουβαλάει την δική μου σκιά
μες στον δικό σου βυθό
Και θα μαι εδώ
γεμάτος όνειρα, γεμάτος φιλιά
να περιμένω μια δική σου αγκαλιά
για λίγο να αναστηθώ
μες στον δικό σου βυθό...

Ότι μισώ... είναι όσα αφήσαμε στην μέση μαζί...
Αυτά που έσβησες απότομα εσύ
και τα προσέχω εγώ...
Ότι κοιτώ θυμίζει όσα έχουμε κάνει μαζί
και άλλα τόσα που θα κάνεις εσύ
χωρίς να μάθω εγώ...


( O Bυθός - Θάνος Παπανικολάου )
   μικρός τιτανικός, 11-06-2010 @ 13:35
Αυτό που σ' αρέσει,
αυτό που γυρεύεις,
αυτό που σου πάει
το έχω εγώ..
Στο πλάι μου μείνε
και μη μ' αποφεύγεις
ο χρόνος περνάει
και εγώ είμαι εδώ...

Είμαι εδώ, είμαι εδώ,
ναι, μωρό μου για σένα,
όσο έχεις εμένα δε θα πάθεις κακό..
Είμαι εδώ, είμαι εδώ,
να σου λέω αλήθειες,
να ομορφαίνω τις νύχτες
γιατί απλά σ' αγαπώ..

Αυτός που σε νιώθει,
αυτός που σε ξέρει,
αυτός που πονάει για σένα είμαι εγώ
και όταν δακρύζεις αυτός που υποφέρει,
και τρέχει κοντά σου μωρό μου είμαι εγώ.

Είμαι εδώ, είμαι εδώ,
ναι μωρό μου για σένα,
όσο έχεις εμένα δε θα πάθεις κακό..
Είμαι εδώ, είμαι εδώ,
να σου λέω αλήθειες,
να ομορφαίνω τις νύχτες
γιατί απλά σ' αγαπώ..

Αυτό που σ' αρέσει,
αυτό που γυρεύεις,
αυτό που σου πάει το έχω εγώ.
Σε κάθε σου πρέπει,
σε όλα τα θέλω,
στα πάνω ,στα κάτω
για σένα είμαι εδώ..

Είμαι εδώ,είμαι εδώ,
ναι μωρό μου για σένα,
όσο έχεις εμένα δεν θα πάθεις κακό..
Είμαι εδώ, είμαι εδώ,
να σου λέω αλήθειες,
να ομορφαίνω τις νύχτες,
γιατί απλά σ' αγαπώ..

(Αυτό που σ'αρέσει - Μιχάλης Εμιρλής)
   ASTERIAS, 12-06-2010 @ 15:13
Αλλάζει η εποχή κι έχω μαζέψει τα χαλιά
και στη ντουλάπα μου έχω κλείσει το χειμώνα...
Με σχέδια πολλά κι όνειρα καλοκαιρινά
απ'το μυαλό μου φυγαν όσα με πληγώναν...

Γιατί η ζωή τελικά,
κλείνει το μάτι πονηρά
σε όσους ξέρουν να τη βλέπουν θετικά..

Κάτι κάτι θα συμβεί αυτό το καλοκαίρι.
Kάτι θα'ρθει να με βρει τον έρωτα να φέρει...
Κάτι κάτι θα συμβεί το νιώθω πλησιάζει,
το καλοκαίρι που θα'ρθει με άλλο δε θα μοιάζει...


Αλλάζει ο καιρός και στο μπαλκόνι έχω βγει,
στα κοντομάνικα έχω μια αδυναμία
κι απο ένα ανοιχτό αμάξι έρχεται στ'αυτί
ένα τραγούδι που μιλάει για ευτυχία...

Γιατί η ζωή τελικά
κλείνει το μάτι πονηρά,
σε όσους ξέρουν να τη βλέπουν θετικά..

Κάτι κάτι θα συμβεί αυτό το καλοκαίρι.
Kάτι θα'ρθει να με βρει τον έρωτα να φέρει...
Κάτι κάτι θα συμβεί το νιώθω πλησιάζει,
το καλοκαίρι που θα'ρθει με άλλο δε θα μοιάζει...


( Κάτι θα συμβεί - Ευσταθία )
   karamelitsaaaa....!!!!!!!, 15-06-2010 @ 03:44
Κάτω από τον ήλιο σε μια απέραντη αγκαλιά
καράβι η αγάπη ταξιδεύει
κι εμείς στην πλώρη του να δίνουμε φιλιά
κι η θάλασσα να μας ζηλεύει

Σου υπόσχομαι αυτό το καλοκαίρι
να 'ναι ένα απ' τα πιο ωραία
για μας μωρό μου
Με χρώμα θαλασσί θα ζωγραφίζουμε
τον έρωτα παρέα
σαν τ' όνειρό μου
Ωραία, ωραία με σένα αγάπη μου παρέα
ωραία μαζί σου θα 'μαι
με θέα με θέα
τ' αστέρια πάνω απ' το Αιγαίο
ωραία που θα περνάμε εμείς οι δυο
μωρό μου καλοκαιρινό

Ξανθό το κύμα από το φως του φεγγαριού
κι αλάτι πάνω στο κορμί μας
κι εμείς γεμάτοι από χαρά μικρού παιδιού
θα ξεγελάμε τη ζωή μας


(Αυτό το καλοκαίρι-Έλλη Κοκκίνου)
   ASTERIAS, 15-06-2010 @ 13:20
Θα κλέψω απ’ τον ουρανό
απόψε ένα αστέρι,
κάθε που θα ‘μαι μακριά
δικό σου να ‘ναι ταίρι...


Θα φτιάξω απ’ την λάμψη σου
φώτα για το φεγγάρι,
κάθε που πέφτει η νυχτιά
μαζί σου να σαλπάρει...

Στα δυο σου μάτια κρύφτηκαν
τ' αγέννητα παιδιά μου
και στ’ άρωμα σου ξάπλωσαν
η πίκρα κι η χαρά μου...

Θα αρπάξω απ’ τα σύννεφα
μονάκριβο λουλούδι
κι οι νότες απ’ τα φύλλα του
για σένανε τραγούδι...

Θα κρύψω μεσ’ της θάλασσας
το κύμα ένα χάδι
να σου το φέρνουν τα πουλιά
σαν ήλιο στο σκοτάδι

Στα δυο σου μάτια κρύφτηκαν
τ' αγέννητα παιδιά μου
και στ’ άρωμα σου ξάπλωσαν
η πίκρα κι η χαρά μου...

Μεσ’ του κορμιού σου τη δροσιά,
θα πιω το καλοκαίρι...
Μαζί σου γη κι ο ουρανός,
χορεύουν χέρι χέρι...


( Γη και ουρανός - Onirama )
   karamelitsaaaa....!!!!!!!, 17-06-2010 @ 15:01
Θέλω να αφεθώ και ας παρεξηγηθώ
σε σένα που μπορείς να απαντάς και να απορείς
θέλω να αφεθώ και ας φοβηθώ
σε σένα που μπορείς με ένα χάδι να αδικείς

Χρόνο έχεις για ότι αντέχεις
είσαι ουρανός που πονάει
και όλο βρέχεις
Κι όλο βρέχεις.

Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή
το καλοκαίρι αυτό μαζί σου αλλιώς το είχα φανταστεί
Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή
το καλοκαίρι αλλιώς το είχα φανταστεί.
Να, να, να, να

Θέλω να αφεθώ και ας παρασυρθώ
σε σένα που μπορείς σε σταγόνα να πνιγείς
θέλω να αφεθώ και ας φοβηθώ
σε σένα που μπορείς με ένα χάδι να αδικείς.

Χρόνο έχεις για ότι αντέχεις
είσαι ουρανός που πονάει
και όλο βρέχεις
Κι όλο βρέχεις.

Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή
το καλοκαίρι αυτό μαζί σου αλλιώς το είχα φανταστεί
Διώξε τα σύννεφα σταμάτα την βροχή
το καλοκαίρι αλλιώς το είχα φανταστεί.
Να, να, να, να

Θέλω να αφεθώ και ας παρεξηγηθώ
σε σένα που μπορείς να απαντάς και να απορείς
θέλω να αφεθώ και ας φοβηθώ
σε σένα που μπορείς με ένα χάδι να αδικείς.



(Θέλω ν' αφεθώ-Μιχάλης Χατζηγιάννης)
   ASTERIAS, 18-06-2010 @ 14:55
Είδα ένα όνειρο παράξενο,
χορεύαμε στον ουρανό,
όλη η παρέα η παλιά σε πάρτι μαγικό...

Τέρμα,μωρό μου, τα προβλήματα,
μολύνσεις, σκάνδαλα, συνθήματα
σβήνουνε όλα σαν φθηνά πυροτεχνήματα

Μαζί μου έλα, πάνω απ' τα σύννεφα
νύχτα και μέρα, πάνω απ' τα σύννεφα
πάνω απ' τα σύννεφα, μαζί μου έλα...

Ξύπνησα πλάι σου πρωί-πρωί
κι ο εφιάλτης είναι πάντα εκεί...
Δέσε τη ζώνη και ετοιμάσου γι' απογείωση.
Θα βρούμε καύσιμα πιο καθαρά
και παραμύθια πιο αληθινά
και θ' ανεβούμε απ' αυτό το ψέμα πιο ψηλά...

Μαζί μου έλα, πάνω απ' τα σύννεφα
νύχτα και μέρα, πάνω απ' τα σύννεφα
πάνω απ' τα σύννεφα, μαζί μου έλα...


( Πάνω απ'τα σύννεφα - Νίκος Πορτοκάλογλου & Φατμέ )
   Methismeni xotikia, 19-06-2010 @ 07:39
Κ εχεις χαθει μαζι με τον υπνο
μαζι με του ονειρου τον πολυχρωμο κυκνο
μην ξημερωνεις ουρανε

αδεια η ψυχη μου
το δωματειο αδειο
κ απο το ονειρο μου ακουω καθαριο
τον λυγμο της να λεει ονειρο ητανε...
   ASTERIAS, 19-06-2010 @ 13:24
Ξημερώματα άλλαξες ανάσα και πλευρό
και ψιθύρισες ένα λόγο τρυφερό,
μετά από καιρό...

Χαμογέλαγες τόσο κοντινή και μακρινή,
που φοβήθηκα μην ξυπνήσεις μια στιγμή
και χάσω τη σκηνή...

Μαύρα τσίνορα γίναν σύνορα,
ύπνος μας χώρισε βαθύς
κι όσο ανάσαινες τόσο βάθαινες,
σ' όνειρο ξένο να κρυφτείς...

Ξημερώματα άπλωσες το χέρι το δεξί
και μου φάνηκε σαν να γύρευες ταξί,
να φύγεις σιωπηλή...

Και μου φάνηκε άδεια η ζωή μου και μισή
κι η αγάπη μας ένα έρημο νησί,
που πάει να βυθιστεί...

Μαύρα τσίνορα γίναν σύνορα,
ύπνος μας χώρισε βαθύς
κι όσο ανάσαινες τόσο βάθαινες,
σ' όνειρο ξένο να κρυφτείς...

Ξημερώματα άλλαξες ανάσα και πλευρό
και ψιθύρισες ένα λόγο τρυφερό,
μετά από καιρό...

Σε αγκάλιασα πέρασες το χέρι στο λαιμό,
ξημερώματα απ' τη ζήλεια στο θυμό,
στου πόθου το λυγμό...



( Σε ξένο όνειρο - Γιώργος Νταλάρας )
   b.nana, 21-06-2010 @ 02:50
Ξημερώματα με βρήκαν χάλια
στα σκαλιά σου μ'αδειανά μπουκάλια
έφυγα απελπισμένος τη ζωή μου βρίζοντας
της καρδιάς μου ήταν πάλι γκρίζος ο ορίζοντας

Τα μάτια μου στην πόρτα καρφωμένα και υγρά
σαν άγνωστο με βλέπεις κι απάντηση δεν δίνεις
τραγούδια βραχνιασμένα ακούω απ'τα αυτοκίνητα
γιατί αγάπη μου στη μοναξιά μ'αφήνεις...
(ΕΠΕΣΑ ΣΤΑ ΣΚΛΟΠΑΤΙΑ ΣΟΥ-ΤΣΑΛΙΚΗΣ)
   μικρός τιτανικός, 25-06-2010 @ 12:01
Είναι τα μάτια σου
ένας διάδρομος παλιός
δάκρυα πνιγμένα
ξεφλουδίζουνε τους τοίχους
που ένας ένοικος αθόρυβος κρυφός
αντί συνθήματα
ζωγράφισε με στίχους

Και μέσα υπάρχουν τα σκαλιά
που οδηγούν
σ' ένα υπόγειο με παιχνίδια χαλασμένα
όσα οι άνθρωποι βαριούνται και ξεχνούν
μετά τη χρήση
τα φορτώνουνε σε σένα

Μου λες τα μάτια σου
να μη τα αγαπώ
και να μη πάψω
να πιστεύω στα δικά μου
μα αυτά τα μάτια όπου χαθώ
κι όπου βρεθώ
τα έχω πίσω μου
και μέσα και μπροστά μου

Μέσα στην ίριδα ανάβει μια φωτιά
που κάθε άστεγο
και άνεργο ζεσταίνει
κι η καλοσύνη τους
απλώνει σαν λαδιά
να μαλακώσει μιαν ανάγκη
πετρωμένη

Σ΄αυτά τα μάτια δεν υπάρχει λογική
όσο βαθιά κι αν τα κοιτάζω
μ΄αγαπούνε
της ιστορίας πυρπολούν τη φυλακή
στα παραμύθια και στ' αστέρια
να με βρούνε

(Μάτια δίχως λογική - Λαυρέντης Μαχαιρίτσας)
   Methismeni xotikia, 26-06-2010 @ 09:38
μεσα στις λιμνες των ματιων σου
σαν των Ιωαννινων δυο
φαντασμα η κυρα φροσυνη
να πνιγεται κ εγω να ζω..

ματια μου,ματια μου,
λιμνοθαλασσες καημενες
να περνας,να κοιτας,
και να βλεπεις
χίλιοι φταιχτες


(Ματια μου-ορφεας περιδης)
   ASTERIAS, 05-07-2010 @ 17:12
Σμίγει το κλάμα μου με της πενιάς το κλάμα,
γιατί ποτέ σου δε μ΄αγάπησες τρελή...
Πίνω ότι πίνεται να γιατρευτεί το τραύμα
και νιώθω άνθρωπος γυαλί...

Μάτια μου, μαζεύω τα κομμάτια μου,
μ΄έσπασες με τσάκισες με τέλειωσες...
Mάτια μου, μαζεύω τα κομμάτια μου,
πόσο σ΄αγάπησα γιατί ποτέ δεν ένιωσες...


Σμίγει το κλάμα μου με της βροχής το κλάμα.
Ψάχνω το τέλος στην επόμενη στροφή...
Η αχαριστία σου γεμίζει το ποτήρι
και νιώθω άνθρωπος γυαλί...

Μάτια μου, μαζεύω τα κομμάτια μου,
μ΄έσπασες με τσάκισες με τέλειωσες...
Mάτια μου, μαζεύω τα κομμάτια μου,
πόσο σ΄αγάπησα γιατί ποτέ δεν ένιωσες...


( Μάτια μου - Νίκος Οικονομόπουλος )
   glukoula taxoulaki 14, 15-07-2010 @ 04:43
Eee...kaloutsiko..!!
   euouliny, 20-07-2010 @ 13:10
Σαν 2 σταγονες σταγονες βροχης
ετσι ταιριαζουμα εμεις
και αμα σε παρω αγκαλια
θα γινουμε,μια θα γινουμε μια
Σαν 2 σταγονες νερου
κομματια εμεις του ουρανου
πεσμενα πανω στη γη
για παντα μαζι,για παντα μαζι!!!!!!!!!
   euouliny, 20-07-2010 @ 13:10
Σαν 2 σταγονες σταγονες βροχης
ετσι ταιριαζουμα εμεις
και αμα σε παρω αγκαλια
θα γινουμε,μια θα γινουμε μια
Σαν 2 σταγονες νερου
κομματια εμεις του ουρανου
πεσμενα πανω στη γη
για παντα μαζι,για παντα μαζι!!!!!!!!!
   ASTERIAS, 23-07-2010 @ 09:05
Σαν υγρασία πρωινή με ζωντανεύεις.
Στο αστραφτερό σου πουθενά με τριγυρνάς.
Με ρίχνεις στη φωτιά από ένα όνειρο και με ξυπνάς.
Γέμισε χώμα ο αέρας που αναπνέεις.
Το τελευταίο σου τσιγάρο έγινε σκόνη.
Πέρασε δίπλα μου η νύχτα σου αμίλητη σε μια οθόνη...

Όμως εγώ θα είμαι δίπλα σου κι ας άργησα.
Θα σε προλάβω στο λιμάνι ξημερώματα.
Θα πέφτουν γύρω μας μικρά βεγγαλικά,
χιλιάδες χρώματα...

Γέμισε χώμα ο αέρας που αναπνέεις.
Το τελευταίο σου τσιγάρο έγινε σκόνη.
Πέρασε δίπλα μου η νύχτα σου αμίλητη σε μια οθόνη.
Σαν υγρασία πρωινή με ζωντανεύεις.
Και όποιος δεν τόλμησε να φτάσει μέχρι εδώ.
Πηδάει κλείνοντας τα μάτια στον γκρεμό και πετάει...

Όμως εγώ θα είμαι δίπλα σου κι ας άργησα.
Θα σε προλάβω στο λιμάνι ξημερώματα.
Θα πέφτουν γύρω μας μικρά βεγγαλικά,
χιλιάδες χρώματα...



( Μικρά βεγγαλικά - Ελεονώρα Ζουγανέλη )
   soffff4, 26-07-2010 @ 18:52
Έκλεισες το φως και πήγες έγινες αόρατη
νέφος που το πήρε ο αέρας σε μια πόλη αυτόματη

Τα βεγγαλικά σου μάτια ένα ολοκαύτωμα
και η μοναξιά να πέφτει σαν βροχή στο πάτωμα
   ASTERIAS, 30-07-2010 @ 16:18
Θέλω τόσα να σου γράψω, που με κάνουν στάχτη
και σκορπάνε τη ψυχή μου μίλια μακριά.
Τόσους μήνες δίχως λέξη, πέφτω στο σκοτάδι
Θέε μου πως να ζήσω το μετά...

Η βροχή βροχή θα φέρει, μες τα δυό μου μάτια
και θ'αδειάσω τα ποτήρια του πικρού καημού.
έχω τόσο την ανάγκη να κοπώ κομμάτια
ν'αφεθώ στην άκρη του γκρεμού...

Έρωτα μου και μαχαίρι,
είσαι αόρατη πληγή.
Μες τα μάτια μου αγάπη,
μες στο σώμα μου γυαλί...

Θέλω τόσο να με κλείσεις, μες τα δυο σου χέρια
για να γίνουν φυλακή μου και ποτέ μη βγω.
Όλη τάζω τη ζωή μου κι ας καούν τ'αστέρια,
για να 'ρθεις εσύ ξανά εδώ...

Έρωτα μου και μαχαίρι,
είσαι αόρατη πληγή.
Μες τα μάτια μου αγάπη,
μες στο σώμα μου γυαλί...

Έρωτα μου και μαχαίρι,
είσαι αόρατη πληγή.
Έλα μόνο για μια νύχτα
κι ας πεθάνω την αυγή...


( Αόρατη πληγή - Μελίνα Ασλανίδου )
   Μούσα, 01-08-2010 @ 05:25
Το φως του φεγγαριού
σπασμένο απ' τις κουρτίνες
σε χίλιες ασημένιες σερπαντίνες
το άρωμα του έρωτα σκορπίζει μες στη νύχτα

Κουράστηκα της λέει καληνύχτα
το χέρι της γλιστράει μηχανικά
στο στήθος στο λαιμό του στα μαλλιά
φρόνιμα λέει αυτός και τη φιλάει γυρνάει στο πλάι

Η ανάσα του σιγά σιγά βαραίνει
και 'κεινη τον ακούει και σωπαίνει
όμως απόψε πάλι δε νυστάζει
και λύνει τ' αλογό της και καλπάζει

Και φεύγει για το άγνωστο παρέα μ' έναν άγνωστο
το σώμα της λικνίζεται ντρέπεται βασανίζεται
κι ας είναι η απιστία της μόνο στη φαντασία της
ναι στη φαντασία της

Στο βάθος οι σκιές του διαδρόμου
και ο μακρινός απόηχος του δρόμου
το ξυπνητήρι δείχνει δώδεκα παρά
κι οι αποπάνω ακόμα παίζουνε χαρτιά
μα η νύχτα προχωράει και εκείνη δεν κοιμάται
που πήγε η ζωη της δε θυμάται

Σηκώνεται προσεκτικά στις μύτες των ποδιών της
και βγαίνει τρομαγμένη απ'τ' ονειρό της
πηγαίνει στο ψυγείο το φαγητό είναι κρύο
καλύτερα ένα μήλο λέει και παίρνει ένα μήλο
το μήλο στο 'να χέρι στο άλλο το μαχαίρι, το μαχαίρι

Αφήνει την κουζίνα βιαστικά μην τύχει και ξυπνήσουν τα παιδιά
και τότε άρχισε να κλαίει στα σκοτεινά
γιατί δεν είχε πια να πάει πουθενά
το φως του φεγγαριού στο χρώμα της κουρτίνας

Κι αυτή με το μαχαίρι της κουζίνας
το αίμα από το στήθος του πετιέται συντριβάνι
στους τοίχους στα σεντόνια στο ταβάνι
τα χέρια της δυο κόκκινα κλαδιά
ανεβοκατεβαίνουν σα σφυριά
δεν κλαίει πια δεν ακούει ούτε μιλάει χαμογελάει

Πολύ το ευχαριστήθηκε και έπεσε και κοιμήθηκε
και το πρωί που ξύπνησε τον χάιδεψε τον φίλησε
που γύρισε απ' τον θάνατο
να πάει στο μεροκάματο στο μεροκάματο

Το βράδυ πάλι με το φως του φεγγαριού
θα ξαναγίνει μια λεπίδα μαχαιριού
γιατί όπως έλεγε και η μάνα της παλιά
το μήλο πέφτει πάντα κάτω απ' τη μηλιά

(Αφροδίτη Μάνου - Το μήλο)
   eygenitsaaa_21, 01-08-2010 @ 06:02
Πες μου φεγγάρι μου τις νύχτες πού γυρνά
αν σε κοιτάζει με μιαν άλλη αγκαλιά
πες την αλήθεια απόψε μη με λυπηθείς
πες μου φεγγάρι μου μόνο εσύ μπορείς

Φεγγάρι μου να ψάξεις να τον βρεις
και να του πεις πως δε θ' αντέξω δε θα ζήσω
φεγγάρι μου στο δρόμο του να μπεις
και να του δείξεις πώς να 'ρθει σε μένα πίσω

Μα αν αυτός φεγγάρι μου αρνηθεί
μη ξημερώσεις άσε τη νύχτα να με πάρει
θα φύγουμε μαζί πριν την αυγή
κι ας τον κοιτάζω από ψηλά σαν το φεγγάρι

Πες μου φεγγάρι μου τι βλέπεις τελικά
ποιο άλλο χάδι ποιο φιλί τον συντροφεύει
πες την αλήθεια απόψε όσο κι αν πονά
πες μου φεγγάρι ποια καρδιά τον ταξιδεύει

τι να τη κάνω τη ζωή
γλυκιά μου αναπνοή
εσύ είσαι ο λόγος που ανασαίνω

τι να τη κάνω τη ζωή
αφού δεν είμαστε μαζί
εγώ πεθαίνω
   ASTERIAS, 01-08-2010 @ 09:00
Σ' αγάπησα με όλο μου το πάθος,
στης μοναξιάς μου τις στιγμές βλέπω το λάθος,
που σ' άφησα να φύγεις μακριά μου
και πλήγωσα για πάντα την καρδιά μου...

Είσαι θεός που βρίσκεται παντού,
είσαι η αγάπη που μου κάρφωσε το νου...
Είμαι το όνειρο που έμεινε μισό,
είμαι ένα λάφυρο αγάπης που μισώ...

Θέλω να γράψω σ' αγαπώ στον ουρανό σου
κι ένα σημάδι ν' αφήσω στο λαιμό σου...
Kανείς ποτέ μη φτάσει να τα σβήσει
και την καρδιά σου μη μπορέσει να κερδίσει...

Στα βήματα του φεγγαριού τώρα βαδίζω,
σε μια πανσέληνο αγάπης και δακρύζω...
Τα λάθη μου μετρώ σαν να 'ναι αστέρια
κι ελπίζω να βρεθώ στα δυο σου χέρια...


( Πανσέληνος αγάπης - Αγγελική Ηλιάδη )
   Bobissim0, 19-08-2010 @ 01:56
Χτύπημα

Χτύπημα το κομμάτι αυτό λοιπόν, ξύπνημα για τα παιδιά των ναρκωτικών. Μία δόση τρέλας σε μυαλά λογικών, τρικλοποδιά σε βήματα πολιτικών κι αστυνομικών με το μπαρντόν. Η Γη θυμίζει Γη νεκρών. Είμαι ζωντανός κι είμαι παρών. Έχουμε να πούμε φιλάρα τόσα πολλά. Ο χρόνος προχωρά μα η ανάγκη δεν σταματά (x2)

[Special Dask]
Μεγαλωμένο παιδί μέσα στα χέρια της πόλης, γνώρισα την καλή και την κακή της πλευρά. Είδα παιδιά να ταξιδεύουν με την ζα. Ζωές που χαραμίστηκαν σε μία καφέ κουταλιά. Είδα το χρόνο να κυλάει να παίρνει μαζί του στιγμές. Είδα τον πλούτο να διψάει για αίμα, τον κόσμο να διψάει για ψέματα. Πολίτες να κολλάν στις βασικές τους τις αρχές, πολιτικούς να κυνηγάν το στέμα. Άκουσα πολλές διδαχές, έζησα στο σήμερα μα ζούσα για το χθες. Ζούσα για πολιτισμό, τώρα τον ψάχνω. Άκουσα για τον Θεό, προσπάθησα να καταλάβω. Ένιωσα την οργή μέσα σε ένα κουπλέ όταν το τέλειωσα. Ένιωσα το χρήμα να κυλάει μέσα στις φλέβες μου αντί για αίμα. Ξέχασα να νιώσω την αγάπη μέχρι τώρα πολλές φορές. Ένιωσα το μίσος να θολώνει ματιές, να κρύβει κραυγές. Ένιωσα τις λέξεις με ρυθμό, ένιωσα να μιλάν ψυχές. Τώρα δες, έμεινα άφωνος όταν κατάλαβα ότι είμαι 20χρονος. Πολεμιστές έχουμε μείνει ευτυχώς, ευτυχώς. Ακόμα μένω ζωντανός yo, ακόμα μένω ζωντανός yo yo yo. ΒΠ για το 2003.

Χτύπημα το κομμάτι αυτό λοιπόν, ξύπνημα για τα παιδιά των ναρκωτικών. Μία δόση τρέλας σε μυαλά λογικών, τρικλοποδιά σε βήματα πολιτικών κι αστυνομικών με το μπαρντόν. Η Γη θυμίζει Γη νεκρών. Είμαι ζωντανός κι είμαι παρών. Έχουμε να πούμε φιλάρα τόσα πολλά. Ο χρόνος προχωρά μα η ανάγκη δεν σταματά (x2)

[Άσαρκος]
Κατά τα λεγόμενά σας το καταντήσατε ανούσιο μικροφωνικό κομφούζιο. Έχω χαθεί σ'έναν κόσμο χωρίς πιστεύω με στυλό, χαρτί μουσικής. Το κράτος μπουρδέλο. Τα'χετε χαμένα, μάτια δεμένα. Για μένα κακομαθημένα σαν εσένα βολεύονται μ'ένα ψέμα. Πρέπει να σκεφτώ δηλαδή πως θα βάλω τέρμα στο κυνήγι για το κάλπικο στέμα. Και ψάχνω τρόπο να μιλήσω, να ξυπνήσω οπαδούς. Έχω το λόγο μου και λόγο τιμής, μέλλον με ρυθμούς. Έχω καρδιά που χτυπά δυνατά με φόβους για πολέμους, για ναρκωτικά που σε πάνε σε πεθαμένους. Κάτι γνώριζα, όλα τα κάνεις για χαρτονόμισμα. Περπάτησα, λιγοστούς ανθρώπους αγάπησα. Έβαλα λόγια στο σεντούκι του εγκεφάλου σου μαλάκα να ξυπνήσεις, πάρε τα πάνω σου. Το κράτος καταπάνω σου γάμα το αυτό γάμα το. Η εμπιστοσύνη στον τόπο μου είδε το θάνατο. Σ'έναν πλανήτη κάλπικο, μπάσταρδο είδα το Θεό σας να θυμίζει διάβολο. Δώσαν ορισμό στο παράνομο και καλά νόμιμοι πολιτικοί. Πιο βρώμικοι σε μυαλό και ψυχή. Αστυνομικοί κυνηγάνε κάθε παιδί και πρεζοέμπορες έχουν το κλειδί για την χλιδή. Κι μ'ενοχλεί αυτό καριόλη, μ'ενοχλεί πολύ. Για την ζωή που ζω γαμιόλη, μουσική με φωνή. Είστε τυφλοί, είστε μουγκοί, είστε κουφοί μα πολεμήστε. Έχετε χέρια και δεν είστε γυμνοί. Μάχες κερδίστε, την tv διαλύστε και τον γρίφο λύστε. Πιάστε το νόημα και σκάστε για λίγο, μετά μιλήστε. Όλοι θα τεθούνε υπό διαθεσιμότητα, μέχρι να δείξουνε προσωπικότητα.

Χτύπημα το κομμάτι αυτό λοιπόν, ξύπνημα για τα παιδιά των ναρκωτικών. Μία δόση τρέλας σε μυαλά λογικών, τρικλοποδιά σε βήματα πολιτικών κι αστυνομικών με το μπαρντόν. Η Γη θυμίζει Γη νεκρών. Είμαι ζωντανός κι είμαι παρών. Έχουμε να πούμε φιλάρα τόσα πολλά. Ο χρόνος προχωρά μα η ανάγκη δεν σταματά (x2)

(ΒΗΤΑΠΕΙΣ - ΧΤΥΠΗΜΑ) ReSpeCt
   wint_rip, 24-08-2010 @ 08:24
Κάποιος να μου πει
Γιατί εκεί ψηλά τα σύννεφα σκεπάζουν το γαλάζιο
Γιατί εκει πάνω τα άστρα είναι σβηστά
Γιατί όταν βρέχει δεν μπορώ να σε κοιτάζω
Κάποιος να μου πει
Γιατί βλέπω σκιές
Γιατί τα μάτια μου δακρύζουν μα δεν κλαίνε
Αν οι ποιήτριες της Γης είναι νεκρές
Και αν οι λέξεις που ζωγράφισαν τις καίνε
Δεν είναι ανάγκη να μου πεις πως μ’ αγαπάς
Δεν είναι ανάγκη να μου δείξεις πως σε χάνω
Ήθελα μόνο να σε κάνω να γελάς
Μα εσύ δεν άντεξες να δώσεις παραπάνω
Μπορεί οι ποιήτριες της Γης να ‘ναι νεκρές
Μπορεί και να φυγαν σε κάποια κρύα Δύση
Μπορεί να ανήκουν σε φαντάσματα του χθες
Κι ίσως κανείς να μη τις έχει συναντήσει
Κάποιος να μου πει
Γιατί η στιγμή περνά
Πριν σ’ αγαπήσω θα χω ήδη πια γεράσει
Θα χω ριτίδες κάτασπρα μαλλιά
Και κάτι στίχους που θα χουν ξεθωριάσει
Κάποιος να μου πει
Γιατί βλέπω σκιές
Γιατί τα μάτια μου δακρύζουν μα δεν κλαίνε
Αν οι ποιήτριες της Γης είναι νεκρές
Και αν οι λέξεις που ζωγράφισαν τις καίνε
Δεν είναι ανάγκη την πλάτη να γυρνάς
Μη παριστάνεις πως δεν μ’ έχεις αγαπήσει
Δεν θα ‘ναι αλήθεια έτσι απλά να περπατάς
Πάνω στα κάστρα που με κόπο είχα χτίσει
Μπορεί οι ποιήτριες της Γης να ‘ναι νεκρές
Μπορεί και να φυγαν σε κάποια κρύα Δύση
Μπορεί να ανήκουν σε φαντάσματα του χθες
Κι ίσως κανείς να μη τις έχει συναντήσει
Μπορεί οι ποιήτριες της Γης να ‘ναι νεκρές
Μπορεί και να φυγαν σε κάποια κρύα Δύση
Μπορεί να ανήκουν σε φαντάσματα του χθες
Κι ίσως κανείς να μη τις έχει συναντήσει
Κι ίσως κανείς να μη τς έχει συναντήσει

[Οι ποιήτριες Της Γης-Γυμνά Καλώδια]
   viki_87, 27-08-2010 @ 19:13
Ρώτησα τα μάτια μου, τι έχουν και πονάνε
και μου παν οτι πέρασαν πολλά, μα σ'αγαπάνε.
Ρώτησα τα μάτια μου, γιατί είναι δακρυσμένα
και μου παν πως δακρύσανε γιατί είδανε εσένα.

Ήρθε, ήρθες, ήρθες για να φύγεις πάλι,
ήρθες, ήρθες, ήρθε για να με σκοτώσεις.
Ήρθες, ήρθες, ήρθες για να φύγεις πάλι,
ήρθες, ήρθες, ήρθες να μ' αποτελειώσεις.

Ρώτησα τα μάτια μου, γιατί είναι γελασμένα,
και μου παν πως σ' αγάπησαν και πίστεψαν στο ψέμα.
Ρώτησα τα μάτια μου, τι έχουν και πονάνε,
και μου παν οτι πέρασαν πολλά, μα σ'αγαπάνε.
   ASTERIAS, 02-09-2010 @ 16:40
Βράδια με σιωπές κι ερημιά
και τα όνειρα βροχή στα μάτια...
Άδεια καρδιά κι η ζωή μου
σαν το φύλλο στο βοριά...

Μόνος εγώ σαν σκιά,
που γυρνούσε μέσα στα σκοτάδια
κι όμως ξαφνικά σβήσαν όλα,
με την πρώτη σου ματιά...

Ήρθες εσύ κι η νύχτα γέμισε φως...
Eίσαι τ' αστέρι μου εσύ
κι εγώ δικός σου ουρανός...
Ήρθες εσύ κι όνειρα κάνω ξανά
και η καρδιά μου χτυπά,
σαν να 'ναι η πρώτη μου φορά...


Βράδια με ποτό συντροφιά
και αγάπες που άφησαν σημάδια,
μέσα στην καρδιά
κι αναμνήσεις που με πλήγωσαν βαθιά...

Ήρθες εσύ κι η νύχτα γέμισε φως...
Eίσαι τ' αστέρι μου εσύ
κι εγώ δικός σου ουρανός...
Ήρθες εσύ κι όνειρα κάνω ξανά
και η καρδιά μου χτυπά,
σαν να 'ναι η πρώτη μου φορά...


( Ήρθες εσύ - Κώστας Καραφώτης )
   b.nana, 04-09-2010 @ 05:18
Στις βραδινές περιπλανήσεις μας
μες στης πόλης τον αχό
τις θαμπές φωνές των άγνωστων
σκορπάει ο αέρας εκεί κι εδώ

Μου κρατάς το χέρι σε κρατώ
με κοιτάς για μια στιγμή
το μεγάλο μας το όνειρο
σου εξηγώ με ένα φιλί

Και μετά δεν μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς

Στις βραδινές περιπλανήσεις μας
στης καρδιάς τις διαδρομές
πώς γεμίζει η νύχτα χρώματα
πώς φωτίζονται οι σκιές

Και δεν βρίσκω λόγια να σου πω
γιατί όλα έχουν φωνή
το μεγάλο μας το όνειρο
σου εξηγώ με ένα φιλί

Και μετά δε μιλάμε πολύ
γιατί το όνειρο ζει στη σιωπή
Με το βλέμμα στους περαστικούς
να ‘χα χίλιες σιωπές να ακούς

   b.nana, 04-09-2010 @ 12:31
Δεν μπορώ να σκεφτώ μακριά σου τη ζωή
και κοντά σου γυρνώ η καρδιά με οδηγεί

Πήρα της καρδιάς το δρόμο
κι ήρθα να σε βρω
έτσι να πιστέψεις μόνο
πόσο σ΄αγαπώ
Πήρα της καρδιάς το δρόμο
κι είμαι πάλι εδώ
με τη σκέψη σου να λιώνω
να καρδιοχτυπώ

Είπα να ξεχαστώ και να κάνω νέα αρχή
μα ξανά σε ζητώ σαν το χώμα τη βροχή

Πήρα της καρδιάς το δρόμο
κι ήρθα να σε βρω
έτσι να πιστέψεις μόνο
πόσο σ΄αγαπώ
Πήρα της καρδιάς το δρόμο
κι είμαι πάλι εδώ
με τη σκέψη σου να λιώνω
να καρδιοχτυπώ
(ΠΗΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ-ΝΙΚΟΣ ΒΕΡΤΗΣ)
   Σειληνία, 11-09-2010 @ 11:12
Ο δικός μου ο δρόμος
μ’ έχει χρόνια διαλέξει,
στην οδό γράφει "μόνος",
επικίνδυνη λέξη.
Ο δικός μου ο δρόμος
δε μου δείχνει αστέρι,
για αγάπη μου δίνει
μια βαλίτσα στο χέρι.

(Ο δικός μου ο δρόμος, Πασχάλης Τερζής)
   SadFairy91, 14-09-2010 @ 04:53
Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά
ήταν μια λέξη μοναχά ελευθερία
κι ύστερα είπαν πως την έγραψαν παιδιά

Κι ύστερα πέρασε ο καιρός κι η ιστορία
πέρασε εύκολα απ' τη μνήμη στην καρδιά
ο τοίχος έγραφε μοναδική ευκαιρία
εντός πωλούνται πάσης φύσεως υλικά

Τις Κυριακές από νωρίς στα καφενεία
κι ύστερα γήπεδο στοιχήματα καυγάς
ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία
είπανε όμως πως την έγραψαν παιδιά

(Ο Δρόμος - Μάνος Λοΐζος)
   b.nana, 14-09-2010 @ 13:14
Το δάκρυ μου σταγόνα στη βροχή
και ο πόνος μου στην έρημο κραυγή
και εσύ ξέρω δεν θα ξαναρθείς,
που ζεις...ούτε ξέρω πια που ζεις...

Ψάχνω τα ίχνη σου στο φως των αστεριών
ρωτάω για σένα τα παιδιά των φαναριών,
η απουσία σου κομμάτια με έχει κάνει,
λείπεις και εγώ χίλιες φορές έχω πεθάνει.

Ψάχνω τα ίχνη σου στο φως των αστεριών
ρωτάω για σένα τα παιδιά των φαναριών,
η απουσία σου κομμάτια με έχει κάνει,
λείπεις και εγώ χίλιες φορές έχω πεθάνει.

Στα χείλη μου κρεμάστηκε η σιωπή,
η σκέψη σου στη σκέψη μου γυαλί
και εσύ ξέρω δεν θα ξαναρθείς.
Που ζεις...ούτε ξέρω πια που ζεις...

Ψάχνω τα ίχνη σου στο φως των αστεριών
ρωτάω για σένα τα παιδιά των φαναριών,
η απουσία σου κομμάτια με έχει κάνει,
λείπεις και εγώ χίλιες φορές έχω πεθάνει.

Ψάχνω τα ίχνη σου στο φως των αστεριών
ρωτάω για σένα τα παιδιά των φαναριών,
η απουσία σου κομμάτια με έχει κάνει,
λείπεις και εγώ χίλιες φορές έχω πεθάνει!
(ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΦΑΝΑΡΙΩΝ-ΚΟΥΡΚΟΥΛΗΣ)
   SadFairy91, 19-09-2010 @ 06:55
Παλιά φωτογραφία
στην άδεια παραλία
σιωπή
κοιτάζω απ'το μπαλκόνι
το δρόμο που θολώνει
η βροχή.
Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό.
Λένε πως μας άφηνες στα κύματα
φυλαχτά και μηνύματα
τα βρήκανε τα παιδιά και χαθήκανε
ξαφνικά.
Η πόλη σαν καράβι
τα φώτα της ανάβει
γιορτή.
Θυμάμαι που γελούσες
να μείνω μου ζητούσες
παιδί.
Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό

(Ξύλινα Σπαθιά - Σιωπή)
   nikos, 20-09-2010 @ 03:02
"Λένε" πως αν κανείς γεννιέται,
κλαίει γιατί πονά,
κλαίει γιατί στη ζωή τυραννιέται,
όποιος ξαναγυρνά.

Μα εγώ γεννιέμαι και πεθαίνω μαζί,
γιατί είσαι η ίδια η μοίρα μου εσύ.

Λένε πως αν κανείς πεθαίνει,
κρυφά χαμογελά,
κάτι θα βλέπει, κάτι συμβαίνει
και κάποιος χαιρετά.

Μα εγώ πεθαίνω και γεννιέμαι μαζί,
γιατί είσαι η ίδια η μοίρα μου εσύ

(Λένε - Μελίνα Κανά)
   pa1word, 30-09-2010 @ 05:40
Λένε για μένα οι όμορφες που ζήσαμε μαζί
πως είμαι ένα αδιόρθωτο ρεμάλι τελειωμένο
πως μια κατάρα έχω βαριά και μέσα μου θα ζει
να με κρατάει στην μοναξιά σκληρά φυλακισμένο.

Λένε για μένα

Τα ρούχα μου μυρίζανε καπνούς και αλκοόλ
γυναίκες που χανόντουσαν μεσα σ' ένα τσιγάρο
στη σκέψη μου τις έπαιρνα και πλήρωνα γι' αυτό
λένε για μένα οι όμορφες δεν ξέρω που τραβάω.

Λένε για μένα

Πολλοί αναρωτιόντουσαν πώς έφτασα ως εδώ
ας φαίνεται καλό παιδί τι να το κυριεύει
οι θύελλες που πέρασε δεν του 'βαλαν μυαλό
απ' το Θεό παιδεύεται και το Θεό παιδεύει.
   ASTERIAS, 17-10-2010 @ 03:45
Όλοι μου λένε ν΄αλλάξω μυαλά....
Ναι,όλοι μου λένε ν΄αλλάξω μαλλιά,
να βάλω κάτι πιο κοντό,
να γίνω λίγο θηλυκό,
να κάνω κάτι εκκεντρικό,λιγάκι πιο προκλητικό...

Όλοι μου λένε ν΄αλλάξω ζωή...
Ναι,όλοι μου λένε να μπω κι εγώ σε γραμμή
κι εκεί που πάω να τρελαθώ και προσπαθώ ν΄αντισταθώ,
ακούω μια φωνή που με ξυπνά και λέει πως ...

Αν θες να ζήσεις τ΄όνειρό σου,
καλύτερα να πας να κοιμηθείς...
Μα εγώ τα βράδια βγαίνω έξω,δεν κοιμάμαι
και θυμώνω που δε λες κι εσύ να΄ρθεις,
να με υπερασπιστείς...


Όλοι μου λένε να κάτσω καλά....
Ναι,όλοι μου λένε σε λίγο θα΄ναι αργά,
να ξεκινήσω ένα δεσμό με κάποιο πρόσωπο γνωστό,
να κάνω ένα σκάνδαλο μου λένε λένε πως...

Αν θες να ζήσεις τ΄όνειρό σου,
καλύτερα να πας να κοιμηθείς...
Μα εγώ τα βράδια βγαίνω έξω,δεν κοιμάμαι
και θυμώνω που δε λες κι εσύ να΄ρθεις,
να με υπερασπιστείς...


( Όλοι μου λένε - Ανδριάννα Μπάμπαλη )
   AnelePapei, 02-11-2010 @ 11:35
Aν με καταλάβαινες θα με προλάβαινες , λίγο πριν φύγω .. Αν με καταλάβαινες θα με σταμάταγες , έστω για λίγο .. Αν με καταλάβαινες θα με φυλάκιζες , μες στη καρδιά σου .. Αν με καταλάβαινες , τώρα δε θα ' λειπα από κοντά σου ..
   Gizem, 04-11-2010 @ 16:00
Δυο λέξεις φτάνουνε να χάσουμε αυτό
Two words are enough for us to lose this
που με κόπο αποκτήσαμε
Which we gained with hard work
σε μια δύσκολη στιγμή να γκρεμιστεί
In one difficult moment to break down
αυτό που χτίσαμε
This what we built
Δυο λέξεις φτάνουν για να σπάσουν τα δεσμά
Two words are enough to break the chains
κι οι όρκοι που δώσαμε
And the vows we made
ένα ανόητος μικρός εγωϊσμός
A silly little selfishness
που τον πληρώσαμε
That we paid for
μη με πληγώνεις δε το αξίζω
Don't hurt me, I don't deserve it
μη με σκοτώνεις τρέμω δακρύζω
Don't kill me, I tremble, I shed tears
και πώς να ζήσω
And how should I live?

Κι απόψε αιμορραγώ
And tonight I bleed
και σε χρειάζομαι για λίγο μείνε
And I need you, stay for a while
σε παρακαλώ σ΄αγάπησα σαν τον Θεό
Please, I love you like (I love) God
Κι απόψε αιμορραγώ
And tonight I bleed
στάσου μη φεύγεις δύναμή μου γίνε
Wait! Don't go, be my strenght
φταίξαμε κι οι δυο
We were both to blame
τον εαυτό μου όμως μισώ
Still, it's myself that I hate

Δυο λέξεις φτάνουν μια αγάπη δυνατή
Two words are enogh (to make) a strong love
σαν γυαλί να ραγίσει
Break like glass
κι όταν θα φύγουν οι καλές οι εποχές
And when the good times leave
δυο ψυχές να χωρίσουν
Two souls break up
μη με πληγώνεις δε το αξίζω
Don't hurt me, I don't deserve it
μη με σκοτώνεις τρέμω δακρύζω
Don't kill me, I tremble, i shed tears
και πώς να ζήσω
And how should I live?

APOPSE AIMARAGO - GIANNIS PLOUTARXOS...
   SadFairy91, 05-11-2010 @ 01:27
Απόψε θέλω να πιω
τίποτα μετά να μη θυμάμαι
μέσα στον καπνό να παγιδευτώ
συνέπειες να μη φοβάμαι

Απόψε θέλω να πιω
θέλω να ξεφύγω από τα όριά μου.
Μέσα στον καπνό να εξομολογηθώ.
Για τα χαμένα όνειρά μου.

Θα ανάβω με τσιγάρα
θα σβήνω με ποτά...
τώρα που πήρα τη λαχτάρα
στάχτη να γίνουν όλα πια.

Απόψε θέλω να πιω...
Όλους κι όλα να τα διαγράψω.
Μέσα στον καπνό να εξαφανιστώ
πίσω να μην ξανακοιτάξω

(Απόψε θέλω να πιώ - Χάρις Αλεξίου)
   Ελεύθερο σύννεφο, 11-12-2010 @ 10:39
Τα πνεύματα επιστρέφουνε τις νύχτες
φωτάκια από αλύτρωτες ψυχές
κι αν δεις εκεί ψηλά στις πολεμίστρες
θα δεις να σε κοιτάζουνε μορφές

Και τότε ένα παράπονο σε παίρνει
και στα καντούνια μέσα σε γυρνά
η Πόλη μια παλιά αγαπημένη
που συναντάς σε ξένη αγκαλιά

Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου

Την βρήκα στις στροφές των ποιημάτων
με τις βαριές χανούμισσες να ζει
και ρίχνω μες στο στόμα των αρμάτων
την κούφια μου αλήθεια τη μισή

Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου


ΒΟΣΠΟΡΟΣ= ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
   arianna1412, 21-12-2010 @ 08:18
Και να 'σαι πάλι εδώ μπροστά μου
να με κοιτάς, να μη μιλάς
και να 'σαι πάλι στην αγκαλιά μου
να μ' αγαπάς, μα το ξέρω πως δε μ' αγαπάς
Παράπονο με πιάνει
όταν μ' αγκαλιάζεις
όταν με κοιτάζεις
κι ας λες πως μ' αγαπάς
Παράπονο με πιάνει
όταν σ' αγκαλιάζω
όταν σε κοιτάζω
κι ας λες πως μ' αγαπάς
μα δε μ' αγαπάς
Και να' μαι πάλι στη μοναξιά μου
και δε μπορώ να με μισείς, να σ' αγαπώ
και να' μαι πάλι εδώ μπροστά μου
να με κρατάς, μα το ξέρω πως δε μ' αγαπάς


Παράπονο : Γιώργος Αλκαίος
   zo0z31710, 28-12-2010 @ 06:32
Σου γράφω πάλι από ανάγκη
η ώρα πέντε το πρωί
το μόνο πράγμα που 'χει μείνει
όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ
Τι να τις κάνω τις τιμές τους
τα λόγια τα θεατρικά
μες στην οθόνη του μυαλού μου
χάρτινα είδωλα νεκρά

Να μ' αγαπάς
Όσο μπορείς να μ' αγαπάς
Να μ' αγαπάς
Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη
βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό
Κι ίσως η ασκήμια του να μείνει
μόλις πλυθώ και ξυριστώ
Βρωμάει η ανάσα απ' τα τσιγάρα
Βαραίνει ο νους σου απ' τα πολλά
στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα
σε φέρνει ακόμα πιο κοντά

Να μ' αγαπάς
Όσο μπορείς να μ' αγαπάς
Να μ' αγαπάς
Όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα
η ανάγκη μου δεν σταματά
σαν το πουλί πάνω στο σύρμα
σαν τον αλήτη που γυρνά
Θέλω να 'ρθεις και να μ' ανάψεις
το παραμύθι να μου πεις
σα μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις
σαν άσπρο φως να ξαναπεί

*Να μ' αγαπάς - Παύλος Σιδηρόπουλος*
   SadFairy91, 10-01-2011 @ 09:03
Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Πικρά τα αρώματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ένοικος

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ' ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

(Να μ'αγαπάς - Τρίφωνο)
   barbie1994, 27-01-2011 @ 10:33
κεραυνος και αστραπη ξαφνου στ'ανηξερο καλοκαιρι ..η κακια η στιγμη φιδι σκορπιος μαχαιρι...στην καρδια μου ορμησε να την φαρμακωσει...
   soffff4, 29-01-2011 @ 14:52
Τέσσερις τοίχοι η καινούργια μου εξορία
Δε φταις εσύ, δε λέει συγνώμη ο κεραυνός

   SadFairy91, 05-02-2011 @ 05:53
Ήταν η ζωή μου πάντοτε γεμάτη
Μα εγώ παράπονα της έκανα
Είχα τα καλά του κόσμου κι όλη την αγάπη
μα με τα παράπονα δεν τέλειωνα
ώσπου κάποια μέρα χτύπησε την πόρτα μου
ο δικός σου πόνος και καημός

Και ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει
τι πάει να πει να 'χεις τα χέρια σου αδειανά
και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει
απ' ότι νόμιζα πως ζει παντοτινά
και τότε έκατσα και έκλαψα πικρά
είπα συγνώμη στη ζωή πρώτη φορά

Όταν ακουμπούσε κάποιος τα φτερά μου
αετός γινόμουνα και πήγαινα
Μα έβλεπα τον κόσμο μέσα απ' τα όνειρα μου
κι όποιος μου τα γκρέμιζε τον πλήγωνα

Μα ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει
τι πάει να πει να 'χεις τα χέρια σου αδειανά
και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει
απ' ότι νόμιζα πως ζει παντοτινά
Και ξαφνικά είδα τον κόσμο να γυρίζει
τι πάει να πει να 'χεις τα χέρια σου αδειανά
και ξαφνικά είδα η ζωή να με χωρίζει
απ' ότι νόμιζα πως ζει παντοτινά

Είπα συγνώμη, συγνώμη, συγνώμη
Είπα συγνώμη στην ζωή πρώτη φορά

(Πρώτη φορά συγνώμη - Χάρις Αλεξίου)
   μικρός τιτανικός, 21-02-2011 @ 16:41
Σαν μια χορδή που χtυπάει δυνατά
μέσα στο στήθος σου
σαν άστρο που σβήνει
και μια μελωδία που πίσω σ` αφήνει
ημέρα μου, φως μου, ζωή μου
ψυχή μου και πάθος
και λάθος και τέλος και αρχή μου
μικρή μου, πληγή μου.

Κι αφού οι καλοί
σου λένε πάντα την αλήθεια και νικούν
και σε παίρνουν μακριά
γιατί εσύ μου σφυρίζεις
κι αφού θες να βγεις στη βροχή
και να χορέψεις μ` ένα άσπρο μαντίλι
εγώ σ` ακολουθώ.

Κι έμεινα εδώ να προχωρώ
να προσπαθώ να σε κάνω να φύγεις
και το μυαλό μου να μη λέει ''σ` αγαπώ ''.

Κι έμεινα εδώ ν` αναζητώ
και να χαζεύω τις ώρες που λείπεις
κι η μουσική μου να μη βρίσκει σκοπό.

Είναι οι λέξεις, οι στιγμές
είναι οι φίλοι που θα δεις, είν` οι γνωστοί
και θα χορτάσεις μικρές χαρές
και λύπες θα περάσεις.
Κι είν` οι εικόνες, οι μαμάδες, οι μπαμπάδες
τα πτυχία, τα λουλούδια
τα παιδιά στα χειρουργεία
τα φύλλα που μυρίζουν στην αυλή κι ένα φιλί
Κι όπως είναι οι κρύες νύχτες
που δεν έχουν τελειωμό
σαν τα σεντόνια που μας πνίγουν
σαν τα τσιγάρα που μας ρίχνουν.

Είν` οι σκέψεις
που πια μόνες τους γελάνε
και που μας βλέπουν στην αρένα
κι όμως δε μας ακουμπάνε.
Γιατί ;

(Κι έμεινα εδώ - Μπάμπης Στόκας)
   doctordree, 22-02-2011 @ 07:05
εχω αφήσει μια καρδιά στο καλο πατάκι σου
ζει άλλο ένα βράδυ του χαμού,το ανθρωπάκι σου
πανσέληνη νύχτα σε κοιτώ,απαρηγορητος
μέσα μου ολο αιμορραγώ,πονος αφορητος

φυλακισμένη η φωνή,χτυπιέται ωρίεται
στου ερωτά σου τα γιατί κι ίσως ενίοτε
ρίχνω στροφές στου γυρισμού,τα αποκλειεται
κερδίζω χάνω στη ζωή,ποιος τώρα ευθύνεται

στο αντρικο μου σ΄αγαπώ
κάθισε δίπλα μου
σ΄ενα ζεΐμπέκικο χορο
καψε τη νύχτα μου

φθηνά πουλάω την ψυχή
για το φεγγάρι σου
πυρπολησέ την΄ με στοργη
στο μαξιλάρι σου

στο αντρικο μου σ΄αγαπώ
κάθισε δίπλα μου
σ΄ενα ζεΐμπέκικο χορο
καψε τη νύχτα μου

φθηνά πουλάω την ψυχή
για το φεγγάρι σου
πυρπολησέ την΄ με στοργη
στο μαξιλάρι σου


(καψε τη νύχτα μου GEORGIOU GIANNIS LEKSH-ψυχή)
   Vassilisdakru, 26-02-2011 @ 18:04
ύπνος και ξύπνημα εφιάλτες

Λάγιασε στης ζωής το μαξιλάρι
το πιο σκληρό το αγκονάρι
και κλείσε τα μάτια σου σφιχτά

μα σαν ξυπνήσεις θάσαι μόνος
θάναι σαν όνειρο ο πόνος
κι όλα της μοίρας σου φριχτά...

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΝΘΟΣ [ λέξη: μαξιλάρι ]
   Στεριανή Ζάλη, 06-03-2011 @ 18:23
Μες τα σκοτεινά σου μάτια,
τρέμουνε τ' αστέρια.
Ήσουν νύχτα και γυναίκα
και μ'αγκάλιασες.
Έπαιξα στον έρωτά σου,
με δεμένα χέρια.
Κι όταν ήμουν πια δικός σου,
με κομμάτιασες...

Μόνος μου το πέρασα κι αυτό
και στο τέλος με γονάτισε,
δεν υπάρχει λάθος και σωστό
για τον άντρα που αγάπησε.

Μες τα σκοτεινά σου μάτια,
χάθηκε ο χρόνος.
Η αγάπη πάντα ελπίζει
κι ονειρεύεται.
Μόνος είχα ξεκινήσει
κι είμαι πάλι μόνος.
Και η νύχτα μακρυά σου,
δεν παλεύεται...

Μόνος μου το πέρασα κι αυτό
και στο τέλος με γονάτισε,
δεν υπάρχει λάθος και σωστό
για τον άντρα που αγάπησε.

Μόνος μου το πέρασα κι αυτό
με βαρύ τσιγάρο σέρτικο.
Μόνος μες τη νύχτα ακροβατώ,
στης ζωής μου το ζεϊμπέκικο.


(Μόνος μου -Αντώνης Ρέμος)
   SadFairy91, 07-03-2011 @ 11:21
Είχα μάθει να 'σαι εκεί κάθε πρωί
να μου φέρνεις τον καφέ μ' ένα φιλί
Είχα μάθει να μου δίνεις τα κλειδιά
και να φεύγουμε μαζί για τη δουλειά

Μα τώρα μένω μόνος μου
αλλού με πάει ο δρόμος μου
κι είναι όλα περασμένα ξεχασμένα
Μην μου ζητάς τη γνώμη μου
Είν' άχρηστη η συγνώμη μου
αφού είσαι πιο καλά χωρίς εμένα

Είχα μάθει να σ' ακούω να μιλάς
να θυμώνεις, ν' αγριεύεις, να γελάς
Είχα μάθει να ζηλεύεις σαν τρελή
να 'σαι εκεί την κάθε δύσκολη στιγμή

Εγώ είμαι τώρα μόνος μου
αλλού με πάει ο δρόμος μου
κι είναι όλα περασμένα ξεχασμένα
Μη μου ζητάς τη γνώμη μου
Είν' άχρηστη η συγνώμη μου
αφού είσαι πιο καλά χωρίς εμένα

(Τώρα Μένω Μόνος Μου - Δημήτρης Μπάσης)
   mariettaki etsi apla, 11-04-2011 @ 03:26
Νύχτα σκιά,μια μαχαιριά που με ξυπνά.
Αυτό το αντίο στη ψυχή βάζει φωτιά.
Έτσι απλά εγώ είμαι πια στο πουθενά
και ΄συ είσαι γράμμα με δυο λόγια τυπικά.

Εσύ που ήσουν ήλιος να κοιτάζω,
εσύ κι ένα κορμί για να ταιριάζω,
εσύ που ήσουν αστέρι αναμμένο,
εσύ τώρα σβήνεις και πεθαίνω.

Δίχως μιλιά η νύχτα αυτή με προσπερνά,
χάνω τον κόσμο και ο χρόνος σταματά,
μα είναι αργά,εγώ μιλώ στη μοναξιά
και 'συ περνάς στο παρελθόν οριστικά.

Εσύ που ήσουν ήλιος να κοιτάζω,
εσύ κι ένα κορμί για να ταιριάζω,
εσύ που ήσουν αστέρι αναμμένο,
εσύ τώρα σβήνεις και πεθαίνω.
   silvestro, 11-04-2011 @ 13:11
Φρέσκο το χώμα
βροχή έχει πέσει
τα φύλλα ξερά,
υγρά τα μάτια μου είναι
νομίζω πως θέλω να κλάψω

Με λίγες νότες
τραγούδι έχω γράψει
να σου τραγουδώ,
όταν θα βλέπεις πουλιά
μακριά σου να φεύγουν στον ήλιο,
κοροϊδεύουν τα κλουβιά

Είναι καιρός που φέρνει
τον έναν στον άλλον κοντά,
είναι καιρός που χωρίζουν οι σκέψεις
και μένουμε μόνοι

Πόσο ανάγκη έχω τώρα
από ένα δικό σου φιλί,
πόσο μου λείπει η ζεστή σου
ανάσα που χείλη θεριεύει
ζωντανεύει την καρδιά

Ήλιε μου, ήλιε μου,
έλα ήλιε μου
Ήλιε μου, ήλιε μου,
έλα ήλιε μου
Ήλιε μου, ήλιε μου,
έλα ήλιε μου
Ήλιε μου, ήλιε μου,
έλα ήλιε μου
Ήλιε μου, ήλιε μου,
έλα ήλιε μου
Ήλιε μου, ήλιε μου,
έλα ήλιε μου
Ήλιε μου, ήλιε μου,
έλα ήλιε μου
   maraki_kakoma9hmenh_, 16-04-2011 @ 10:58
Έλα μαζί μου μια νύχτα μόνο
μακριά σου λιώνω απ τον πόνο
σε θέλω απόψε εδώ. Σε θέλω.
   χριστίναα, 21-04-2011 @ 11:55
Όταν η απουσία γίνει τρόπος ζωής
όταν ο πόνος γίνει δρόμος διαφυγής
όταν στα πρόσωπα του κόσμου βλέπω το προσωπό σου
όταν το δάκρυ μου στο χάρισα και έγινε δικό σου
όταν το εγώ μου είναι μισό και το αστέρι μου θολό
όταν ξέρω πως υπάρχω μα δεν γίνεται να ζω
όταν μέσα μου κοιτώ βλέπω ένα απύθμενο κενό
γιατί δεν έπαψα στιγμή να σ'αγαπώ
   maraki_kakoma9hmenh_, 29-04-2011 @ 02:59
C'aapwww
C'agapw, den exw tipota allo pia na ce 9ymamai...
Cthn agkalia coy vgainw twra opwc 9ymamai...
   Yiola, 01-05-2011 @ 06:53
Απόψε βγήκε η σελήνη
στους δρόμους σαν τρελή κι εκείνη
και με δυο μάτια δακρυσμένα
μου είπε πως δεν τη ρωτάς ποτέ για μένα
Θα΄θελα να΄ξερα πού να΄σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ΄το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ΄ένα αντίο

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα΄μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Δε λέει η νύχτα να χαράξει
μα η καρδιά μου θα σε ψάξει
μεσ΄του μυαλού μου τις κρυψώνες
εκεί που ζούνε οι αγάπες στους αιώνες

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα΄μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Θα΄θελα να΄ξερα πού να΄σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ΄το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ΄ένα αντίο
   SadFairy91, 01-05-2011 @ 08:10
Μια ανατολή σ' ένα κόσμο
που δεν έχει πάψει ποτέ
να γυρίζει στην ίδια τροχιά
όμως στην άλλη άκρη της γης
κάποιος βλέπει τον ήλιο
να πέφτει ξανά
όμως ξανά ανάβει
ο φάρος του κόσμου
χτυπάει ξαφνικά τα φτερά του
το φως απ΄τη χώρα των πάγων
βουτάει στην καρδιά σου
κι υψώνεται πάνω απ' τη Γη
του Πυρός.

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα
ώσπου ν' αρχίσω πια να σ' εμπιστεύομαι
ώσπου να πάψω να φοβάμαι...
μου είχες πει πως θα 'ρθει κάποια μέρα
που ό,τι αντικρίζω θα το ερωτεύομαι
τώρα αρχίζω και θυμάμαι

Η αγάπη πληρώνει κρυφά δολοφόνους
συχνάζει σε δρόμους χωρίς γυρισμό
σ' αγαπώ κι ας μην ξέρω ούτε καν τ' όνομά σου
ετοιμάσου σε λίγο θα πεις σε μισώ
είμαι το ένα μισό της σελήνης
μην κλείνεις σε λίγο γεμίζει
το άλλο μισό
η αγάπη γεμίζει ξανά τα ποτήρια
ρωτάει ποιος διψάει
ψιθυρίζεις "εγώ"

(Ξύλινα Σπαθιά - Τώρα αρχίζω και θυμάμαι)
   missbeba22, 01-05-2011 @ 08:14
Και τώρα είσαι εδώ
κι ας μου είχες πει
δε θα ξαναγυρίσεις
και τη πόρτα πίσω σου
είχες χτυπήσει

Τώρα λες είσαι καλά
μια χαρά

Κι αν και είχες
αλλεργία στις δεσμεύσεις
πρέπει να γυρίσεις σπίτι
πριν τις έξι
Πρέπει να σε βρεί εκεί
δίπλα της

Κι αναρωτιέμαι θυμάσαι
όταν τις νύχτες κοιμάσαι
κι ας μου λες πως έχουν όλα τελειώσει
και είναι αργά

Και δε με νοιάζει τι κάνεις
ούτε αν ξέρεις τι χάνεις
φτάνει μόνο όταν σε βλέπω στο δρόμο
να δείχνεις καλά

Και τώρα είσαι εδώ
και μου λες πως ξέρει
και να μαγειρεύει
και το σπίτι της με τάξη το μαζεύει

Θεέ μου εσείς είστε καλά...
μια χαρά

Κι αναρωτιέμαι θυμάσαι
όταν τις νύχτες κοιμάσαι
κι ας μου λες πως έχουν όλα τελειώσει
και είναι αργά

Και δε με νοιάζει τι κάνεις
ούτε αν ξέρεις τι χάνεις
φτάνει μόνο όταν σε βλέπω στο δρόμο
να δείχνεις καλά

(Αλλεργία στις δεσμεύσεις - Joanna Drigo)
   Yiola, 01-05-2011 @ 09:49
Τέτοια ώρα πού γυρνάς και πού κοιμάσαι
ποιος ξέρει τάχα να μου πει
αν υπάρχουνε στιγμές που με θυμάσαι
ποιος ξέρει τάχα να μου πει
Τώρα πια λείπεις εσύ
και προσπαθώ μ΄ένα ποτό
τη μοναξιά μου να σκοτώσω
Τώρα πια λείπεις εσύ
που μου΄χες πει αν χρειαστεί
και τη ζωή μου θα σου δώσω

Τηλέφωνο να πάρεις μη τολμήσεις
καλύτερα να μη ξαναγυρίσεις
βαρέθηκα να έρχεσαι να φεύγεις
κουράστηκα δεν πάει άλλο πια

Τηλέφωνο να πάρεις μη τολμήσεις
δε θέλω να μου δώσεις εξηγήσεις
βαρέθηκα τα ψεύτικα τα λόγια
κουράστηκα δεν πάει άλλο πια

Πού να πήγαν οι στιγμές του έρωτά μας
ποιος ξέρει τάχα να μου πει
κι αν θα βγουν αληθινά τα όνειρά μας
ποιος ξέρει τάχα να μου πει
Τώρα πια λείπεις εσύ
και προσπαθώ μ΄ένα ποτό
τη μοναξιά μου να σκοτώσω
Τώρα πια λείπεις εσύ
που μου΄χες πει αν χρειαστεί
και τη ζωή μου θα σου δώσω
(Βαρέθηκα - Νίκος Βέρτης)
   ASTERIAS, 03-05-2011 @ 10:48
Σ' έναν κόσμο σκληρό,
συνεχώς προσπαθώ
να επιζήσω...
Σε χρειάζομαι εδώ,
να μου πεις πώς μπορώ,
να νικήσω...

Μα όλο λείπεις...
Όλο λείπεις...
Συνεχώς με εγκαταλείπεις...
Μ' αποφεύγεις
κι όλο φεύγεις,
μακριά μου...

Μ' όλα τ' όνειρα μου θυμήσου...
Τα έκανα όταν ήμουν μαζί σου...
Όταν ήμουν στην αγκαλία σου...

Τι έχει αλλάξει μέσα σου πες μου
κι έναν τρόπο γρήγορα βρες μου,
για να ξαναμπώ στην καρδία σου...

Προσπαθείς να μου πεις,
πως μπορώ και χωρίς
να 'χω εσένα...
Ξέρω απλά δεν μπορείς,
με τις τύψεις να ζεις,
πια για μένα...


( Όλο λείπεις - Δέσποινα Βανδή )
   Yiola, 03-05-2011 @ 12:24
Σε θυμήθηκα χθες με οργή και με θλίψη
κι η αλήθεια πικρή πως πολύ μου 'χεις λείψει
όλοι οι άλλοι μπορούν και μια μέρα ξεχνάνε
πως απέμεινα εγώ στα παλιά που πονάνε

Μες τον κόσμο αυτό δεν υπάρχει καμία
που να θέλω πολύ μόνο εσύ μόνο μία
μες τον κόσμο αυτό δε γνωρίζω που πάω
φταις που δε μ' αγαπάς, φταίω που σ' αγαπάω

Σε θυμάμαι συχνά με θυμό και με πίκρα
κι είμαι ειλικρινής πότε πότε με γλύκα
η δική μου καρδιά δεν μπορεί να ξεχάσει
να σε απαρνηθεί μια φορά να ησυχάσει
   ASTERIAS, 04-05-2011 @ 14:12
Η καρδιά για σένα συνεχώς μιλά...
Η καρδιά μέσα στο στήθος σαν τρελή χτυπά...
Η καρδιά με ρωτάει, τι να βρω να απαντήσω...
Τ'αυτιά μου στις φωνές της,πώς να κλείσω...

Δεν αντέχω πια να περιμένω εδώ,
στο καρτέρι σου, στο δρόμο το στενό...
Μου φωνάζει το μυαλό μου να διαβώ
κι η καρδιά μου διατάζει να σταθώ...

Κι εγώ πώς μπορώ να κοπώ στα δυο?
Για πες μου,σε παρακαλώ...
Κι εγώ πώς μπορώ να κοπώ στα δυο?
Να ζήσεις,έλα να σε δω...

Η καρδιά λίγο λίγο παύει να χτυπά...
Η καρδιά μακριά σου δεν αντέχει πια...
Η καρδιά περιμένει πως μια μέρα θα γυρίσεις...
Δε ζητάει σ'άλλο σώμα συγκινήσεις...

Κι εγώ πώς μπορώ να κοπώ στα δυο?
Για πες μου,σε παρακαλώ...
Κι εγώ πώς μπορώ να κοπώ στα δυο?
Να ζήσεις,έλα να σε δω...


( Η καρδιά - Μαριάντα Πιερίδη )
   SadFairy91, 10-05-2011 @ 13:03
Φυσάει αέρας αέρας λυσσασμένος
βαθιά τα χέρια μου στις τσέπες του καημού
χωρίς εσένα πια γυρίζω παγωμένος
με τα σημάδια του αποχωρισμού

Έλα και κόψε με στα δυο
με μια ματιά μαχαίρι ματωμένο
δύο φορές να σ΄αγαπώ
και δυο ζωές για να σε περιμένω

Μεσ΄τη βροχή χαρτί τσαλακωμένο
λόγια που γράφαμε και τώρα έχουν σβηστεί
για δυο ζωές εγώ θα περιμένω
να ξαναγράψουμε σ΄ένα λευκό χαρτί

Έλα και κόψε με στα δυο
με μια ματιά μαχαίρι ματωμένο
δύο φορές να σ΄αγαπώ
και δυο ζωές για να σε περιμένω

(Έλα και κόψε με στα δυο - Γιάννης Κότσιρας)
   ASTERIAS, 10-05-2011 @ 17:30
Μην κοροϊδεύεις ξένα πάθη
και τις ανάγκες κανενός,
γιατί δεν ξέρεις ποιος νομίζει
πως είναι η λάσπη, ουρανός....

Και τα τραγούδια της δεκάρας,
έχουν κι εκείνα μια ψυχή,
όπως ο ήχος μιας κιθάρας,
που τη χτυπάει η βροχή...
Κιθάρα στη βροχή,
που ξέρει πάθη,
που είναι πληγή
και φάρμακο κι αγκάθι....

Ποτέ μην αρνηθείς βοήθεια,
σ' αυτούς που πέσαν χαμηλά,
γιατί μπορεί κι ένα μυρμήγκι
να σε γλιτώσει απ' τη θηλιά....

Και τα τραγούδια της δεκάρας,
έχουν κι εκείνα μια ψυχή,
όπως ο ήχος μιας κιθάρας,
που τη χτυπάει η βροχή...
Κιθάρα στη βροχή,
που ξέρει πάθη,
που είναι πληγή
και φάρμακο κι αγκάθι....


( Κιθάρα στη βροχή - Γιάννης Κότσιρας )
   SadFairy91, 30-05-2011 @ 02:46
Όνειρο κι αυτό
σ' αγγίζω και σε χάνω
μάτια μου γλυκά μου
αχ πόσο σ' αγαπώ

Ένα σου φιλί
θέλω να χορτάσω
αχ να το κρατήσω
για πάντα φυλακτό

Βγαίνω στη βροχή
μόνο αυτή σου μοιάζει
μάνα που αγκαλιάζει
ό,τι όμορφο ξεχνώ

Έφερα κρασί
αντάμα να το πιούμε
που φεύγεις να τα πούμε
για ύστερη φορά

Και σου τραγουδώ
δεν μπορώ να κλάψω
μέσα απ' το τραγούδι
βρίσκω ό,τι αγαπώ

(Ταξίδι στη βροχή - Τάκης Σωτηρχέλλης)
   daponte, 02-08-2011 @ 19:47
Προς τιμήν του αγαπημένου συνθέτη Δήμου Μούτση που γεννήθηκε σαν σήμερα:

Βρέθηκα σε κύκλο σκοτεινό στ' όνειρο που είδα χθες το βράδυ
κι ήμουνα απ' τη μια του κύκλου εγώ κι εγώ από την άλλη
κι ήμουνα απ' τη μια του κύκλου εγώ ήμουνα εγώ κι από την άλλη
έτοιμος να μου αποκριθώ και να ρωτήσω πάλι
κι ύστερα χάθηκα μακριά, χάθηκα σε ολάνθιστα περιβόλια,
παρέα με τους δερβίσηδες γύρω από τη φωτιά, χορεύοντας και τραγουδώντας
έιβαλα χορεύοντας και τραγουδώντας, έιβαλα χορεύοντας και τραγουδώντας.

Κι είδα ένα παιδί, μικρό παιδί που έπαιζε και μου 'ριχνε στα ζάρια
το ύστερο του πόθου μου φιλί, τα πρώτα παιδικά μου χάδια
κι εκεί- εκείνη τη στιγμή άκουγα να τραγουδάνε εντός μου,
ο ύπνος με το θάνατο μαζί, τραγούδια του ερωτός μου
κι ύστερα πάλι ξαφνικά, χάθηκα σε ολάνθιστα περιβόλια,
παρέα με τους δερβίσηδες γύρω από τη φωτιά, χορεύοντας και τραγουδώντας
έιβαλα χορεύοντας και τραγουδώντας.

Κι είδα τις ελπίδες μας σκιές, βάδιζαν αμίλητα εμπρός μου,
σύμβολα, σημεία και μυστικές μορφές αυτού του μάταιου κόσμου
και είκοσι αιώνες σκοτεινοί έφταναν στο τέλος τους πια τώρα
κι από 'ναν κόσμο σ' άλλονε τελικά, εμείς, περνάμε, λέει, ώρα την ώρα
κι ύστερα πάλι ξαφνικά, χάθηκα σε ολάνθιστα περιβόλια,
παρέα με τους δερβίσηδες γύρω από τη φωτιά, χορεύοντας και τραγουδώντας
έιβαλα χορεύοντας και τραγουδώντας, έιβαλα χορεύοντας και τραγουδώντας.

Βρέθηκα σε κύκλο σκοτεινό στ'όνειρο που είδα χθες το βράδυ
κι ήμουνα απ' τη μια του κύκλου εγώ κι εγώ από την άλλη
πες μου τι είν' αυτά που βλέπω εδώ, πρόφτασα να πω στον εαυτό μου,
μη μιλάς μον' κοίτα και πέρνα λέει αυτός και βγήκα από τ' όνειρό μου.

http://youtu.be/_n6zqgMp3CQ
   EpicBitch, 09-08-2011 @ 19:06
Vegas-Φιλί


Μην πιστεύεις σ'όλα αυτά που ακούς για μένα
ό,τι έχω ό,τι νιώθω το κρατάω για σένα
σε κοίταξα με κοίταξες σταμάτησε ο χρόνος
και μείναμε οι δυο μας μόνοι στης καρδιάς τον δρόμο

Θέλω να 'σε κοντά μου
να ακουμπάς την καρδιά μου
θέλω πάντοτε να ξέρεις δίπλα σου θα'μαι εγώ
τίποτα μην σου λείψει
μακριά σου ειν' η θλίψη
και αν σε χάσω να το ξέρεις θα καταστραφώ

Σε θέλω το ξέρεις
Μην φύγεις, δώσ' μου ένα φιλί
μαζί σου γεννιέμαι
και όλα θα τα ζήσω απ'την αρχή

Την αγάπη αυτή που νιώθεις μην αφήσεις
την πόρτα της καρδιάς σου σε μένα μην την κλείσεις
σε φίλησα, με φίλησες, μου έδωσες ξανά ζωή
ορκίσου πως θα είμαστε για πάντα εμείς μαζί

Θέλω να 'σε κοντά μου
να ακουμπάς την καρδιά μου
θέλω πάντοτε να ξέρεις δίπλα σου θα'μαι εγώ
τίποτα μην σου λείψει
μακριά σου ειν' η θλίψη
και αν σε χάσω να το ξέρεις θα καταστραφώ

Σε θέλω το ξέρεις
Μην φύγεις, δώσ' μου ένα φιλί
μαζί σου γεννιέμαι
και όλα θα τα ζήσω απ'την αρχή

Oh!...Oh!

Σε θέλω το ξέρεις
Μην φύγεις, δώσ' μου ένα φιλί
μαζί σου γεννιέμαι
και όλα θα τα ζήσω απ'την αρχή
   ASTERIAS, 20-11-2011 @ 18:06
Δε σε πιστεύω όταν λες πως μ' αγαπάς,
δε σε πιστεύω όταν λες πως δε με θέλεις....
Τώρα που σ' έμαθα απ' έξω και καλά,
δε σε πιστεύω κι ας μου λες πως με πιστεύεις....

Δε σε πιστεύω όταν έρχεσαι αργά,
"κλεισμένη" μέσα στης ζωής τα παραμύθια....
Δε σε πιστεύω κι ας μου λες καμμιά φορά,
πως όλα γύρω σου, σου έγιναν συνήθεια....

Πιστεύω μόνο παραμύθια λαϊκά,
τα κόκκινα τα μπλουζ που κοροϊδεύεις....
Θες και βουλιάζεις κάθε μέρα στα βαθιά,
αφού δε ξέρεις στη στεριά να ταξιδεύεις....

Δε σε πιστεύω όταν λες πως μ' αγαπάς,
δε σε πιστεύω κι ας μου λες ότι με νιώθεις....
Είσαι από κείνες που θολώνουν τα νερά
κι ας θες να πέσεις στη φωτιά,για να με σώσεις....



( Τα κόκκινα τα μπλουζ - Δημήτρης Μητροπάνος )
   SadFairy91, 30-12-2011 @ 12:41

Μη θυμώνεις μη, πρέπει να φύγω.
είναι κρύες οι στιγμές
που περνάω πια κοντά σου, πώς να μείνω
φτάσαμε κοντά σε κάποια δύση
τώρα είναι η στιγμή
για ένα αντίο πριν η γκρίνια μας χωρίσει
γι' αυτό σου λέω

Δεν πιστεύω σε αγάπες και έρωτες
δεν πιστεύω σε όμορφες στιγμές
δεν πιστεύω σε όρκους και θυσίες
όλα στα μέτρα σου κομμένα και ραμμένα είχες.

Μην θυμώνεις μη και μη λυπάσαι
μες τα μάτια να με δεις
και να πεις αυτό που νιώθεις μη φοβάσαι
κάθε χάδι σου μοιάζει με αντίο
αποφάσισε λοιπόν και το πράσινο το φως
δως μου να φύγω
γι' αυτό σου λέω.

(Δεν πιστεύω - Ελένη Δήμου)
   ASTERIAS, 03-02-2012 @ 16:23
Πιστεύω ακόμα πως θά' ρθεις,
έτσι την πληγή γιατρεύω....
Από τον πόνο δραπετεύω
και δευτερόλεπτα ξεκλέβω....
Απ' την αλήθεια που
δεν θέλω να δω....

Πιστεύω ακόμα πως θά΄ ρθεις,
έτσι στη ζωή κρατιέμαι....
Λιγότερο στεναχωριέμαι,
πεθαίνω, μα ξαναγεννιέμαι,
όταν,μάτια μου,σε σκεφτώ εδώ....


Το πιστεύω δεν το ερευνάω
αυτό φτάνει να μην πονάω
άσε με στον κόσμο μου νά' μαι
γιατί την αλήθεια φοβάμαι

Πιστεύω ακόμα μέσα μου
Κάπου πρέπει να πιστέψω
Να βρω κουράγιο να αντέξω
Δεν έχω όπλα να παλέψω
Έχω εσένα νε μόνο για να ζω

Το πιστεύω, δεν το ερευνάω
αυτό φτάνει να μην πονάω....
Ίσως την αλήθεια αν ψάξω,
μπρος σου γονατίσω και κλάψω....


Πιστεύω ότι θα γυρίσεις....
Πιστεύω οίκτο πως θα δείξεις....
Το ξέρω πως με κοροϊδεύω,
όμως ακόμα το πιστεύω....


( Το πιστεύω - Νίκος Οικονομόπουλος )
   SadFairy91, 08-02-2012 @ 23:54
Δεν κουράστηκα ποτέ να ονειρεύομαι
δεν κουράστηκα με όλα να παλεύω
μια ζωή στην ανηφόρα να πορεύομαι
και μεγάλα παραμύθια να πιστεύω

Δεν κουράστηκα ποτέ να ερωτεύομαι
δεν κουράστηκα να δίνω τη ψυχή μου
όλα θέλω να τα ζω και να τα γεύομαι
μου ανήκει κάθε ώρα και στιγμή μου

Ακόμα στο καλό εγώ πιστεύω
ακόμα την πιστεύω την ζωή,
και αν δεν μπορώ στον ουρανό ν' ανέβω
μπορεί ο ουρανός να κατεβεί

Δεν κουράστηκα ποτέ να ονειρεύομαι
δεν κουράστηκα σε κάτι να ελπίζω
όλο κόλπα μαγικά να μηχανεύομαι
και ανάποδα τον κόσμο να γυρίζω

Δεν κουράστηκα ποτέ να παγιδεύομαι
και να κάνω το 'να λάθος πάνω στ' άλλο
δεν κουράστηκα ποτέ να εμπιστεύομαι
την καρδιά μου τον εχθρό μου τον μεγάλο

(Ακόμα το πιστεύω - Γλυκερία)
   Αννουλα :), 25-02-2012 @ 15:55
Για δες τρεμοπαίζω κι απόψε εδώ,
στο τζάμι σου απ' έξω αυτό το θαμπό,
παράθυρο έχεις για πάντα κλειστό,
μια χαραμάδα ζητάω να μπω.

Μέσα να 'ρθω άγγελέ μου
κι ας μη φύγω κ ποτέ μου.

Την πόρτα για τον ουρανό
εσύ θ' ανοίξεις αν μου πεις σ' αγαπώ,
αν μ' ακούς,
σαν κύμα ζω, σε αγγίζω
και βρίσκω το λόγο να ζω.

Μεγάλη πια είμαι για να φοβηθώ,
μικρή για ν' αντέχω έναν κόσμο τρελό.
Οι νύχτες που ξέρουν κρατούν μυστικό
στην πόρτα σου πάλι θ' αποκοιμηθώ.

Μέσα να 'ρθω άγγελέ μου
κι ας μη φύγω κ ποτέ μου.

Την πόρτα για τον ουρανό
εσύ θ' ανοίξεις αν μου πεις σ' αγαπώ,
αν μ' ακούς,
σαν κύμα ζω, σε αγγίζω
και βρίσκω το λόγο να ζω.

Μέσα να 'ρθω άγγελέ μου
κι ας μη φύγω κ ποτέ μου.

Την πόρτα για τον ουρανό
εσύ θ' ανοίξεις αν μου πεις σ' αγαπώ,
αν μ' ακούς,
σαν κύμα ζω, σε αγγίζω
και βρίσκω το λόγο να ζω.

(Πόρτα για τον ουρανό - Έλενα Παπαρίζου)
   elaphina, 12-03-2012 @ 11:10
Ο λόγος δεν έχει λόγο να λέγεται
το λόγο αυτό εγώ τον σεβάστηκα
και να που η Τροία ακόμη καίγεται
και να ο Αδόλφος υψώνει τη σβάστικα
Νίκη, νίκη, νίκη

Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα
κι εγώ δεν έχω για νοίκι
φορούσε μαύρο νυφικό η περσινή μας η κοπέλα
κι ο λόγος αυτός τής ανήκει.

Ο λόγος δεν έχει λόγο να υψώνεται
ο λόγος ωμή τροφή για τους κόρακες
και να που η Ρώμη ακόμη σώνεται
και να οι Αννίβες με τρύπες στους θώρακες
Νίκη, νίκη, νίκη

Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα...

Ο λόγος σαπίζει καταναλώνεται
στο λόγο αυτό κουβέντα δεν γίνεται
και να που ο Οιδίπποδας τυφλώνεται
και να η Σαλώμη τα πέπλα της γδύνεται
Νίκη, νίκη, νίκη

Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα...


Σχήμα λόγου - Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας (Αν και προτιμώ την εκτέλεση του Τσακνή!!)
   SadFairy91, 11-04-2012 @ 19:03

Άσ’ τον τρελό στην τρέλα του
και μη τον συνεφέρεις
Τι κρύβει μέσα το μυαλό
ενός τρελού δεν ξέρεις

Μπορεί να βρει στην τρέλα του
αυτά που ’χει ποθήσει
και που δεν αξιώθηκε
να δει και ν’ αποκτήσει

Βρε άσ’ τον τρελό στην τρέλα του
άσ’ τονε στο όνειρό του
Τον κόσμο αυτό σιχάθηκε
κι έφτιαξε ένα δικό του

(Ο τρελός - Μανώλης Μητσιάς)
   artemis me lene, 12-04-2012 @ 01:17
Πάρε με στ' όνειρο μαζί σου
άλλο πρωί να μη με βρει
στον άδειο κόσμο τον επάνω
σ' αυτή την άδικη ζωή

Πάρε με στ' όνειρο μαζί σου
κοντά σου να ξενιτευτώ
πόσο ν' αντέξω παραπάνω
της μοναξιάς τον πυρετό

Αχ πως σ' αγαπώ για να πιστέψεις τι να πω
Πως είναι ο κόσμος αδειανός χωρίς εσένα
πως είναι η νύχτα μια πληγή χωρίς εσένα
πως είναι μαύρη η ζωή χωρίς εσένα

Δώσ' μου του ονείρου σου τα μάτια, να ταξιδέψω εκεί που πας
στα μυστικά σου μονοπάτια, που χρόνια μόνος περπατάς
Δώσ' μου του ονείρου σου τα μάτια, θέλω να ξέρω αν μ' αγαπάς
ή μήπως μου κρατάς γινάτια, όταν σε κάνω και πονάς.

-Πάρε με στ' όνειρο ( Ιωαννίδης / Τσαλιγοπούλου )
   daponte, 18-04-2012 @ 01:23
Κόσμε μου 'γινες πληγή

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος


Στην αλυσίδα τη βαριά
θα ψάξω εγώ παρηγοριά
γιατί και τούτη τη ζωή
τι να την κάνω.
Στην παγωνιά της φυλακής
να βρεις καρδιά να κρατηθείς
που πας στ' αγκάθια κι αγαπάς
κι όλο σε χάνω.

Κόσμε μου 'γινες πληγή
κι είναι το γρήγορο π 'αργεί
που μ 'ορμήνεψε να πιω και να μεθύσω
για να παρηγορηθώ
μη τυχόν και λυπηθώ
την κακούργα την αγάπη της
να σβήσω
κι ας χαθώ.

Στη συννεφιά του Γολγοθά
σ' ένα σταυρό που με μεθά
θα γίνει η σκέψη σου καρφί
να με καρφώνει.
Και ξημερώματα Μαγιού
θα λάβεις μάνα ενός σου γιου
τ' άσπρο πουκάμισο
το μαύρο παντελόνι.
   stav.stav, 18-05-2012 @ 19:21
Σ΄έχω βρει και σε χάνω
δανεική παρουσία
έχω τόσα να κάνω
και δεν έχουν ουσία

όπου είσαι πηγαίνω
δίχως λόγο να πάω
με τους φίλους σου βγαίνω
επαφή να κρατάω

Κάποιες μέρες ακούω
στη σιωπή τη φωνή σου
πάνε μέρες που λείπεις
κι είμαι ακόμα μαζί σου

σε ρωτάω τι έχεις
και σου λέω καλημέρα
σ΄αγαπάω μην τρέχεις
είσ΄ακόμα εδώ πέρα

Προσπαθώ να ξεχάσω
όμως κάτι συμβαίνει
ό,τι όμορφο πιάσω
να το δεις περιμένει

Σ΄ έχω βρει και σε χάνω
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
σταθερή μου αξία
η ζωή μου σε τάξη
κι η καρδιά σ΄αταξία

Έχεις γίνει συνήθεια
και το μόνιμο θέμα
σου δανείζω αλήθεια
να πληρώνεις το ψέμα

Κάποιες νύχτες στους δρόμους
σε τρακάρω τυχαία
είν΄αμάξια οι μόνοι
και οι σχέσεις τροχαία

στα παλιά μας τα στέκια
όπως πάντα συχνάζω
είχα πει πως θ΄αλλάξω
κι όσο αλλάζω σου μοιάζω

Σ΄έχω βρει και σε χάνω
Σ΄έχω βρει...
Και σε χάνω...
Σ΄έχω βρει και σε χάνω
   χριστίναα, 20-05-2012 @ 08:25
Αν η μερα σου ξεκινησσε στραβα, μη ψαρωσεις,
εχεις 24 ωρες να την ισιωσεις (ναι, ναι)..
Αν ειδες εφιαλτη που σε ξενερωσε,
αραξε ρε μαγκα μπορα ητανε και περασε..
Αν παλι ειδες ονειρο γαματο,
κατι που σου αρεσε και δεν γουσταρες να ξυπνησεις,
χαλαρωσε και μην το βαζεις κατω,
σηκωθηκες και να η ευκαιρια να το πραγματοποιησεις!

Η ζωη ειναι πουτανα τι να κανουμε?
Προσπαθησα να την αλλαξω ρε φιλε μα τζαμπα κοπος.
Τι να γινει? Να πεσουμε να πεθανουμε?
Εγω προτιμω να τη γαμησω πρωτος, αναποδιες.. τρικλοποδιες....
μερικες φορες ειναι να μη σε θελει,
μα οτι και αν λες παιρνω στροφες,
στη τελικη δεν ειναι στο δικο της χερι..
Εισαι γαματος, μα κ αν δεν εισαι πιστεψε το κατα βαθος
και αυτο ψηλε δεν ειναι λαθος, ειναι κρατος,
εν κρατη, ενα μικρο κομματι, που σου λεει τη ζωη ζησε με παθος..

Να σου το πω αλλιως, να μην σε πουν και ψωναρα,
γι αυτο φιλαρα πιασε ενα πακετο τσιγαρα,
γλυκια σαν μελι, λιγη μπυριτσα απο το βαρελι,
γιατι κερναω αποψε εγω και ας μην με λενε πετρελη.
Και στο προκειμενο, ειναι μειζονος σημασιας,
τα παντα κολλητε ειναι θεμα ψυχολογιας.
Να νιωθεις με τη παρτυ σου καλα,
να γουσταρεις το ποιος εισαι και να μην το βλεπεις συγκριτικα..

Καθενας εχει το ατου του, αλλος φραγκα, αλλος style, αλλος κοιλιακους
και ο ΡοΦι το νου του και ως εκ τουτου,
δε πα να βγαζουν ολοι χολη,
ζηλευουν τοσο που δεν τους κανει πια κουκου.
Μαθημα δευτερο, μαθε να ακους συμβουλες
και να κρατας οποιες σου φαινονται
μα αν εσυ νιωθεις okay, ασε καθε βλακα να λεει,
η ζωη δεν θελει pause αλλα play..
Π.χ. εμενα, μου λενε να αφησω το Rap,
να γραψω ποιηση και αλλα οτι κ οτι,
δεν εχω flow μου λενε, ουτε φωνη,
okay ρε μαγκα ακου Method Man και Pavarotti..

Καταλαβαινεις? Να σαι περηφανος για οτι εισαι,
οτι και αν εισαι, ειναι καμαρι σου και μαγκια σου
και αμα δεν μοιαζεις μ αυτους τους γαμημενους αστους,
να χαιρεσαι γιατι αυτη ειναι η ομορφια σου..

Εγω πιστευω δεν υπαρχει κατι ασχημο, μονο κλισε που διαφορες δεν επιτρεπουν,
εγω πιστευω υπαρχει μονο ομορφια και ματια που δεν εχουν μαθει να τη βλεπουν..
Γι αυτο τα λογια που μου λενε δε μ αγγιζουνε,
μα αμα σ αγγιζουν τα δικα μου παω πασο
και αν μια φορα δεν με γουσταρουνε και με βριζουνε,
δεκα τους βλεπω και μου ρχετε να ξερασω..

Και για να κλεισω, βημα δεν το κουνω προς τα πισω,
μολις ξημερωσε και χω μια μερα ακομα για να ζησω
και να ζησεις και αν ειχες μεχρι τωρα αντιρησεις,
Καλημερα, εφτασε η ωρα να αναθεωρησεις..

Αν η μερα σου ξεκινησε στραβα, μη ψαρωσεις,
εχεις 24 ωρες να την ισιωσεις (ναι, ναι)..
Αν ειδες εφιαλτη που σε ξενερωσε,
αραξε ρε μαγκα μπορα ητανε και περασε..
Αν παλι ειδες ονειρο γαματο,
κατι που σου αρεσε και δεν γουσταρες να ξυπνησεις,
χαλαρωσε και μην το βαζεις κατω,
σηκωθηκες και να η ευκαιρια να το πραγματοποιησεις...

(Καλημέρα - Ραψωδός Φιλόλογος)
   zanneiotisa, 26-05-2012 @ 14:03
Απο το okay :

Λένε πως η φύση
θα μας εκδικηθεί
άπειροι προφήτες
και χιλιάδες οιωνοί

Λένε ότι οι πλανήτες
θα ευθυγραμμιστούν
κι όλα όσα γνωρίζουμε
ως τώρα θα χαθούν

Κι αν έρχεται το τέλος
κι η καταστροφή
το μόνο που μετράει
για μένα είσαι εσύ

Κι αν μείνουμε στον κόσμο
εμείς τελευταίοι
εφόσον έχω εσένα
εγώ θα ΄μαι OK

Άνθρωποι οργισμένοι
που επαναστατούν
κυβερνήσεις πιόνια
σ΄αδιέξοδο οδηγούν

Σαστισμένοι ηγέτες
αμήχανα κοιτούν
έναν νέο κόσμο
στον οποίο δε χωρούν

(Νίνο - ΟΚ)
   SadFairy91, 18-06-2012 @ 17:46
Το τέλος μας δες φυσάει προς τα μένα
τη φλόγα εγώ δε θα φοβηθώ
θα είμαι εδώ με τα χέρια ανοιγμένα
να καώ να καώ στον χωρισμό

Δε νιώθω οργή δε νιώθω θυμό
σαν γη απ΄τη γη κι εγώ θα καώ
δε νιώθω οργή δε νιώθω θυμό
μπροστά στη φωτιά ξέρω να σ΄αγαπώ

Σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το φιλί σου
σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το κορμί σου
το λίγο αυτό για μένα ήταν αρκετό
Σ΄ευχαριστώ για τη ζωή ζωή μου
για το καρφί που αντί να πω πληγή μου
πόνεσα μα είπα σ΄αγαπώ

Το τέλος μας δες δε γράφει αντίο
πεθαίνεις εσύ σε γεννάω εγώ
γιατί ένας μπορεί ν΄ανασαίνει για δύο
και μετά και μετά τον χωρισμό

Σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το φιλί σου
σ΄ευχαριστώ για όσο απ΄το κορμί σου
το λίγο αυτό για μένα ήταν αρκετό
Σ΄ευχαριστώ για τη ζωή ζωή μου
για το καρφί που αντί να πω πληγή μου
πόνεσα μα είπα σ΄αγαπώ

(Το τέλος μας δες - Ελευθερία Αρβανιτάκη)
   zanneiotisa, 18-06-2012 @ 23:54
Από το Σ'ευχαριστω:

Έρωτά μου ψάχνω λόγια να βρω
να σου πω σ' αγαπώ
μα το ξέρω είναι λίγο κι αυτό
η ζωή μου πήρε χρώμα και φως
κι από τώρα και μπρος
νιώθω πλάι σου πιο δυνατός

Πρώτη μου φορά
νιώθω την ανάγκη
θέλω να σου πω

Σ' ευχαριστώ που ήρθες στη ζωή μου
ήρθες την πιο κατάλληλη στιγμή
η αγκαλιά σου είναι δύναμή μου
κι ο έρωτας σου λόγος για να ζω

Έρωτά μου, όνειρό μου τρελό
στο δικό σου ουρανό
έχω βγάλει φτερά και πετώ
επιτέλους βρήκα κάτι κι εγώ
ένα γέλιο γλυκό
μια ζεστή αγκαλιά να χαθώ

Πρώτη μου φορά
νιώθω την ανάγκη
θέλω να σου πω

Σ' ευχαριστώ που ήρθες στη ζωή μου
ήρθες την πιο κατάλληλη στιγμή
η αγκαλιά σου είναι δύναμή μου
κι ο έρωτας σου λόγος για να ζω

( Σ'ευχαριστω- Χάρης Βαρθακούρης)
   maria_reth, 01-07-2012 @ 02:46
Με ρωτάς αν μπορώ
κάποιο τρόπο να βρω
τον έρωτα να εξηγήσω

Είν' τα λόγια φτωχά
για να πούν όλα αυτά
που λαχταράω να ζήσω!

Έρωτας είναι να κλαις να πονάς
στον άλλον να δίνεις αυτό που ζητάς!

Έρωτας είναι αγάπης στιγμές
στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές!
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές

Η καρδιά σου χτυπά
το μυαλό σου κολλά
αγάπης πρώτα σημάδια

Ζεις σε κόσμο κλειστό
που χωρά μόνο δυο
νιώθεις κρύο τα βράδια!

Έρωτας είναι να κλαις να πονάς
στον άλλον να δίνεις αυτό που ζητάς!

Έρωτας είναι αγάπης στιγμές
στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές!
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές

Να σταθείς δεν μπορείς
την αλήθεια να δεις
μήπως είν’ η αγάπη ένα ψέμα

Μια χαρά της στιγμής
λάμψη μιας αστραπής είναι αυτό
που νιώθουν οι άλλοι για μένα!

Έρωτας είναι να κλαις να πονάς
στον άλλον να δίνεις αυτό που ζητάς!

Έρωτας είναι αγάπης στιγμές
στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές!
Στα μάτια του κόσμου παιδιών ζωγραφιές

(Έρωτας είναι - Έλλη Κοκκίνου)


   zanneiotisa, 01-07-2012 @ 12:06
Από το Έρωτας :

Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για να μου πείτε
καθώς ότι επιχειρείτε
είναι για φανείτε
Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για σκεφτείτε
αν είναι όντως έρωτας
αυτό που δήθεν ζείτε

Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για να μου πείτε
καθώς ότι επιχειρείτε
είναι για φανείτε
Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για σκεφτείτε
αν είναι όντως έρωτας
αυτό που δήθεν ζείτε

Μάθαινα τον κόσμο
και μου παν για την ζωή
πως θυμίζει πορσελάνη
κάθε λάθος και ρωγμή
μου παν για τον ερωτα
δεν εμαθα καλα
γιατι ανθρωπο δεν βρηκα
ν'ανοιχτω αληθινα
Εκτιμησα πραγματα
περα από τα προτιπα
δεν κοιταξα ομορφια
μα συνεσθηματα ανθρωπινα
γιατι το πρωι δεν φτιαχνω
νυχια και μαλλι
ομορφια βρισκω στα ματια
στην καρδια και στην ψυχη

Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για να μου πείτε
καθώς ότι επιχειρείτε
είναι για φανείτε
Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για σκεφτείτε
αν είναι όντως έρωτας
αυτό που δήθεν ζείτε

Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για να μου πείτε
καθώς ότι επιχειρείτε
είναι για φανείτε
Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για σκεφτείτε
αν είναι όντως έρωτας
αυτό που δήθεν ζείτε

Πιασε το χέρι μου
ταξιδέψε λίγο μαζί μου
πιασε το χέρι μου
και αφήσου στη μουσική
να σε ταξιδέψω σε 'να
μέρος κάπως μακρινό
να καταλάβεις τι νιώθω
και μετά ας τρελαθώ
Γιατί δεν έμαθα πότε
να μιλάω με τα χείλη
από τα μάτια μου μιλώ
και βγάζω ήχους από χείλη
βιαστικά μπήκα στα λόγια σου
μέλανε δυνατά
τα πιο ωραία λόγια λέγονται
στ' αυτί ψιθυριστά

Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για να μου πείτε
καθώς ότι επιχειρείτε
είναι για φανείτε
Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για σκεφτείτε
αν είναι όντως έρωτας
αυτό που δήθεν ζείτε

Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για να μου πείτε
ότι επιχειρείτε
είναι για φανείτε
Τι είναι ο έρωτας?
ρωτώ για σκεφτείτε
αν είναι όντως έρωτας
αυτό που δήθεν ζείτε

Τι είναι ο έρωτας?
Τι είναι ο έρωτας?
Τι είναι ο έρωτας?
Τι είναι ο έρωτας?
αυτό που δήθεν ζείτε
ναι ρωτά για μου πείτε
αυτό που δήθεν ζείτε


( Τί είναι ο έρωτας; - Μελίνα Σπετσιέρη feat. Αλέξανδρος Παναγιώτου )
   SadFairy91, 10-07-2012 @ 17:23
Νόμιζα πως πια είχα χαθεί,
στο σκοτεινό μονοπάτι.
Mου 'δειξες πώς να πιστέψω ξανά,
ο παράδεισος πως υπάρχει.
Ήμουν στη λύπη αδερφός,
μα στη χαρά ένας ξένος,
μού 'δειξες όρθιος πως να σταθώ,
ν' αρχίσω πάλι απ' το τέλος.

Σε ερωτεύομαι
κι εσύ αθόρυβα,
μπαίνεις μέσα στον ύπνο μου
και μου φέρνεις τα όνειρα!
Σε ερωτεύομαι
γίνομαι στάχτη σου
και γεννιέμαι ξανά παιδί,
μέσα από την αγάπη σου...

Ήμουν στ' ανοιχτά ναυαγός.
Ξύπνησα πάνω στην άμμο
και σα λουλούδι που γέρνει στο φως,
γέρνω στον ώμο σου επάνω.
Μέσ' απ' τα φύλλα ο ουρανός,
ο ουρανός που εσύ κρατάς,
στον κόσμο αυτό που γκρεμίζει ο καιρός
κι αυτόν που χτίζει ο έρωτας.

(Σε ερωτεύομαι - Γιάννης Κότσιρας)
   zanneiotisa, 10-07-2012 @ 21:27
Από το παιδί :

Ήμασταν ακίνητα και αμίλητα αγάλματα,
ήμασταν αγέλαστα, χάνει όποιος γελά.
Γέλασες και κέρδισα κι έτσι μες στα χείλη σου έζησα,
γέλαγες και κέρδιζα, σ’ έχασα μετά…

Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί, και πάλι παιδί.

Ήμασταν ακίνητοι απ’ το χρόνο ασυγκίνητοι,
ήμασταν αμίλητοι, χάσαμε κι οι δυο…

Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί, και πάλι παιδί, και πάλι παιδί.

Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί…

Κι αν μεγάλωσα κι αν με τη ζωή μου μάλωσα
αν ερχόσουνα, μες στα δυο σου μάτια θ’ άλλαζα
θα γινόμουνα και πάλι παιδί, και πάλι παιδί, και πάλι παιδί.


(Και πάλι παιδί - Γιάννης Κότσιρας )
   everest, 16-07-2012 @ 10:12
Δυο κόσμους έχει ψυχή μου
δύση και ανατολή
δυο καρδιές που ζουν και αγαπάνε
μέσα σ' ένα ανάποδο μπιτ.

Μα η αγάπη που στέκει στην μέση
σαν μητέρα θεά με τα δυο της παιδιά
μες την αγκαλιά της όλο κλαίνε και θρηνούν
πως μια ημέρα θα χαθούν.

Θέλω μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα μάτια της
μέσα στα δυο της μάτια να κοιτάζω.

Μες στα καστανά της τα μάτια
μία θάλασσα ανοιχτή
μες στην αγκαλά της ο ήλιος
να γιατρεύει κάθε πληγή.

Κι από τα μαλλιά της πλεξούδες
να ζεσταίνουν κάθε διαβάτη
που 'χει ξαποστάσει πάνω στο σταρένιο της κορμί
κι έχει αποκοιμηθεί.

Θέλω μες στα δυο της ΜΑΤΙΑ να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα μάτια της
μέσα στα δυο της μάτια να κοιτάζω.

Μες τα δυο τισ ματια- Καπάτη & Ο.Ρ.Α.
   SadFairy91, 16-07-2012 @ 20:12
Από το σπίτι μου περνάς,
γιατί καλέ δε μ' αγαπάς;

Ανέβηκα τη σκάλα
μάτια μου, μάτια μου
Για κοίτα με μια στάλα
για να ζαλιστώ

Να ζαλιστώ να πέσω
μάτια μου, μάτια μου,
γιατρό να σε καλέσω
για να γιατρευτώ

Με βρήκαν μπόρες και βροχές,
γιατί καλέ μου δε με θες;

Ανέβηκα τη σκάλα
μάτια μου, μάτια μου
Για κοίτα με μια στάλα
για να ζαλιστώ

Να ζαλιστώ να πέσω
μάτια μου, μάτια μου,
γιατρό να σε καλέσω
για να γιατρευτώ

(Μάτια μου, μάτια μου - Χάρις Αλεξίου)
   Sandrine, 26-07-2012 @ 17:02
Ξενυχτης, ξεμπαρκος, χαραματα στο δρομο
με την καρδια μου ενα ποτηρι αδειανο
κι εχω στη σκεψη μου το προσωπο σου μόνο
που πια δε σβηνεται μια θαλασσα κι αν πιω
Θελω απεγνωσμενα να σε δω
εστω για ενα λεπτο να σου μιλησω
Μες στα βαθια σου ματια να χαθω
μες στις ομιχλες τους να ναυαγησω
Χορευει η ασφαλτος, χορευουν οι κολωνες
κι εγω βαραω παλαμακια καθιστος
Σ' αναζητουσα μες στου κοσμου τους αιωνες
και τωρα νιωθω στην αγαπη ο πιο φτωχος
Θελω απεγνωσμενα να σε δω
εστω για ενα λεπτο να σου μιλησω
Μες στα βαθια σου ματια να χαθω
μες στις ομιχλες τους να ναυαγησω
(Απεγνωσμενα- Νικος Κατσικας)
   kwstis orf---, 12-08-2012 @ 09:33
Περνάς στην πόρτα το κλειδί
ετούτη η πόλη μια πληγή
κόβει η αλήθεια σα μαχαίρι ακονισμένο
κι εγώ χαμένος όπως χθες
στις πολλαπλές σου εκδοχές
έχω ξεχάσει τι 'ναι αυτό που περιμένω

Πώς μοιάζουν όλα φυσικά
και πώς τα ζούμε βιαστικά
τυφλοί αιχμάλωτοι του χρόνου και του τόπου
στην πολλαπλή μας φυλακή
ψάχνουμε πόρτα μυστική
κράτα το βήμα σου ν' ακούω την ηχώ του

Σ' ένα δωμάτιο σκοτεινό
πίνεις της λήθης τον καπνό
κι εγώ στο σώμα σου δειλά ξυλαρμενίζω
ένας αστείος ιδαλγός
στα ονειρά του ναυαγός
απ' το μηδέν άλλη μια νύχτα ξαναρχίζω

Γέλα ζωή μου και αυταπάτη
πληγή που ανθίζει είναι η αγάπη
χαρά να δίνεις κι ομορφιά
και ας παίρνεις δάκρυα και καρφιά

( Ενας αστειος ιδαλγος - Μπαμπης Στοκας )
   xreos, 03-09-2012 @ 16:43
αγαπη
αγαπη πονος
πονος θλυψη
θλυψη καρδια
καρδια φωτογραφια
φωτογραφια φακος
φακος msn
msn facebook
facebook youtube
youtube βιντεο
βιντεο ταξιδια
ταξιδια φιλοι
φιλοι αναμνησεις
αναμνησεις καιρος
καιρος
   SadFairy91, 02-10-2012 @ 12:20
Λαμβάνοντας υπόψιν την ανάρτηση του kwstis orf--- διότι το από κάτω ήταν ακατανόητο!

Της παπαρούνας τον ανθό
Να μην τον εμυρίσεις
Γιατί σε μένα μάτια μου
Μια μέρα θα γυρίσεις

Να μου γυρέψεις τη φωτιά
Και του τρελού το χάδι
Πάντα ζητούσες τα φιλιά
Που αφήνουνε σημάδι

Τα χάδια μου τα πέταξα
Στις λήθης το πηγάδι
Να μην τα βρουν οι αγκαλιές
που βγαίνουνε σεργιάνι

Με διαβατάρικα πουλιά
Έρωτα να μην πιάνεις
Γιατί είναι διαβατάρικα
Και γρήγορα τα χάνεις

Και σου κουρσεύουν τη λαλιά
Κι ανάσα πια δεν έχεις
Κι όλο γυρίζεις το πρωί
Χάιδι να μου γυρεύεις

Τα χάδια μου τα πέταξα
Στις λήθης το πηγάδι
Να μην τα βρουν οι αγκαλιές
που βγαίνουνε σεργιάνι

(Της λήθης το πηγάδι - Μίλτος Πασχαλίδης) (και κυρίως σε άλλη εκτέλεση ... και ο αγαπημένος μου Γ. Χαρούλης)
   ASTERIAS, 19-12-2012 @ 23:17
Ας ήταν να τολμήσω, να μη σε συναντήσω
Άδικα, δεν έχει διαφορά
Θα σε κατηγορήσω, μα δε θα σε νικήσω
Έχασα, για πρώτη μου φορά....

Δε θ΄ αντισταθώ, όταν θα σε δω.
Θα παραδοθώ....

Εγώ ξέρω πια τι θέλω
Τις στιγμές σου να σου κλέβω
Κι απ΄ το τίποτα το λίγο σου να ζω
Να `ναι οι νύχτες μου πιο κρύες
Να μου λες δικαιολογίες
Που μ΄ εμπόδισες να ζήσω όλο αυτό
Μα θα σε παρακαλάω
Να σε έχω κι ας πονάω
Μόνο εγώ....

Ας ήταν να ξεχάσω, τα ίχνη σου να χάσω
Μάταια ν΄ αντέξω προσπαθώ
Θα λέω είμαι εντάξει , πως σ΄ έχω ξεπεράσει
Ψέματα, μακριά σου δεν μπορώ....

Δε θ΄ αντισταθώ, όταν θα σε δω.
Θα παραδοθώ....

Εγώ ξέρω πια τι θέλω
Τις στιγμές σου να σου κλέβω
Κι απ΄ το τίποτα το λίγο σου να ζω
Να `ναι οι νύχτες μου πιο κρύες
Να μου λες δικαιολογίες
Που μ΄ εμπόδισες να ζήσω όλο αυτό
Μα θα σε παρακαλάω
Να σε έχω κι ας πονάω
Μόνο εγώ....



( Το λίγο σου να ζω - Δέσποινα Βανδή )
   Sandrine, 27-12-2012 @ 21:05

Καρδιά μου το βήμα κόψε
τη σκέψη σταμάτησε εδώ
Την ίδια μορφή κι απόψε
δεν θέλω να ξαναδώ...

Εκείνη που τόσο αγάπησες
και πήγε χωρίς γυρισμό
Με ένα πικρό "αντίο"
σε γέμισε τόσο καημό...

Κι αν κάποια στιγμή την ξεχάσεις
και σ’ άλλη ζητήσεις να πας,
ότι κι αν βρεις θυμήσου
πιο λίγο να αγαπάς...

(Καρδια μου το βήμα κόψε-
Στίχοι: Βασίλης Φωτεινάκης
Μουσική: Κώστας Γκίκας
Ερμηνευτές:
1. Νένα Βενετσάνου
2. Σωτήρης Βόπης
3. Νίκος Κατσίκας )
   ASTERIAS, 05-01-2013 @ 23:52
Θυμάμαι όλες εκείνες τις στιγμές που ζήσαμε
Ερωτευμένοι αρχίσαμε κι εγώ μεθούσα από τα φιλιά σου
Θυμάμαι όλα τα όνειρα στη μέση αφήσαμε
Και ευτυχισμένοι ζήσατε με τον καινούργιο σου τον έρωτά σου....

Όσο δέρμα κι αν πετάξεις, φίδι είσαι δε θ’ αλλάξεις
Όσα δάκρυα κι αν χάσεις, το φαρμάκι σου θα στάξεις....

Θυμάμαι όλες εκείνες τις στιγμές που αφήσαμε
Ερωτευμένοι αρχίσαμε κι εγώ μεθούσα από τα φιλιά σου
Θυμάμαι όλα τα όνειρα στη μέση αφήσαμε
Και ευτυχισμένοι ζήσατε με τον καινούργιο σου τον έρωτά σου....

Όσο δέρμα κι αν πετάξεις, φίδι είσαι δε θ’ αλλάξεις,
Όσα δάκρυα κι αν χάσεις, το φαρμάκι σου θα στάξεις....



( Το φίδι - Παντελής Παντελίδης )
   Sandrine, 07-01-2013 @ 17:41
Απόψε θέλω να μεθύσω
Το πιο πικρό να πιω κρασί...
Τον κόσμο πίσω μου ν’ αφήσω,
Που τον αφήσαμε μαζί...

Κρασί πικρό από σταφύλι,
κι απ’ τη δική σου τη μιλιά...
Να `χει της κόλασης τα χείλη,
Κι όλα σου να `χει τα φιλιά...

Να `χει παράξενο τραγούδι,
Να `χει παράδεισο και γη...
Απ’ το κορμί σου να `χει χνούδι,
Και τη δική μου την οργή...

Ν’ αφήνει μαύρο κατακάθι,
Ν’ αφήνει πόνο και χολή...
Πικρό πολύ όσο τα λάθη,
κι όσο σ’ αγάπησα πολύ...

Απόψε θέλω να μεθύσω,
και να μη σκέφτομαι γιατί...
Να κοιμηθώ και να ξυπνήσω,
και να `ναι γύρω μου γιορτή...
(Μουσική-στίχοι Μιχαλης Νικολουδης, ερμηνεια Γιαννης Χαρουλης)
   meraklina, 15-01-2013 @ 10:39
   ASTERIAS, 31-01-2013 @ 00:16
Μου γράφεις για τ’ αστέρι
στην πλώρη που `χες δει
και στα άγνωστα τα μέρη
τα βράδια σ’οδηγεί....

Και `γω φυλάω τ’αστέρι
στο γράμμα σου κρυμμένο
βήμα βήμα να μου δείχνει να πηγαίνω
Και να `μαι μεγάλωσα, κι άλλαξα
κύμα κύμα να γυρίσεις, περιμένω....

Γύρνα να δεις όλα αυτά που μόνος μου μπόρεσα
Εσύ δακρύζεις κρυφά κι εγώ δε σε γνώρισα
Γύρνα να δεις μια αγκαλιά
για χάρη σου που άνοιξα
Μη φοβάσαι, όλα πέρασαν πια
γαλήνεψε η θάλασσα....

Μου λες για την Ινδία
για χώρες μακρινές
διαβάζεις Καββαδία στη βάρδια σου και κλαις
Σε μια φωτογραφία σε βλέπω καθισμένο
στο λιμάνι, στη Σαγκάη, κουρασμένο
Το βλέπω, μεγάλωσες, κι άλλαξες
Στο λιμάνι γύρνα πάλι, περιμένω....


( Πατέρα,μεγάλωσα - Γιάννης Κότσιρας )
   SadFairy91, 09-02-2013 @ 11:48
Σ’ αγαπώ αρκετά
για να σ’ αφήσω μόνο σου
αρκετά για να πονάει τόσο
Σ’ αγαπώ αρκετά
ίσα να βρεις το δρόμο σου
λίγο πριν σε πληγώσω

Ήμουν εντάξει μέχρι χτες
με τις πληγές μου ανοιχτές
χαρά να τρέχουνε
Κι ήρθαν δυο βλέμματα βαριά
και πέσαν πάνω μου σκουριά
για να μ’ ελέγχουνε

Μ’ έπιασε κάτι να σ’ το πω
και σου `πα πάλι σ’ αγαπώ
μικρό το ψέμα μου
Συγγνώμη για την προσβολή
μα εγώ δεν είμαι για πολύ
το `χω στο αίμα μου

Ήμουν εντάξει μέχρι χθες
ήξερα τι είναι αυτό που θες
κι ήταν στο χέρι μου
Δε σ’ αφορά προσωπικά
είναι που εμένα τελικά
το `χει τ’ αστέρι μου

(Το αστέρι μου - Νατάσα Μποφίλιου)
   giannissta, 19-02-2013 @ 12:11
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Γιάννης Σπανός
1. Ελένη Δήμου

Προσωπικά δεν έχω αισθήματα για σένα φιλικά
μονάχα βήματα θιγμένα ερωτικά,
που μ’ αναγκάζουνε να φεύγω βιαστικά

Προσωπικά δε θέλω τίποτα μαζί σου λογικά
μου πάει ο ήχος της φωνής σου τραγικά
και δεν αλλάζω το κορμί σου με την άψογη ζωή σου
τελικά

Προσωπικά εγώ τρελαίνομαι,
το παραμύθι σου και να `μαι και να φαίνομαι
Προσωπικά δεν έχω αίσθηση
αυτό που ζούμε αν είναι αλήθεια ή παραίσθηση
προσωπικά

Προσωπικά, τυχαίνει βράδια με τραγούδια λαϊκά
ντυμένη κι άδεια κι αφημένη γενικά
να μεταφράζω τη σκηνή δραματικά

Προσωπικά, εμένα ο χρόνος μου γυρίζει κυκλικά
κι αλλάζει ο τόνος μου στο τέλος ειδικά
γι’ αυτό να ξέρεις κι επιμένω, κι ας μου το `χεις ξεγραμμένο
οριστικά
   ASTERIAS, 28-02-2013 @ 23:43
Τώρα τι θέλω και σε θέλω που μ’ αφήνεις
Δεν πάει άλλο τη ζωή μου να την κρίνεις
Τη μια πληγή πάνω στην άλλη δε θα χτίσω
Δε θα αποκτήσω μια αγάπη δανεική....

Δε συνηθίζεται ο δρόμος ο δικός μου
Αυτά είναι τα προσωπικά μου δεδομένα
Με γονατίσανε οι συνέπειες του κόσμου
Κι ότι εσύ ποτέ δεν νοιάστηκες για μένα
Δε συνηθίζεται ο δρόμος ο δικός μου
Αυτά είναι τα προσωπικά μου δεδομένα
Όσα καίγονται τα θες κι όσα λέγονται τα λες
Τι με πιάνει και σε θέλω αφού με καις
Ανυπολόγιστες ζημιές μου έχεις μου έχεις κάνει
Βλέπεις για όλους το φιλότιμο δεν φτάνει....

Σε τι βοηθάει να σκεφτώ πως μ’ αγαπούσες
Όταν περίσσευε ο τρόπος που μισούσες
Όταν μαζί σου ένιωθα μόνος και πνιγόμουν
Δε θα ευχόμουν μια αγάπη σαν κι αυτή....

Δε συνηθίζεται ο δρόμος ο δικός μου
Αυτά είναι τα προσωπικά μου δεδομένα
Με γονατίσανε οι συνέπειες του κόσμου
Κι ότι εσύ ποτέ δεν νοιάστηκες για μένα
Δε συνηθίζεται ο δρόμος ο δικός μου
Αυτά είναι τα προσωπικά μου δεδομένα
Όσα καίγονται τα θες κι όσα λέγονται τα λες
Τι με πιάνει και σε θέλω αφού με καις
Ανυπολόγιστες ζημιές μου έχεις μου έχεις κάνει
Βλέπεις για όλους το φιλότιμο δεν φτάνει....


( Προσωπικά δεδομένα - Γιάννης Πλούταρχος )
   Sandrine, 19-03-2013 @ 17:29
Ο δρομος ειναι δρομος

Στίχοι: Άκης Πάνου
Μουσική: Άκης Πάνου
Γιώργος Νταλάρας

Δεν είναι εύκολο ν’ αλλάξεις όταν χαλάσεις εντελώς
δεν έχεις μάτια να κοιτάξεις ποιος είναι ο δρόμος ο καλός

Για μένα ο δρόμος είναι δρόμος στον εαυτό σου έτσι λες
τι πα να πει βρωμιά και τρόμος κατήφορος και προσβολές
Για σένα ο δρόμος είναι δρόμος τι πα να πει είναι στραβός
ποιο θα `ναι το φινάλε όμως δε το μαντεύεις ακριβώς

Δεν είναι εύκολο ν’ αλλάξεις έχει κι η λάσπη ηδονή
και με τη λάσπη θες να φτιάξεις αγάπη σαν αληθινή

Για μένα ο δρόμος είναι δρόμος στον εαυτό σου έτσι λες
τι πα να πει βρωμιά και τρόμος κατήφορος και προσβολές
Για σένα ο δρόμος είναι δρόμος τι πα να πει είναι στραβός
ποιο θα `ναι το φινάλε όμως δε το μαντεύεις ακριβώς
   Marios Nk, 20-03-2013 @ 14:32
Ακούω την αγάπη - 1996

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Τρύπες

*(πήρα την λέξη αγάπη από επάνω)*

Ακούω τις θάλασσες
και τα ποτάμια σου
Ακούω το γέλιο
ακούω το κλάμα σου

Τις μελωδίες που γεννιούνται στα σπλάχνα σου
Τις πολιτείες και τους ανθρώπους
που ταξιδεύουν κάτω απ’ το δέρμα σου
Ακούω την αλήθεια σου κι ακούω το ψέμα
Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα

Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
και δεν ακούω τις σκέψεις μου

Ακούω τους ήλιους
και τους πλανήτες σου
Ακούω τις χαρές σου
ακούω τις λύπες σου

Τις αρμονίες που γεμίζουν τις νύχτες σου
Τους εραστές και τους τρελούς
που ξενυχτάν κάτω απ’ το δέρμα σου
Ακούω την αλήθεια σου κι ακούω το ψέμα
Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα

Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη
και δεν ακούω τις σκέψεις μου

   dallaeva, 23-03-2013 @ 22:12
[πήρα ( ...θάλασσες... θάλασσα ) ]

Στίχοι: Δώρα Σιτζάνη
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Σε ψάχνω
στα λαμπρά σφαγεία των δρόμων
στις νευρωτικές διαδρομές
σε σταθμούς και στοές
σε ψάχνω
στα μικρά τα στοπ στ' απαγορεύεται
στα τρύπια μου χέρια
στη θάλασσα που δε θα 'ρθει ξανά
βαρέθηκε ν' αλλάζει χρώματα
για να την αγαπάμε.

Σε ψάχνω
στις παλιές φωτογραφίες τις χλωμές
όπου δεν μπορώ να σε βρω
σε ρυθμούς και κραυγές
σε ψάχνω
στον καθρέφτη π' άφησες το πρόσωπό σου
κι αυτός ράγισε
μες στ' ανθρωπομάρκετ το τρελό
σκουπίδι και Θεός μέσα στον πυρετό σε ψάχνω.
   Sandrine, 11-04-2013 @ 19:51
Χαθηκα ξανα μεσα στις ωρες που περνουν να κοιταζω το ταβανι
Γυρω μου οι φωνες να μ' αφυπνισουν προσπαθουν
μα η φωνη τους δε με φτανει
Χωρις εσενα η ζωη μου προσποιείται, σε νυχτες αχρωμες και αοσμες αρκειται
με την ελπίδα κάπου, καπως, να σε ξαναβρω
Μονάχα εσένα το κορμί μου αναγνωρίζει, σ' ολα τα υπόλοιπα αδιαφορα σφυρίζει
κι αναρωτιεμαι αν υπάρχω ακόμα και αν ζω
Χαθηκα ξανα, σε αναμνησεις και στιγμες, σε παλιες φωτογραφιες
Ενα deja vu κι ο χρονος πάγωσε στο χτες, στου προφιλ σου τις γωνιες
Χωρις εσενα η ζωη μου προσποιείται, σε νυχτες αχρωμες και αοσμες αρκειται
με την ελπίδα κάπου, καπως, να σε ξαναβρω
Μονάχα εσένα το κορμί μου αναγνωρίζει, σ' ολα τα υπόλοιπα αδιαφορα σφυρίζει
κι αναρωτιεμαι αν υπάρχω ακόμα και αν ζω

(Χωρις εσενα
Μουσικη-στιχοι-ερμηνεια: Νικος Κατσικας
Δισκος: Απλα περνας-2011)
http://www.youtube.com/watch?v=lAlLfgDIBYU
   rozarozalia11, 16-05-2013 @ 17:18
Βγαίνω, ξενυχτάω και για σένα δε ρωτάω,
φίλους έχω και σε σβήνει ο καιρός.
Όμως κάτι ώρες δεν αντέχω σε θυμάμαι,
δε κοιμάμαι, νιώθω άδειος και μισός...

Ώρες ώρες με πιάνει μια τρέλα να σε συναντήσω.
Ώρες ώρες μου λείπεις και θέλω να τηλεφωνήσω.
Όμως είμαστε πια χωρισμένοι,
μες την ίδια την πόλη δυο ξένοι.
Για το σώμα που σε περιμένει δεν έχεις πια ώρες...

Βγαίνω, σχέσεις κάνω τη ζωή μου δεν τη χάνω,
δε μου λείπεις και με μένα απορώ.
Όμως κάτι ώρες με πειράζει που `χεις φύγει,
το δωμάτιο με πνίγει, δεν μπορώ..

(Ώρες ώρες - Αντύπας
Στίχοι: Ελένη Γιαννατσούλια
Μουσική:Φοίβος)
   ASTERIAS, 27-05-2013 @ 12:01
Πάλι στο φως, σκιά
μένω χωρίς καρδιά
γιατί οι αγάπες δε γιατρεύουν
ψεύτικες είναι πια....

Κι έρχεσαι τώρα εσύ
χάδι μες στη σιωπή
Τώρα τα όνειρα χορεύουν
Ναι! Είσαι εκεί....

(Γίνε ζωή,
αγάπη κι όλα εσύ
Γίνε αλήθεια,
φως μου, γέλιο, χάδι....

Άδειος ο κόσμος
αν δεν είσαι εκεί
Μείνε μαζί μου
διώξε το σκοτάδι)

Ψέμα κι αληθινό
δεν ξέρω πια να πω
Μες στο μυαλό σου ταξιδεύω
θέλω να σ’έχω εγώ

Κι όπου μας πάει η στιγμή
δίχως μια ενοχή
Λύση στο γρίφο μου γυρεύω
Ναι! Είσαι εσύ...

Γίνε ζωή...



( Γίνε όλα εσύ - Ηρώ )
   SadFairy91, 08-06-2013 @ 23:34
Έκλαψα, τρελάθηκα
ισχυρός ο δεσμός
κι από 'κει πιάστηκα
Έγειρα και χάθηκα
η αγκαλιά σου φως
κι όταν κοιτάχτηκα
με είδα αλλιώς.
Άρνηση δεν δέχομαι,
άρνηση αβάσταχτη

Ναι, του κόσμου η πιο ωραία λέξη το «Ναι».
Πες την είτε χιονίσει είτε βρέξει, το «Ναι».

Κοίτα με στα μάτια μου
Ναι φως μου, δες ξανά
βρες τα κομμάτια μου
Άφοβα και άχρονα
πίστεψέ με βαθιά
Θεε μου, να σ' αντάμωνα
θα ανέβω σκαλιά.
Άρνηση δεν δέχομαι,
άρνηση αβάσταχτη

(Η πιο ωραία λέξη - Γιώτα Νέγκα)
   Lea's Gap, 15-06-2013 @ 17:12

Για στάσου λίγο μείνε εδώ
να κοιταχτούν τα βλέμματα μας
καινούργια γη και ένα Θεό να βρω
για να στηρίξω τα όνειρα μας
για στάσου λίγο πάρτο αλλιώς
γίνε λιγάκι ειλικρινής
είμαι λιγάκι δύσπιστος μου λες
μα εσύ δεν ξέρεις να ανοιχτείς
Για στάσου λίγο μη μουτρώνεις
δεν σου γκρινιάζω να χαρείς
μάθε λοιπόν να υποχωρείς
νιώθει η καρδιά μου τόσο μόνη

Έλα να γίνουμε ένα
φωτιά στα φρένα
μην το κάνεις θέμα
που στο ζητάω
γιατί χωρίς εσένα
ζωή σα ψέμα
δεν θέλω άλλο
με μέτρο να σ' αγαπάω

Για στάσου λίγο τι φοβάσαι
παλιές αγάπες μην κοιτάς
το παρελθόν σου σε τρομάζει
μα εγώ είμαι εδώ για να γελάς
μπορείς να κλάψεις και αν θες
για αυτά που χάσαμε οι δυο μας
όταν μαλώνουμε λεπίδες οι στιγμές
μέτρα στιγμές στο θανατό μας
Δύο αντίθετες φωνές
συγκρουόμαστε μεσ' στο θυμό μας
μα σ' αγαπώ και μ' αγαπάς
και έτσι κυλάει το όνειρο μας

Έλα να γίνουμε ένα
φωτιά στα φρένα
μην το κάνεις θέμα
που στο ζητάω
γιατί χωρίς εσένα
ζωή σαν ψέμα
δεν θέλω άλλο
με μέτρο να σ' αγαπάω

Και αν σου φάνηκαν αυτοί οι μήνες πιο της πλάκας
και αν φέρθηκα λιγάκι σαν μάλλον εσύ
τώρα είσαι αλλού είσαι αλλού καρδιά μου

Ας τους κανόνες σου σου τρώνε τα χρόνια σου
και χάνεις τη στιγμή και τώρα εσύ
σαν να μιλάς και άλλον φιλάς
όπως στο 'μαθα εγώ μπροστά να κοιτάς

Μια φορά μου 'χες πει πολλές υποσχέσεις
λόγια μείναν μισά μη πεις ποτέ
πες μόνο ένα ξανά πως ίσως μια μέρα
μια μέρα θα 'ρθεις θα αφήσεις τα πάντα
κοντά θα σταθείς θα μ' αγγίξεις
και σα φλασάκι εμείς οι εραστές
αμήχανοι τρόποι κλεφτές ματιές
στο ίδιο το μέρος τη πρώτη φορά
θα πίνω μια κόκα
και εσύ μια σκέτη βότκα ξανά

Πως άλλαξες τόσο πως άλλαξα εγώ
πως άλλαξα λόγια σε ένα λεπτο
μου είπες λυπάμαι έτσι ζω και αγαπώ
σ' αγκάλιασα τόσο τα δάκρυα βουνό
μου λείπεις ακόμα η ψυχή άδειο στρώμα
μα εσύ σε άλλο σώμα ξεχνιέσαι αγκαλιά
η αγάπη σου στάζει αέρα και μπάζει
μα όλα τα αλλάζει η γλυκιά σου ματιά

Σε ξέρω ακόμα μου ντύνεσαι επώνυμα
κουσούρια όλα μόνιμα μη πίνεις άλλο κάτσε φρόνιμα
και τώρα φοβάμαι μην με ξεχάσεις
αν με δεις κάπου άραγε θα προσπεράσεις
τόσο καιρό μακριά από τη ζωή σου
η αγκαλιά σου η πιο ωραία φυλακή σου
να κλειστώ να σκάσω λίγο να ξεχάσω
να μείνει και ο νους για λίγο ανάπηρος
μου λες είμαι άπειρος και λίγο ανάποδος
πολύ αντίλογος κομμάτι αμφίβολος
μ' εγώ σ' αγαπάω και αν αυτό δεν σου φτάνει
μάθε λοιπόν πως με έχεις ξεκάνει
το βράδυ κοιμάσαι μ' αποφεύγεις φοβάσαι
και όλο στο ίδιο βαρετό σκηνικό
στο κρεβάτι δυο ξένοι ερωτευμένοι χαμένοι
σε στυλ δε βαριέσαι ερωτικόφιλικο
Και έχεις την τάση να με λυτρώνεις
γιατί ότι αγαπάς μετά το σκοτώνεις
φοβάσαι τα πάντα και γω προστασία
ποιος είναι ο θύτης και ποιος η λεία

Και φτάνει το τέλος το χέρι σου βέλος
μου δείχνει τον δρόμο μια έξοδο απ' τον πόνο
φεύγοντας κλείσε την πόρτα
μα και αν ήτανε λάθος
ξέρεις κατά βάθος

Νίκος Μερτζάνος - Στάσου λίγο
   Lovetoloveyou, 26-06-2013 @ 14:19
Θα ήθελα να μου στείλετε.....στιχους ή ακομη κα πρεγματικο τραγουδι που να εχει σχεση με τον ερωτα....και να του λεω οτι μα ρεσει και αυτος να μην το ξερει...να αποκαλυφθω ουσιαστικα....ευχαριστώ για τον χρονο σας...αμα βρειτε....στείλτε εδώ ή μνμ


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο