Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
74312 Τραγούδια, 225448 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 
 Το σκότωσα για να μην υποφέρει. Η ευθανασία στα ζώα., από το μέλος kantadoros, 14-08-2013 @ 07:18

Φίλοι μου γεια σας.
Αφορμή γι αυτό το θέμα στάθηκε μια αναπάντεχη διαπίστωση. Διάβαζα χρόνια τώρα τα νέα μιας Ελληνικής οργάνωσης για την προστασία τς άγριας ζωής. Αγαπημένο μου θέμα ήταν η αρκούδα. Φαίνεται όμως πως διάβαζα πολύ επιφανειακά έτσι που μόλις πρόσφατα αντιλήφθηκα κάτι. Ίσως πάλι να το έκρυβαν πίσω από τις λέξεις. Εκεί που υποτίθεται πως ξέρουμε να ψάχνουμε.
Φίλοι μου το έργο των ανθρώπων αυτών είναι πολυποίκιλο. Έχουν να αντιπαλέψουν οργανωμένα συμφέροντα, αμορφωσιά και προκατάληψη. Είναι πάνω απ' όλα κυρίως εθελοντικό. Σοκαρίστηκα λοιπόν όταν κατάλαβα κάτι. Οι άνθρωποι αυτοί όταν κληθούν να περιθάλψουν ένα άγριο ζώο άρρωστο ή χτυπημένο θα τρέξουν άμεσα και πολλές φορές θα κάνουν θαύματα. Όταν όμως φανεί πως δεν μπορούν να το σώσουν, τότε... το θανατώνουν. Επικαλούνται τη σύμφωνη γνώμη των κτηνιάτρων. Ακολουθούν λέει τους κανόνες της ηθικής και της επιστήμης. Της ηθικής και της επιστήμης του θανάτου. Και βέβαια η πρόφαση είναι ότι αν ζήσει το ζώο θα υποφέρει και θα πεθάνει ούτως η άλλως.
Φίλοι μου οι απόψεις μου σ' αυτό το θέμα είναι ξεκάθαρες. Δεν θα τις αναπτύξω όμως ακόμη γιατί μ' ενδιαφέρει να ξεδιπλωθεί η συζήτηση παρά να γράψω δοκίμιο.
Έχει κανείς το δικαίωμα – εν ονόματι ιδίως του έργου που προσφέρει – να αποφασίσει είτε να συμμετάσχει παθητικά ή ενεργά στη θανάτωση ενός ζώου που φαίνεται ότι θα πεθάνει από αρρώστια ή ατύχημα;
Θα παρακαλέσω θερμά να μην επεκταθεί η συζήτηση στην ευθανασία στον άνθρωπο που είναι ένα άλλο θέμα.
Ακόμη θερμότερα παρακαλώ να μην μεταφέρουν οι κυνηγοί – αντικυνηγοί τις όποιες αντιπαραθέσεις τους εδώ μια που δεν είναι σχετικές με το θέμα.
Τέλος, πιστεύω ότι το θέμα έχει θέση σ' έναν ιστότοπο σαν το stixoi.info.

 
 
Προβάλλονται τα 20 πιο πρόσφατα σχόλια. Δείτε τα όλα
   Μπούρμπουρ Λίθρας, 09-08-2014 @ 00:46
Θεωρητικά υπό ορισμένες κοινά παραδεκτές από όλους συνθήκες ναι.
Πρακτικά σίγουρα όχι.καμία εμπιστοσύνη στο είδος μας
   Vovolini, 24-08-2014 @ 02:46
Φυσικά και το έχει αυτό το δικαίωμα... Για αυτό είναι οι κτηνίατροι... Ο κλάδος της ευζωίας και ηθολογίας πάνω στα ζώα είναι ένα τεράστιο θέμα και κρύβεται από πίσω μια ολόκληρη επιστήμη που αποφέρει όμως όλο και καλύτερες συνθήκες για τα ζώα... Είναι η μόνη επιστήμη πραγματικά για τα ζώα, τη συμπεριφορά τους και το τί είναι όντως καλύτερο για αυτά σύμφωνα με τον δέοντα σεβασμό, τις καταλληλότερες και στο ελάχιστο στρεσσογόνες συνθήκες και τις προτιμήσεις τους στη επιβίωση. Επίσης, σκέψου ότι ένα ζώο δεν έχει την νοημοσύνη που χρειάζεται να σου πει ναι τώρα πρέπει να με θανατώσεις. Επίσης, σκέψου ότι εφόσον οι άνθρωποι έχουμε παρέμβει που έχουμε παρέμβει στη φύση τουλάχιστον ας φέρουμε σε πέρας την ανθρώπινη πράξη στην οποία καταπιανόμαστε.. Αν ήταν στο χέρι της φύσης το ζώο αυτό θα υπέφερε από τόσο πόνο και αγωνία μέχρι να πεθάνει είτε θα περνούσε τον τρόμο του να γίνει τροφή για κάποιο άλλο ζώο, αν δεν προλάβαινε να πεθάνει. Αυτό είναι η φύση. Όμως εφόσον επεμβένουμε σε αυτό και αναλαμβάνουμε τη ζωή του ζώου πρέπει να κάνουμε ότι καλύτερο πιστεύουμε μέχρι το τέλος και όχι να πάμε για το ωραίο και όμορφο του ότι θα το σώσουμε αλλά όταν δούμε ότι δεν γίνεται τίποτα και είναι μη αντιστρέψιμη/μη αντιμετωπίσημη η κατάσταση να κλείνουμε τα μάτια μας μπροστά στην σκληρή, μα σωστή, απόφαση που πρέπει να παρθεί για ευθανασία.. Όπως όλα και ο θάνατος μέσα στη ζωή είναι και η δουλειά του κτηνιάτρου είναι να κάνει το τέλος όσο πιο ανώδυνο - και χωρίς μαρτύριο για το ζώο - γίνεται. Αντίστοιχα με τη δουλειά του ανθρωπογιατρού.
   pennastregata, 25-08-2014 @ 20:33
Πριν ένα τρίμηνο έκανα ευθανασία στον σκύλο μου. Συντροφεύαμε ο ένας τον άλλο για 16 χρόνια και ήταν από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής μου, απεύχομαι αυτό το δίλημμα στον οποιοδήποτε... Η Λεϊσμανίαση του είχε καταστρέψει με έναν όγκο το ένα μάτι, ενώ αντίστοιχη εικόνα παρουσίαζαν και τα σπλαχνικά του μέρη. Οποιαδήποτε θεραπεία ήταν αδύνατη, η βαρειά φαρμακευτική αγωγή θα τον σκότωνε επώδυνα, όπως η ασθένεια. Έμεινα μαζί του ως το τέλος, όπως κι εκείνος άλλωστε. Μερικές φορές είναι σοκαριστικό πώς ο ψυχρός εξορθολογισμός είναι η σπλαχνικότερη κίνηση.
Παρορμητικά, ομοίως τείνω να σκεφτώ και όσον αφορά τα άγρια ζώα, με μια επιφύλαξη: Χρειάζεται τεράστια προσοχή στην διαχείριση του οικοσυστήματος, όταν το ζώο πάσχει από φυσικά ( μη μεταδοτικά) και όχι ανθρώπινα αίτια, πόσο σοφό και ασφαλές είναι να υποκαθιστούμε την βούληση της φύσης; Η ερώτηση δεν είναι ρητορική, με προβληματίζει έντονα...
   ψιτ-ψιτ, 26-08-2014 @ 20:36
   AnastasiaGian, 10-07-2015 @ 11:45


Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο