Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
98746 Τραγούδια, 239932 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Montagnes violettes - 1644 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Άλλες ερμηνείες:
Μαρία Φαραντούρη
Γιάννης Πάριος

Μενεξεδένια ήταν τα βουνά
μενεξεδένια τα φιλιά
μενεξεδένια ήταν τα μάτια σου
κατάμαυρη είναι η μοναξιά.

Το τρένο αυτό που σε ξερίζωσε
μου σκίζει πάντα την καρδιά
το σφύριγμά του είναι για μέ λυγμός
το πέρασμά του είναι καημός.

Ήμουν για σένα ο διαβάτης που περνά
ήσουν για μένα το νερό και η φωτιά.

Σε κράτησα μέσα στα χέρια μου
σα νά ‘σουνα μικρό πουλί
με την αυγή γλυκοκελάηδησες
το δειλινό είχες χαθεί.

Κι εγώ στα δάση τώρα τριγυρνώ
μετρώ τα κίτρινα κλαδιά
μετρώ τα φύλλα που ξεράθηκαν
την άμετρη μετρώ ερημιά.


Paroles: Yiannis Theodorakis
Musique: Mikis Theodorakis
Première Performance: Maryarita Zorbala

Autres interprétations:
Maria Farantouri
Yiannis Parios

Violettes étaient les montagnes
violets les baisers
violets tes yeux
et si noire la solitude.

Ce train qui t'a déraciné
me déchire toujours le coeur
son sifflement est pour moi un sanglot
son passage un chagrin.

Pour toi j'étais l'homme de passage
pour moi tu étais l'eau et le feu.

Je t'ai tenue dans mes mains
comme un petit oiseau
à l'aube tu gazouillais doucement
le soir tu avais disparu.

Et moi j'erre maintenant dans les bois
je compte les branches vertes
je compte les feuilles qui ont flétri
je mesure la dévastation infinie.

   stephellas, Stéphane © 02-12-2008 @ 02:01

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο