Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
104538 Τραγούδια, 245652 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Der Zug - 1714 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Σόφη Παππά
Μουσική: Βαγγέλης Βασιλείου
Πρώτη εκτέλεση: Άννα Βίσση

Βρέθηκα μετά τον χωρισμό στο σταθμό, στο βαγόνι μου,
μια ζωή σε μια αποσκευή
τα νεκρά όνειρά μου,
ξάφνου εκεί μες στο συνωστισμό
μια φωνή τόσο γνώριμη,
μια φωνή που γίνεται κραυγή καθώς λέει το όνομά μου,
και το τρένο ξεκίνησε και εσύ πάλι μακριά μου.

Κι ηθέλα τόσα να σου πω
πως σ’ αγαπώ να σου φωνάξω,
αχ να μπορούσα μια ζωή
σε μια στιγμή να την αλλάξω,
κι έγραψα το σ’ αγαπώ στο τζάμι
και μόλις είδα που δάκρυσες,
έτρεχε το δάκρυ μου ποτάμι
γιατί καρδιά μου άργησες.

Τρέχουνε οι πόλεις κι οι σταθμοί
μα εσύ πάντα πλάι μου,
βλέπω τη μορφή σου, μου μιλάς
σαν βροχή σαν αέρας,
θέλω να κατέβω στην στροφή
μα η φωνή μου σκορπίζεται,
θέλω να κατέβω στην στροφή
δεν μ’ ακούει κανένας,
και το τρένο πια χάνεται
σαν το φως μιας ημέρας.

Κι ήθελα τόσα να σου πω
πως σ’ αγαπώ να σου φωνάξω,
αχ να μπορούσα μια ζωή
σε μια στιγμή να την αλλάξω,
κι έγραψα το σ’ αγαπώ στο τζάμι
και μόλις είδα που δάκρυσες,
έτρεχε το δάκρυ μου ποτάμι
γιατί καρδιά μου άργησες.


Text: Sofi Pappa
Musik: Vangelis Vasiliou
Uraufführung: Anna Vissi

Ich fand mich nach der Trennung am Bahnhof, in meinem Waggon
ein ganzes Leben in einem Gepäckstück
meine toten Träume
plötzlich dort im Gedränge
eine sehr vertraute Stimme
eine Stimme die zum Schrei wird wenn sie meinen Namen sagt
und der Zug fuhr los und du warst wieder weg.

Und ich wollte dir noch so viel sagen
dir zurufen, dass ich dich liebe
ach wenn ich doch nur ein ganzes Leben
in einem Augenblick ändern könnte
und ich schrieb an der Scheibe "ich liebe dich"
und als ich sah, dass du weintest
floss meine Träne wie ein Fluss
weil du zu spät warst mein Herz.

Die Städte und die Stationen rennen vorbei
aber du bist immer bei mir
ich sehe deine Gestalt, du redest mit mir
wie ein Regen, wie der Wind
ich will aussteigen an der Kurve
aber meine Stimme zerstreut sich
ich will aussteigen an der Kurve
aber es hört mich niemand
und der Zug verliert sich
wie das Licht des Tages.

Und ich wollte dir noch so vieles sagen
dir zurufen, dass ich dich liebe
ach wenn ich doch nur ein ganzes Leben
in einem Augenblick ändern könnte
und ich schrieb an der Scheibe "ich liebe dich"
und als ich sah, dass du weintest
floss meine Träne wie ein Fluss
weil du zu spät warst mein Herz.

   Niki-M.G. © 20-10-2008 @ 23:12

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο