Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99953 Τραγούδια, 242334 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Brief eines Kranken - 1678 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Ξέμπαρκοι
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Άλλες ερμηνείες:
Θάνος Ανεστόπουλος

Φίλε μου Αλέξη, το `λαβα το γράμμα σου
και με ρωτάς τι γίνομαι, τι κάνω
Μάθε, ο γιατρός πως είπε στη μητέρα μου
ότι σε λίγες μέρες θα πεθάνω...

Είναι καιρός όπου έπληξα διαβάζοντας
όλο τα ίδια που έχω εδώ βιβλία
κι όλο εποθούσα κάτι νέο να μάθαινα
που να μου φέρει λίγη ποικιλία

Κι ήρθεν εχθές το νέο έτσι απροσδόκητα
σιγά ο γιατρός στο διάδρομο εμιλούσε
και τ’ άκουσα, στην κάμαρα σκοτείνιαζε
κι ο θόρυβος του δρόμου σταματούσε

Έκλαψα βέβαια, κάτω απ’ την κουβέρτα μου
Λυπήθηκα. Για σκέψου, τόσο νέος
μα στον εαυτό μου αμέσως υποσχέθηκα
πως θα φανώ, σαν πάντοτε, γενναίος

Θυμάσαι, που ταξίδια ονειρευόμουνα
κι είχα ένα διαβήτη κι ένα χάρτη
και πάντα για να φύγω ετοιμαζόμουνα
κι όλο η μητέρα μου `λεγε: Το Μάρτη...

Τώρα στο τζάμι ένα καράβι εσκάρωσα
κι ένα του Μαγκρ στιχάκι έχω σκαλίσει:
«Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρη!»
κι εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει

Να πεις σ’ όλους τους φίλους χαιρετίσματα
κι αν τύχει ν’ απαντήσεις την Ελένη
πως μ’ ένα φορτηγό πες της μπαρκάρισα
και τώρα πια να μη με περιμένει

Αλήθεια, ο Χάρος ήθελα να `ρχότανε
σαν ένας καπετάνιος να με πάρει
χτυπώντας τις βαριές πέτσινες μπότες του
κι ένα μακρύ τσιμπούκι να φουμάρει

Αλέξη, νιώθω τώρα πως σε κούρασα
μπορεί κιόλας να σ’ έκαμα να κλάψεις
δε θα `βρεις, βέβαια, λόγια για μια απάντηση
μα δε θα λάβεις κόπο να μου γράψεις...


Text: Nikos Kavvadias
Musik: Xebarkoi
Uraufführung: Dimitra Yalani

Weitere Aufführungen:
Thanos Anestopoulos

Lieber Alexis, ich habe deinen Brief erhalten,
und du fragst mich, wie es um mich steht, wie es mir geht.
Ich teile dir mit: der Arzt hat meiner Mutter gesagt,
dass ich in wenigen Tagen sterben werde ...

Seit langer Zeit schon langweilte ich mich dabei,
immer dieselben Bücher zu lesen, die ich hier habe,
und ständig sehnte ich mich danach, etwas Neues zu erfahren,
das mir ein bisschen Abwechslung bringen könnte.

Und gestern kam ganz unerwartet die Nachricht,
der Arzt sprach leise am Korridor,
und ich hörte es, im Raum wurde es dunkel,
und der Lärm auf der Straße verstummte.

Natürlich weinte ich unter meiner Decke
Ich war traurig. Stell dir vor: so jung.
Aber sofort versprach ich mir,
dass ich, wie immer, tapfer sein werde.

Erinnerst du dich, dass ich immer von Reisen träumte
und einen Zirkel und eine Karte hatte,
und immer machte ich mich bereit wegzufahren,
und ständig sagte meine Mutter zu mir: Im März ...

Jetzt habe ich ein Schiff auf die Scheibe gezeichnet
und einen kleinen Spruch von Magre* hingekratzt:
"Welch unendliche Traurigkeit sich in Reisen verbirgt!"
Und auch ich bin zu einer Reise aufgebrochen.

Lass alle Freunde grüßen,
und solltest du Eleni treffen,
sag ihr, ich hätte mich auf einem Frachter eingeschifft,
und sie soll jetzt nicht mehr auf mich warten.

Wahrlich, ich wollte, es käme der Tod
wie ein Kapitän, um mich abzuholen,
mit seinen schweren Lederstiefeln aufstampfend
und eine lange Pfeife rauchend.

Alexis, ich spüre jetzt, dass ich dich ermüdet habe,
vielleicht habe ich dich auch zum Weinen gebracht,
du wirst natürlich keine Worte für eine Antwort finden,
aber du brauchst dir nicht die Mühe zu machen, mir zu schreiben ...

 *) Magre: Es handelt sich offenbar um den französischen Schriftsteller Maurice Magre (1877-1941).
   Viennezos, Michael © 11-08-2007 @ 07:49

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο