Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
68917 Τραγούδια, 220718 Ποιήματα, 26564 Μεταφράσεις, 26564 Αφιερώσεις
 

The souls - 740 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Νίκος Βουρλιώτης
Μουσική: Μιχάλης Παπαθανασίου
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη & Goin' Through

Είναι δώδεκα το βράδυ κι όπως λένε όλοι οι μύθοι
τα φαντάσματα ξυπνάνε από κάποιο παραμύθι
έχουν φτερά, στα σύννεφα πετούν και απειλούν
απροστάτευτες παρέες ψάχνουν πάντοτε να βρουν
Λένε είναι οι ψυχές που δεν έχουν ησυχάσει
κάποιο πνεύμα ξεχασμένο που το δρόμο έχει χάσει
σκιά πάνω στον τοίχο κάτι πίσω απ’ την κουρτίνα
ήχος σαν κραυγή που `ρχεται απ’ την κουζίνα
Κάποιοι πάλι κοροϊδεύουν δεν πιστεύουν πως υπάρχουν
άλλοι φοβούνται μήπως πεθάνουν απ’ το φόβο τους σαν θα ’ρθουν
κι όταν στον τοίχο το εκκρεμές δώδεκα φορές χτυπήσει
το σώμα παραλύει κι η καρδιά θα σταματήσει
Με παραμύθια μεγαλώνουμε μεγάλοι και μικροί
στα σκοτεινά τα παραμύθια αντέχουν μόνο οι τολμηροί
μη με ρωτήσεις να σου πω τι πιστεύω για όλα αυτά
κλείσε τα μάτια και ανέβα μοναχός σου τα σκαλιά

Λένε είναι οι ψυχές που μένουν, λένε είναι οι σκιές
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα και ξυπνούν τις Κυριακές

Αν τύχει στο παραμύθι να ακούσεις ουρλιαχτά
Αν ακούσεις την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά
Αν αντικρίσεις μια νεράιδα ή ένα μαύρο ξωτικό
μη τρομάξεις, ποτέ δε θα σου κάνουνε κακό
Όποια πόρτα συναντήσεις μη διστάσεις να χτυπήσεις
κι αν απάντηση δεν πάρεις μη διστάσεις να ανοίξεις
στο δάσος αν χαθείς κλείσ’ τα μάτια και τ’ αφτιά σου
για λίγο προλαβαίνεις μες στα όνειρά σου, χάσου
Μίλα στο φεγγάρι, φτάσε πιο ψηλά απ’ τον Άρη
κάνε τώρα τρεις ευχές πριν να τρίψεις το λυχνάρι
ζήτα ό,τι θες, κάνε ό,τι σου κατέβει
κανείς δεν υπάρχει που να στο απαγορεύει
Λένε είναι οι ψυχές που μένουν, λένε είναι οι σκιές
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα και ξυπνούν μοναχά τις Κυριακές

Λένε είναι οι ψυχές που μένουν, λένε είναι οι σκιές
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα και ξυπνούν τις Κυριακές

Είναι δώδεκα το βράδυ κι έχουν όλοι κοιμηθεί
στη δική μου γειτονιά οι ψυχές έχουν κρυφτεί
δε γυρίζουν σαν σκιές μες στης πόλης τα στενά
γι’ αυτό τις ανταμώνω στα όνειρά μου πιο συχνά
Ένα ακόμη βράδυ απ’ αυτά που δεν τελειώνουν
κρύο και υγρό σαν αυτά που καταριόμουν
μπροστά βάδιζα εγώ και ξοπίσω χίλια μάτια
κάπου στάθηκα, θυμάμαι, μπρος σε κάτι σκαλοπάτια
Κάτι μ’ αγκαλιάζει, κάτι με τρομάζει
κάτι μέσα μου θεριεύει και το δρόμο πάντα φράζει
αχ να `ξερα δυο ξόρκια να ξεφύγω απ’ το κακό σου
να βρω ν’ ανακαλύψω που φυλάς το μυστικό σου
Οι νύχτες έχουν γίνει Ερινύες στην ψυχή μου
σημαδεύουν τη ζωή μου, συνοδεύουν τη σιωπή μου
Τ’ αστέρια αδιάκριτα μετρούν τα βήματά μου
και φλερτάρουν σαν κορίτσια συνεχώς με τη σκιά μου

Λένε είναι οι ψυχές που μένουν, λένε είναι οι σκιές
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα και ξυπνούν τις Κυριακές

Μ’ ακούς; Μίλα στις ψυχές, βγάλε όλα τα σφιγμένα
Αυτά που χρόνια τώρα έχεις μες στο στήθος σου κρυμμένα


Lyrics: Nikos Vourliotis
Music: Mihalis Papathanasiou
First version: Alkistis Protopsalti & Goin' Through

It's 12 o' clock and as all the myths say
The ghosts wake up from some kind of fairytale
They have wings, they fly on the clouds and they threaten
They always try to find unprotected companies
They say that they are the souls that haven't find peace yet
Some forgotten spirit that has lost the way
A shadow on the wall, something behind the curtain
A sound like a scream which comes from the kitchen
Some others mock, they don't believe that they exist
Some others are afraid that they will die from their fear when they will come
And when the pendant on the wall strikes 12 times
The body paralyzes and the heart will stop
We grow up with fairytales, old and young
In the dark fairytales, only the brave can stand
Don't ask me to tell you what I believe for all these stuff
Close the eyes and go up the stairs alone

They say that they are the souls that stay, they say that they are the shadows
They said that they sleep everyday and they wake up on Sundays

If it happens to hear screams in the fairytale
If you hear your heart to beat loudly
If you see a fairy or a black elf
Don't be scared, they will never hurt you
Whichever door you find don't hesitate to knock
And if you don't get an answer, don't hesitate to open
If you get lost into the woods close your eyes and your ears
You can make it for a little while into your dreams, loose yourself
Talk to the moon, go higher than Ares
Make 3 wishes now before you rub the lamp
Ask whatever you want, do whatever comes to your mind
There doesn't exist even anyone who can forbid it to you
They say that they are the souls that stay, they say that they are the shadows
They said that they sleep everyday and they wake up on Sundays

They say that they are the souls that stay, they say that they are the shadows
They said that they sleep everyday and they wake up on Sundays

It’s 12 o’ clock at night and all have fallen asleep
In my neighbourhood the souls have hidden
They don’t wander like shadows in the narrow streets of the city
For this reason I meet them more frequently in my dreams
One more night from these which don’t end
Cold and liquid like these I was cursing about
I was walking in front and behind me thousands of eyes
I stood somewhere, I remember, in front of some kind of steps
Something is hugging me, something is scaring me
Something inside of me grows up and it always blocks the way
Ah I wish I knew two spells to escape from your evil
To find, to discover where you keep your secret
The nights have become The Furies in my soul
They mark my life, they accompany my silence
The stars irrespectively count my steps
And they flirt like girls always with my shadow

They say that they are the souls that stay, they say that they are the shadows
They said that they sleep everyday and they wake up on Sundays

Do you hear me? Talk to the souls, take out all the squeezed
All the things you have for years hidden in your breast

   maria_gr © 06-07-2007 @ 04:27

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο