Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
94969 Τραγούδια, 236113 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Loud - 4033 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Ara Dinkjian
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Άλλες ερμηνείες:
Antique

Σαν γυναίκα γεννά
στο χώμα η νύχτα το πρωί
κι όλα αντέχουν ξανά
και γίνονται ζωή.

Ποια παλιά κιβωτός
μέσα απ’ του χρόνου τις στοές
βγάζει ακόμα στο φως
ζευγάρια αναπνοές.

Δυνατά, δυνατά
γίναν όλα δυνατά τ’ αδύνατα
Δυνατά, δυνατά
σ’ ένα θέαμα κοινό
Δυνατά, δυνατά
κι όπως πάνε του χορού τα βήματα
με τα χέρια ανοιχτά
όλα τα περιφρονώ

Μα σαν γυναίκα γεννά
στο χώμα η νύχτα το πρωί
κι όλα αντέχουν ξανά
και γίνονται ζωή

Ποια παλιά κιβωτός
μέσα απ’ του χρόνου στοές
βγάζει ακόμα στο φως
ζευγάρια αναπνοές.

Δυνατά, δυνατά
γίναν όλα δυνατά τ’ αδύνατα
Κι αναμμένο πετά
σπίρτο η γη στον ουρανό
Δυνατά, δυνατά
κι όπως πάνε του χορού τα βήματα
με τα χέρια ανοιχτά
όλα τα περιφρονώ

Κι όλο κάτι λέω
κάποια αγάπη κλαίω
κι όλο μέσα μου θρηνώ χαλάσματα
Με τα χρόνια μου
στα σεντόνια μου
σαν φαντάσματα.

Δεν υπάρχουν πολλά
που να τα ελπίζουμε μαζί
κοίτα, κοίτα ψηλά
κι άλλος αιώνας ζει.


Lyrics: Lina Nikolakopoulou
Music: Ara Dinkjian
First version: Eleftheria Arvanitaki

Other versions:
Antique

Like woman gives birh
on the ground the night,the morning
and everything comes out
and becomes life!

Which old ark
throughout the tunels of time,
brings still out to the light
couples of breaths?

Loud,loud!
every thing weak becomes strong (or everything impossible,possible)
Loud,loud!
in a common scene
Loud,loud!
and as the steps of the dancing follow,
with the arms open,
i disdain everything!

Like woman gives birh
on the ground the night,the morning
and everything comes out
and becomes life!

Which old ark
throughout the tunels of time,
brings still out to the light
couples of breaths?

Loud,loud!
every thing weak becomes strong (or everything impossible,possible)
And aflame throws
a match, the earth into the sky
Loud,loud!
and as the steps of the dancing follow,
with the arms open,
i disdain everything!

And always i say something,
for some love i cry.
And always in me i weep for rubble,
with my years,
in my sheets,
like phantom.

There is not much
that we could hope together.
Look,look high,
another century becomes alive!

   partenza © 10-06-2007 @ 08:00
   Piper87
12-05-2011 16:02

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο