Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101224 Τραγούδια, 244551 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Lámpara de Aladino - 1695 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Πάνος Κατσιμίχας & Χάρης Κατσιμίχας

Άλλες ερμηνείες:
Χρήστος Θηβαίος

Την ανεξήγητη γραφή να λύσω πολεμώ
που σου χαράξαν πειρατές Κινέζοι στις λαγόνες.
Γυμνοί με ξύλινους φαλλούς τριγύρω απ’ το λαιμό
μας σπρώχναν προς την θάλασσα με τόξα οι Παταγόνες.

Κόκαλο ρίξε στο σκυλί το μαύρο που αλυχτά
και στείλε την "φιγούρα" μας στον πειρατή ρεγάλο
Πες μου, που βρέθηκε η στεριά στου πέλαου τ’ ανοιχτά
και το δεντρί με το πουλί που κρώζει το μεγάλο;

Για το άστρο της ανατολής κινήσαμε μικροί.
Πουλί, πουλάκι στεριανό, θάλασσα δε σου πρέπει!
Και σε που σε φυτέψαμε, παιδί στο Κονακρί,
με γράμμα συμβουλευτικό της μάνας σου στην τσέπη.

Του ναύτη δώσ’ του στην στεριά κρεβάτι και να πιει.
όλο τον κόσμο γύρισες, μα τίποτα δεν είδες....
Μες το μετάξι κρύβονταν της Ίντιας οι σκορπιοί
κι έφερνε ο αγέρας της νοτιάς στην πλώρη άμμο κι ακρίδες.

Σημάδι μαύρο απόμεινε κι ας έσπασε ο χαλκάς.
στην αγορά του Αλιτζεριού δεμένη να σε σύρω
Και πήδηξ’ ο μικρός θεός μια νύχτα, των Ινκάς,
στου Αιγαίου τα γαλανά νερά, δυο μίλια όξω απ’ την Σκύρο

Μεσάνυχτα και ταξιδεύεις δίχως πλευρικά!
Σκιάζεσαι μήπως στο γιαλό τα φώτα σε προδίνουν,
μα πρύμα πλώρα μόνη εσύ πατάς στοχαστικά,
κρατώντας στα χεράκια σου τον λύχνο του Αλαδίνου.


Letras de Canciones: Nikos Kavvadias
Música: Thanos Mikroutsikos
Primera representaci: Panos Katsimihas & Haris Katsimihas

Otras presentaciones:
Hristos Thivaios

La inescrutable escritura luchaba por descifrar
que te grabaron marineros chinos en los lomos.
Desnudos, con falos de madera al cuello,
nos empujan con arcos hacia el mar los patagones.

Echa un hueso al perro negro que ladra
y manda nuestra imagen de regalo al pirata.
Díme ¿dónde se puede encontrar tierra firme en alta mar,
y el árbol con el ave que grazna, enorme?

Partimos de pequeños en pos del astro de levante.
¡Pájaro, pajarillo de tierra firma, no te conviene la mar!
Y a ti, a ti que sembramos, niño de Conakri,
con una carta de recomendación de tu madre en el bolsillo.

Al marinero en tierra dale cama y de beber.
Has viajado por el mundo entero, pero no has visto nada.
Entre la seda de la India se ocultaban escorpiones
y el viento sur traía a popa arena y langostas.

Quedaba una mota negra, aunque reventara el herrero;
Al mercado de Argel quisiera arrastrarte atada.
Y saltó una noche el pequeño dios de los incas
a las aguas azules del Egeo, a dos millas de Sciros.

Medianoche y navegabas sin luces de costado.
Te atemoriza que te delaten en la costa las luces
aunque pateas de proa a popa el barco pensativa,
sosteniendo en tus manos menudas la lámpara de Aladino.

   Avellinou © 03-12-2017 @ 20:52

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο