Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101386 Τραγούδια, 244867 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Erotócritos: Final - 1698 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Βιτσέντζος Κορνάρος
Μουσική: Χριστόδουλος Χάλαρης
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης & Τάνια Τσανακλίδου

Ήρθεν η μέρα η λαμπυρή, γλυκύς καιρός αρχίζει
κι ήκατσεν ο Ρωτόκριτος εις το θρονί κι ορίζει.
Αγαπημένο αντρόγυνο σαν τούτο δεν εφάνη
μηδ’ τέτοιο καλορίζικο, χαιρόμενο στεφάνι.

Εκάμασι παιδόγγονα κι όλα εγενήκαν πλούσα
και μάνα και κερά λαλά εγίνη η Αρετούσα.
Για τούτο οπού `ναι φρόνιμος, δε χάνεται στα πάθη,
το ρόδο κι ο όμορφος ανθός γεννιέται μες στ’ αγκάθι.

Βιτσέντζοςείν’ ο ποιητής και στη γενιά Κορνάρος,
που να βρεθεί ακριμάτιστος όντε τον πάρει ο Χάρος.
Στην Στείαν εγεννήθηκε, στην Στείαν ενεθράφη,
εκεί `καμε κι εκόπιασεν ετούτα που σας γράφει.
Στο Κάστρον επαντρεύτηκε σαν αρμηνεύγ’ η φύση,
το τέλος του έχει να γενεί όπου ο Θεός ορίσει.


Letras de Canciones: Vitsentzos Kornaros
Música: Hristodoulos Halaris
Primera representaci: Nikos Xylouris & Tania Tsanaklidou

Llegó el día luminoso, empezó un tiempo soave
y se sentó Erotócrito en el trono y gobierna.
Pareja de esposos tan enamorada como esta nunca hubo;
ni boda de tan feliz destino, tan llena de gracias.

Tuvieron hijos y nietos, todos ricos;
y Aretusa se convirtió en señora madre y abuela.
Por eso, quien es prudente, no se pierde en los sinsabores,
la rosa y la bella flor, nacen entre espinas.

Vitsendso es el poeta, del linaje Cornaro,
que se halle sin culpa cuando le arrebate Muerte.
En Stia nació, en Stia fue criado,
allí hizo y bregó esto que os escribe.
En Castro se casó cuando lo aconsejaba Natura;
su fin ha de llegar do lo mande Dios.

   Avellinou © 05-07-2017 @ 18:44

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο