Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100362 Τραγούδια, 242358 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Sera - 1672 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης
Μουσική: Λένα Πλάτωνος
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Άλλες ερμηνείες:
Σαββίνα Γιαννάτου

Τα παιδάκια που παίζουν στ’ ανοιξιάτικο δείλι
μια ιαχή μακρυσμένη
Τ’ αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη
ψιθυρίζει και μένει

Τ’ ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα,
η αδειανή κάμαρά μου
Ένα τρένο που θα `ρχεται από μια άγνωστη χώρα,
τα χαμένα όνειρά μου

Οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ που πέφτει
ολοένα στην πόλη,
στων ανθρώπων την όψη, στ’ ουρανού τον καθρέφτη,
στη ζωή μου τώρα όλη...


Lyrics: Kostas Karyotakis
Musica: Lena Platonos
Prima esecuzione: Dimitra Yalani

Altri spettacoli:
Savvina Yiannatou

I bambini che giocano nel vespero primaverile,
un grido prolungato,
Il venticello bisbiglia parole con labbra di rose
e permane.

Le finestre aperte che respirano questo momento,
la tua camera vuota.
Un treno che viene da una terra sconosciuta,
i miei sogni perduti.

Le campane che cessano, e la sera che cade
continuamente sulla città,
sulla sembianza degli uomini, sullo specchio del cielo,
su tuta la mia vita, ora...

   android2020 © 10-08-2016 @ 00:28

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο