Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
72272 Τραγούδια, 224317 Ποιήματα, 27190 Μεταφράσεις, 26567 Αφιερώσεις
 

The deadly lonliness of Alexis Aslanis - 1170 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Άλλες ερμηνείες:
Πυξ Λαξ
Thirty Ντέρτι

Τη νύχτα αυτή η αστυνομία
μάζεψε τους αλήτες απ’ το πάρκο
πλάκωσε το εκατό
κι ακουγόταν μέχρι εδώ η σειρήνα
φύγε φύγε όσο έμεινε καιρός
γιατί η νύχτα στο κρατητήριο είναι κρύα
πως βαστιέται τέτοιος εξευτελισμός
και το στόμα σου φαρμάκι απ’ τα τσιγάρα
το πρωί στο λεωφορείο στριμωχτός
μια διαδήλωση κοιτάς πίσω απ’ τα τζάμια.

Από όλα τα τραγούδια
αγαπούσα πιο πολύ τα λαϊκά
η ζωή μου έχει αλλάξει
κι έτσι τώρα δε με ζαχαρώνουν πια
Το κλειδί βάζω στην πόρτα για να μπω
το δωμάτιο είναι κρύο και στενό
όταν πέφτει το βραδάκι τι να πω
σε θυμάμαι με το πράσινο παλτό.

Όταν πέφτει το σκοτάδι
στα υπόγεια τα ρεύματα βουίζουν
την αλήθεια ποιος θα μάθει
ένορκοι πληρωμένοι θα με κρίνουν
Η ζωή μου έχει γεμίσει μυστικά,
στους διαδρόμους ψευδομάρτυρες καπνίζουν
και οι φίλοι με κερνούν ναρκωτικά
και το κόμμα με τραβάει απ’ το μανίκι.

Κι έτσι εδώ σε ξαναβρίσκω
Αλέξη πες μου,
Αλέξη πες μου αν με θυμάσαι
το καλοκαίρι έχει τελειώσει
από καιρό έχει τελειώσει
τι ζητάς
στην παραλία τα καφενεία είναι κλειστά
κι η θάλασσα βρωμικη και σάπια
μετανάστες ξαναγύρισαν εδώ
τρομαγμένοι φεύγουν απ’ τη Γερμανία
την καρδιά μου στους σταθμούς την τυραννώ.

Μην κοιτάς τους στρατιώτες
στα δημόσια ουρητήρια σοβαροί
μου θυμίζουν επεμβάσεις
μου θυμίζουν δυσκολίες γιώτα χι
την θυμάμαι ένα κάμπο να διαβαίνει
στο ασανσέρ όλο φοβότανε να μπει
η συννεφούλα μου κερδίζει το παιχνίδι
τώρα στα χέρια της κρατάει το ψαλίδι
κι έτσι είναι περισσότερο ορφανή

Κι έτσι εδώ σε ξαναβρίσκω
Αλέξη πες μου με τι λόγια να στο πω
τα ορφανά μου που κρυώνουνε
μου κάνουνε βαρύ εκβιασμό
που ακούστηκε ο Άλκης να πεθαίνει,
όλη νύχτα ψήνονταν στον πυρετό
στο διάδρομο είχα δει ένα νεκρό
οι γιατροί δε μας δίνουν σημασία
βιαστικά μας κουβαλούν στα χειρουργεία

Η μποτίλια έχει αδειάσει
του μπάρμπα Αλέξανδρου η μποτίλια έχει αδειάσει
κι απ’ το πάρκο μέχρι εδώ
η σειρήνα του εκατό
ακούς ουρλιάζει
το δωμάτιο είναι κρύο και στενό
ι ο Τσιτσάνης μ’ ένα γιάλα με προγκάρει
αυτή τη νύχτα η καρδιά μου είναι βαριά
δεν υπάρχει ούτε μια λέξη να την ψάξεις
αλλά εσύ που μ’ αγαπούσες
μια φορά όπως πριν έτσι και τώρα θα με νιώσεις.


Lyrics: Dionysis Savvopoulos
Music: Dionysis Savvopoulos
First version: Dionysis Savvopoulos

Other versions:
Pyx Lax
Thirty Nterti

Tonight the cops rounded the vagrants down the park
Police cars arrived and the sirens could be heard right here
Go! Go! There is still some time left
The night would be cold in the cells
How can you stand such a humiliation
Your mouth poisoned by the cigarettes
In the morning hard bested in the bus
A demonstration you watch behind the glass windows

From all the songs I loved the popular ones most
My life has changed none fancies me anymore
I push the key to enter the door, the room is cold and narrow
When night falls what can I say, in your green overcoat I remember you

When darkness falls currents wirr in the underground
Who's gonna know the truth, a bribed jury will try me
My life is filled with secrets in the corridors perjurers are smoking
friends shout me drugs and the Party pulls me by the sleeve

Thus, I find you here again, Alexis tell me, tell me Alexis if you remember me
The summer is over, from a long time ago is over, what are you seeking
Down the beach the cafes are shut
dirty and rotten is the sea, migrants have returned here
scared they leave Germany, my heart I take for a walk down the stations

Don't look at the soldiers, serious in the public toilets
they remind me of interventions, and of of difficulties of the private kind
I remember her to cross a field, scared to enter the elevator
My little cloud now wins the game, now in her hands a pair of scissors
thus, more orphan than ever

Thus, I find you here again, Alexis tell me how can i tell you
My freezing orphans blackmailing me heavily
Unheard of, Alkis is dying, the whole night was roasting in fever
A dead body in the corridor I had seen, the doctors wouln't take notice of us
hurriedly carrying us in the operation theaters.

The bottle is emptied, uncle Alexandros bottle is emptied
And from the park right here the police car's siren is howling
The room is cold and narrow, and Tsitsanis with a yala jeers me
This night my heart is heavy, not even a word to look for
But you who once loved me, like you did before again you will understand me

 Νεκροζώντανες νύχτες και στοιχειωμένες μέρες. Καλύτερα σιωπή....
   kodonokroustis © 09-10-2006 @ 02:08

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο