Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101043 Τραγούδια, 244318 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Нада - 1691 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Goran Bregovic
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας

Ποια καινούργια ή παλιά οφειλή
απ’ τη λήθη αν βγει στο φως ωφελεί;
Τι μας μήνυσε ο χρησμός, του θεού η φωνή
πέστε μου ουρανοί.

Τρέμει ανήμπορη απ’ το φόβο η καρδιά
πόνοι γέννας δε γεννήσαν παιδιά
χώμα εύφορο, σοδειά νηστικιά, μισή,
βόηθα μας εσύ.

Στους ναούς οι ψυχές στέκονται,
ζωντανοί με νεκρούς μπλέκονται
η ζωή σαν βοή θάνατου
μα η φωνή του αθάνατου γλυκιά.

Αν είσαι εσύ φωνή χρυσή
θα φύγει αυτό που δε χορταίνει να μισεί
αν είσαι αυτός
θα `ρθω σκυφτός
ή μήπως σάλεψε η ελπίδα μου στο φως;

Δε μετριούνται
οι λύπες, οι πόνοι,
ψυχές στον Άδη φεύγουν, πάνε σαν πουλιά
Δεν ξεχνιούνται
γυναίκες και μάνες
Με θρήνους θάβουν
τ’ άψυχα νεκρά κορμιά

Λόγε μου αθάνατε,
σώσε με απ τα μύρια του κακού τ’ αγγίγματα
Χέρια τι κάνατε
κι έγινε η τύχη συμφορά;
Κάποτε, θάνατε,
τ’ άλυτα της Σφίγγας τα τρελά τα αινίγματα
τα `λυσε, αθάνατε,
άνθρωπος απάνω στη γενιά.

Ποια καινούργια ή παλιά οφειλή
απ’ τη λήθη αν βγει στο φως ωφελεί;
Τι μας μήνυσε ο χρησμός, του θεού η φωνή
πέστε μου ουρανοί.

Τρέμει ανήμπορη απ’ το φόβο η καρδιά
πόνοι γέννας δε γεννήσαν παιδιά
χώμα εύφορο, σοδειά νηστικιά, μισή,
βόηθα μας εσύ.

Αν είσαι εσύ φωνή χρυσή
θα φύγει αυτό που δε χορταίνει να μισεί
αν είσαι αυτός
θα `ρθω σκυφτός
ή μήπως σάλεψε η ελπίδα μου στο φως;


Tекст: Lina Nikolakopoulou
Mузика: Goran Bregovic
Прва представа: Yioryos Ntalaras

Ако неки нов или стари дуг
изађе на светло, каква је корист од тога?
Какву нам поруку шаље божји глас,
кажите ми, небеса.

Срце беспомоћно дрхти од страха,
нису порођајни болови родили дете,
земља плодна, а жетва скромна, гладна година,
помози нам Tи.

Душе стоје у храмовима,
живи се мешају с мртвима,
живот је као хук смрти,
али је глас бесмртног сладак.

Ако си ти златни глас
отићи ће ово што се мржње није заситило.
Ако си Oн
доћи ћу погнут
или је можда моја нада затреперила на светлу?

Не могу се пребројати
туге, боли.
Душе у Ад иду, одлазе као птице.
Не заборављају
жене и мајке,
наричући сахрањују
бездушна, мртва тела.

Речи моја бесмртна,
избави ме од безброј лоших додира.
Руке, шта сте учиниле
па је срећа окренула леђа?
Некада је, смрти,
нерешиву, луду Сфингину загонетку
решио, бесмртниче,
човек кроз генерације.

Ако неки нов или стари дуг
изађе на светло, каква је корист од тога?
Какву нам поруку шаље божји глас,
кажите ми, небеса.

Срце беспомоћно дрхти од страха,
нису порођајни болови родили дете,
земља плодна, а жетва скромна, гладна година,
помози нам Tи.

Ако си ти златни глас
отићи ће ово што се мржње није заситило.
Ако си Oн
доћи ћу погнут
или је можда моја нада затреперила на светлу?

   τυχερούλα © 09-05-2016 @ 00:39

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο