Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
103810 Τραγούδια, 245375 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Return of the Emigrant - 1715 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Λάκης Χαλκιάς & Ιωάννα Κιουρκτσόγλου

Παλιέ μου φίλε τι γυρεύεις;
χρόνια ξενιτεμένος ήρθες
με εικόνες που έχεις αναθρέψει
κάτω από ξένους ουρανούς
μακριά απ’ τον τόπο το δικό σου

Γυρεύω τον παλιό μου κήπο·
τα δέντρα μου έρχονται ως τη μέση
κι οι λόφοι μοιάζουν με πεζούλια
κι όμως σαν ήμουνα παιδί
έπαιζα πάνω στο χορτάρι
κάτω από τους μεγάλους ίσκιους
κι έτρεχα πάνω σε πλαγιές
ώρα πολλή λαχανιασμένος

Παλιέ μου φίλε ξεκουράσου
σιγά σιγά θα συνηθίσεις·
θ’ ανηφορίσουμε μαζί
στα γνώριμά σου μονοπάτια
θα ξαποστάσουμε μαζί
κάτω απ’ το θόλο των πλατάνων
σιγά σιγά θα `ρθούν κοντά σου
το περιβόλι κι οι πλαγιές σου

Γυρεύω το παλιό μου σπίτι
με τ’ αψηλά τα παραθύρια
σκοτεινιασμένα απ’ τον κισσό
γυρεύω την αρχαία κολόνα
που κοίταζε ο θαλασσινός.
Πώς θες να μπω σ’ αυτή τη στάνη;
οι στέγες μου έρχονται ως τους ώμους
κι όσο μακριά και να κοιτάξω
βλέπω γονατιστούς ανθρώπους
λες κάνουνε την προσευχή τους

Παλιέ μου φίλε δε μ’ ακούς;
σιγά σιγά θα συνηθίσεις
το σπίτι σου είναι αυτό που βλέπεις
κι αυτή την πόρτα θα χτυπήσουν
σε λίγο οι φίλοι κι οι δικοί σου
γλυκά να σε καλωσορίσουν

Γιατί είναι απόμακρη η φωνή σου;
σήκωσε λίγο το κεφάλι
να καταλάβω τι μου λες
όσο μιλάς τ’ ανάστημά σου
ολοένα πάει και λιγοστεύει
λες και βυθίζεται στο χώμα

Παλιέ μου φίλε συλλογίσου
σιγά σιγά θα συνηθίσεις
η νοσταλγία σου έχει πλάσει
μια χώρα ανύπαρκτη με νόμους
έξω απ’ τη γης κι απ’ τους ανθρώπους

Πια δεν ακούω τσιμουδιά
βούλιαξε κι ο στερνός μου φίλος
παράξενο πώς χαμηλώνουν
όλα τριγύρω κάθε τόσο
εδώ διαβαίνουν και θερίζουν
χιλιάδες άρματα δρεπανηφόρα


Lyrics: Yioryos Seferis
Music: Yiannis Markopoulos
First version: Lakis Halkias & Ioanna Kiourktsoylou

Old friend what are you seeking?
After years in foreign lands you've come
With visions that you’ve fashioned
Under foreign skies
Far from your native land.

“I’m looking for my old garden;
The trees come to my waist
And the hills seem like terraces,
But when I was a boy
I played on the meadows
Under the great shades
And ran on the hillsides
For hours 'til out of breath.”

Old friend, rest for a bit
And slowly you will adapt;
We'll climb together
Your old familiar paths
And together we'll sit and rest
Under the dome of the plane-trees
And slowly you'll recognize
Your garden and the hillsides.

“I’m looking for my old house
With the windows up on high
Darkened with vines of ivy;
I’m looking for the ancient column
That sailors used as a mark.
How can I go into this sheep barn?
The roofs come down to my shoulders
And as far as I can gander
There's people on their knees
As if muttering their prayers.”

Old friend, didn't you hear me?
Slowly you will adapt.
That there is your house
And at this door friends
Will soon come knocking
To bid you sweet welcome.

Why is your voice so distant?
Come lift your head
So I can hear your words
For as you talk your figure
Appears to be shrinking
As if sinking into the earth.

Old friend, consider
That slowly you’ll adapt;
Your nostalgia has created
A non-existent land with rules
Beyond this world and men.

I hear nothing; no other sound;
My last friend has sunk under.
Strange how everything shrinks
And every now and then
Thousands pass and harvest
Sickle-carrying chariot-men.

   gstratig © 25-03-2013 @ 12:01

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο