Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100703 Τραγούδια, 243612 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Drapetsona*(T. Livaditis) - 1703 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Άλλες ερμηνείες:
Μαίρη Λίντα
Πέτρος Γαϊτάνος
Πασχάλης Τερζής

Μ’ αίμα χτισμένο, κάθε πέτρα και καημός
κάθε καρφί του πίκρα και λυγμός
Μα όταν γυρίζαμε το βράδυ απ’ τη δουλειά
εγώ και εκείνη όνειρα, φιλιά

Το `δερνε αγέρας κι η βροχή
μα ήταν λιμάνι κι αγκαλιά και γλυκιά απαντοχή
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε ψυχή.

Πάρ’ το στεφάνι μας, πάρ’ το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί

Ένα κρεβάτι και μια κούνια στη γωνιά
στην τρύπια στέγη του άστρα και πουλιά
Κάθε του πόρτα ιδρώτας κι αναστεναγμός
κάθε παράθυρό του κι ουρανός

Κι όταν ερχόταν η βραδιά
μες στο στενό σοκάκι ξεφαντώναν τα παιδιά
Αχ, το σπιτάκι μας, κι αυτό είχε καρδιά

Πάρ’ το στεφάνι μας, πάρ’ το γεράνι μας
στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή
Κράτα το χέρι μου και πάμε αστέρι μου
εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί


Lyrics: Tasos Livaditis
Musica: Mikis Theodorakis
Prima esecuzione: Yriyoris Bithikotsis

Altri spettacoli:
Mairi Linta
Petros Yaitanos
Pashalis Terzis

Tirata su col sangue, ogni pietra un dolore
ogni chiodo un singhiozzo amaro
Ma quando tornavamo la sera dal lavoro
io e lei, baci da sognare

Battuta dalla pioggia e dal vento
ma era un porto, un abbraccio una dolce attesa
Ah, la nostra casetta, aveva un'anima anche lei!

Prendi la nostra corona nuziale, prendi il nostro geranio
a Drapetsona non ce la si fa più a vivere.
Tienimi per la mano e andiamo, stella mia
noi vivremo, a dispetto della povertà.

Un letto e una culla in un cantuccio
nel suo tetto sbrecciato stelle e uccelli
Ogni sua porta sudore e sospiri
e il cielo in ogni finestra.

Ma quando scendeva la sera
nel nostro vicolo stretto si divertivano i bimbi
Ah, la nostra casetta, anche lei aveva un cuore!

Prendi la nostra corona nuziale, prendi il nostro geranio
a Drapetsona non ce la si fa più a vivere
Tienimi per mano e andiamo, stella mia
noi vivremo, a dispetto della povertà.

 Musica di Mikis Theodorakis. "Politìa (Proti)", 1960-61, poi ripresa in "Politìa Tetarti", 1996.
*Quartiere popolare del Pireo. Allo stato di baraccopoli ancora nel 1960, una parte degli abitanti fu allora allontanata per realizzare un risanamento urbanistico. La canzone nacque in occasione della battaglia dei profughi per salvare le loro "paranghes", le baracche dove vivevano dall'epoca della migrazione dall'Asia Minore.
   Gian Piero Testa, Gian Piero Testa © 10-04-2006 @ 15:51

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο