Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100675 Τραγούδια, 243704 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Narrazione (Seferis) - 1690 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης
Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας
κανείς δεν ξέρει να πει γιατί
κάποτε νομίζουν πως είναι οι χαμένες αγάπες
σαν κι αυτές που μας βασανίζουνε τόσο
στην ακροθαλασσιά το καλοκαίρι με τα γραμμόφωνα

Οι άλλοι άνθρωποι φροντίζουν τις δουλειές τους
ατέλειωτα χαρτιά παιδιά που μεγαλώνουν
γυναίκες που γερνούνε δύσκολα
αυτός έχει δυο μάτια σαν παπαρούνες
σαν ανοιξιάτικες κομμένες παπαρούνες
και δυο βρυσούλες στις κόχες των ματιών

Πγαίνει μέσα στους δρόμους ποτέ δεν πλαγιάζει
δρασκελώντας μικρά τετράγωνα στη ράχη της γης
μηχανή μιας απέραντης οδύνης
που κατάντησε να μην έχει σημασία

Άλλοι τον άκουσαν να μιλά μοναχό καθώς περνούσε
για σπασμένους καθρέφτες πριν από χρόνια
για σπασμένες μορφές μέσα στους καθρέφτες
που δεν μπορεί να συναρμολογήσει πια κανείς
άλλοι τον άκουσαν να λέει για τον ύπνο
εικόνες φρίκης στο κατώφλι του ύπνου
τα πρόσωπα ανυπόφορα από τη στοργή

Τον συνηθίσαμε είναι καλοβαλμένος κι ήσυχος
μονάχα που πηγαίνει κλαίγοντας ολοένα
σαν τις ιτιές στην ακροποταμιά που βλέπεις απ’ το τρένο
ξυπνώντας άσχημα κάποια συννεφιασμένη αυγή

Τον συνηθίσαμε δεν αντιπροσωπεύει τίποτα
σαν όλα τα πράγματα που έχετε συνηθίσει
και σας μιλώ γι’ αυτόν γιατί δε βρίσκω τίποτα
που να μην το συνηθίσατε
προσκυνώ


Lyrics: Yioryos Seferis
Musica: Miltiadis Pashalidis
Prima esecuzione: Miltiadis Pashalidis

Quest'uomo cammina e piange
nessuno sa dire il perché
talora pensano che si tratti di perduti amori
come quelli che tanto ci tormentano
d'estate in riva al mare coi grammofoni.

Gli altri uomini attendono alle loro faccende
carte a non finire bambini che crescono
mogli che invecchiano male
lui ha due occhi che sembrano papaveri
primaverili papaveri recisi
e due fontanelle dalle orbite.

Cammina al centro delle strade non si dà mai riposo
varcando piccoli isolati sul dorso della terra
macchina di una sofferenza senza fine
che si è ridotta a non avere significato.

Alcuni lo sentirono parlare a se stesso mentre passava
di specchi frantumati anni e anni prima
di fisionomie infrante dentro quegli specchi
che nessuno più ormai può ricomporre
immagini di orrore sulla soglia del sonno
con volti che la vista non sostiene per troppa tenerezza.

Vi ci siamo avvezzi è tranquillo e ben vestito
se non fosse che cammina sempre in pianto
come i salici che dal treno vedi lungo i fiumi
quando ti svegli male in un'alba annuvolata.

Vi ci siamo avvezzi non rappresenta nulla
come tutte le cose a cui ci siamo avvezzi
e vi parlo di lui perché non trovo niente
cui non siate già abituati
con i miei rispetti.

 Testo di G. Seferis da "Diario di Bordo, I ",1940 - Musica di Miltiàdis Pachalidis da "Kakès Sinìthies", 1998.
   Gian Piero Testa, Gian Piero Testa © 16-10-2011 @ 11:07

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο