Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101516 Τραγούδια, 245054 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

Face a face - 1702 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Ρέμος

Χθες συνάντησα τυχαία ένα φίλο σου παλιό
και μου μίλησε για σένα που είχα χρόνια να σε δω
και περίμενα ν’ ακούσω πως στο βάθος
της καρδιά σου θα υπάρχω πάντα εγώ.

Πόσο λάθος είχα κάνει το κατάλαβα μετά
που με χτύπησε στην πλάτη και μου είπε φιλικά
«άκου φίλε μη σε νοιάζει,
τη ζωή της έχει φτιάξει τώρα πια!».

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
σα να έχασα τον κόσμο ξαφνικά.
Δεν περίμενα ποτέ πως θα πονέσω
τόσο πολύ χρόνια μετά.

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
χίλια έγινα κομμάτια τελικά.
Δε φαντάστηκα ποτέ πως θα το πάρω
τόσο πολύ προσωπικά, προσωπικά…

Ξέρω κάποτε σου είπα της αγάπης το γυαλί
έχει μέσα μου ραγίσει και σε πόνεσα πολύ.
Ξέρω είχες στο φινάλε το δικαίωμα
να φτιάξεις τη δική σου τη ζωή.

Κάτι λόγια που μου είπαν χθες το βράδυ φιλικά
σαν αντίλαλος γυρνάνε στο μυαλό μου τελικά
«άκου φίλε μη σε νοιάζει,
τη ζωή της έχει φτιάξει τώρα πια!».

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
σα να έχασα τον κόσμο ξαφνικά.
Δεν περίμενα ποτέ πως θα πονέσω
τόσο πολύ χρόνια μετά.

Και σταμάτησε για λίγο η καρδιά μου
χίλια έγινα κομμάτια τελικά.
Δε φαντάστηκα ποτέ πως θα το πάρω
τόσο πολύ προσωπικά, προσωπικά…


Letra: Vasilis Yiannopoulos
Música: Antonis Vardis
Desempenho primeiro: Antonis Remos

Ontem, encontrei com um velho amigo teu
e me disse que tinha te visto a muito tempo
e esperava escutar no fundo
que no seu coração eu sempre fosse existir

Quantos erros eu fiz, e entendi mais tarde
que com as palmadas no espaldar me disse assim
“escute amigo, não dê importância
a vida que teve culpada agora mais .!”

E senti que por pouco o meu coração parava
como se tivesse perdido o mundo de repente
Não esperava nunca que iria sofrer
tanto tempo depois

E fica por pouco o meu coração
em mil pedaços finalmente
Não imaginava nunca que eu teria que passar
tanto mais, face a face

Sei de algo que você disse que o amor de vidro
tive dentro de mim rasgado e sofria muito
Sei que você teve

Cada palavra minha que dizia ontem na noite
como que se tornava na minha cabeça finalmente
“escute amigo, não se importe
a vida que teve culpado agora mais!”,

E senti que por pouco o meu coração parava
como se tivesse perdido o mundo de repente
Não esperava nunca que iria sofrer
tanto tempo depois

E fica por pouco o meu coração
em mil pedaços finalmente
Não imaginava nunca que eu teria que passar
tanto mais, face a face

   Marco Aurelio Funchal, Marco Aurelio Funchal © 06-06-2011 @ 05:19

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο