Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
68917 Τραγούδια, 220544 Ποιήματα, 26564 Μεταφράσεις, 26564 Αφιερώσεις
 

Cambay's Water (Kavvadias) - 1369 Αναγνώσεις         
    

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας

Άλλες ερμηνείες:
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Φουντάραμε καραμοσάλι στο ποτάμι.
Είχε ο πιλότος μας το κούτελο βαμμένο
«κι αν λείψεις χίλια χρόνια θα σε περιμένω»
ωστόσο οι κάβοι σου σκληρύναν την παλάμη.

Θολά νερά και μίλια τέσσερα το ρέμα,
οι κουλήδες τρώνε σκυφτά ρύζι με κάρι,
ο καπετάνιος μας κοιτάζει το φεγγάρι,
που `ναι θολό και κατακόκκινο σαν αίμα.

Το ρυμουλκό σφύριξε τρεις και πάει για πέρα,
σαράντα μέρες όλο εμέτραγες τα μίλια,
μ’ απόψε – λέω – φαρμάκι κόμπρα είχες στα χείλια,
την ώρα που `πες με θυμό: «Θα ‘βγω άλλη μέρα...»

Τη νύχτα σου `πα στο καμπούνι μια ιστορία,
την ίδια που όλοι οι ναυτικοί λένε στη ράδα,
τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα
κι όλο μουρμούριζες βραχνά: «Φάλτσο η πορεία...»

Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι.


Lyrics: Nikos Kavvadias
Musica: Thanos Mikroutsikos
Prima esecuzione: Yiannis Koutras

Altri spettacoli:
Vasilis Papakonstantinou
Lavrentis Mahairitsas

Demmo fondo nel fiume a un corpo morto.
Il nostro pilota aveva dipinto sulla fronte
"se dovessi mancare mille anni io ti aspetto"
e tuttavia le palme ti indurivano le cime.

Torbide acque e quattro miglia la corrente
i coolies ingobbiti mangiano riso al curry,
la luna sta a scrutare il nostro capitano,
che è tutta fosca e rossa come il sangue.

Dati tre fischi il rimorchiatore va più in là
per quaranta giorni non facevi che contare le miglia
ma quella sera - dico - avevi veleno di un cobra sulle labbra
nel momento in cui irata mi dicesti: "Uscirò un altro giorno".

Nel gavone di prua la notte ti raccontai una storia
la stessa che raccontano i marinai in rada,
i tuoi occhi erano in balia di un colpo di scirocco
e rauca mormoravi senza sosta: "Errore di traiettoria"

Salpiamo ! Ci aspettano in Brasile.
Il tuo volto lo avrebbe bagnato la rugiada.
Un vento caldo ci fa discendere il canale
ma in terraferma né un fazzoletto né una sottana.

 Testo di Nikos Kavvadias.
   Gian Piero Testa, Gian Piero Testa © 27-11-2010 @ 17:08

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο