Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
99931 Τραγούδια, 242269 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 
Zwei junge Menschein im Regen

Στάλες πέφτουν κι ο καιρός
σκοτεινιάζει μοχθηρός
φτάνουν σύννεφα και φαίνεται
πόσο εχθρός είναι ο καιρός.

Μπόρα αρχίζει κι έχω βγει
μεσ’ στους δρόμους σαν τρελή
το φεγγάρι τρέχει βιάζεται
να κρυφτεί απ’ την απειλή.

Μες στ’ αγιάζι στη βροχή
κει που τρέμουν οι φτωχοί
παθιασμένα αγαπηθήκανε
δυο παιδιά μεσ’ στη βροχή.

Το αγόρι είχε ενοχή
το κορίτσι απαντοχή·
στο σκοτάδι φιληθήκανε
και χαθήκαν στη βροχή.

Δεν τους ζήτησε κανείς
ή γονιός ή συγγενής
ένα σύννεφο τους τύλιξε
και το πάθος μιας φωνής.

Μες στ’ αγιάζι στη βροχή
δεν συνάντησα ψυχή
τα παιδιά που αγαπηθήκανε
φύγαν σ’ άλλην εποχή.

Είμαι στο τέλος είσαι αρχή
στ’ όνειρό μου εγώ πιστή
κι αν η μπόρα πια σταμάτησε
η φωνή μου έχει σβηστεί.


Tropfen fallen und das Wetter
verdunkelt sich drohend
Wolken kommen und es zeigt sich
wie feindselig das Wetter ist.

Der Wolkenbruch beginnt und ich bin draußen
auf den Straßen wie eine Verrückte
der Mond läuft, er hat es eilig
sich vor der Bedrohung zu verstecken.

Im Raureif und im Regen
dort wo die Armen zittern
liebten leidenschaftlich sich
zwei junge Menschen im Regen.

Der Junge hatte Schuld
das Mädchen Hoffnung;
in der Dunkelheit küssten sie sich
und verschwanden im Regen.

Niemand fragte nach ihnen
weder Eltern noch Verwandte
eine Wolke umhüllte sie
und die Leidenschaft einer Stimme.

Im Raureif und im Regen
traf ich keine Seele
die jungen Menschen die sich liebten
entschwanden in eine andere Zeit.

Ich bin am Ende du bist Anfang
meinem Traume bin ich treu
und wenn der Wolkenbruch auch aufgehört hat
meine Stimme ist erloschen.

Η παραπάνω μετάφραση είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί καθόλου η μορφή και η ακρίβειά της