Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
100475 Τραγούδια, 243081 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 
Peribanou

Περιμπανού τη λέγαν τα παιδιά, Περιμπανού
κι ήτανε δεκαπέντε χρονών
Έγραφε τ’ όνομά της στον καθρέφτη τ’ ουρανού
μ’ ενός πνιγμένου γλάρου φτερό

Μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
Και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιος τη θυμάται τώρα πια

Περιμπανού την έλεγα κι εγώ, Περιμπανού
κι ας μη με είχε ακούσει κανείς
Έμοιαζε με κοχύλι στο βυθό του αυγερινού
προτού καρδιά μου πέτρα γενείς

Μα της ζωής το κύμα...


Peribanou, zo noemden de kinderen haar, Peribanou
vijftien was ze
Ze schreef haar naam op de hemelspiegel
met een veer van een verdronken meeuw

Maar de onstuimige golf van het leven
veegde boten en peddels weg
En wie in die grote onverschillige wereld
wie herinnert zich haar nu nog

Peribanou, zo noemde ook ik haar, Peribanou
dat nu niemand mij gehoord zou hebben
Ze leek een schelp in de diepte van de ochtendster
voordat, mijn hart, voordat je een steen wordt

Maar de golf van het leven ...

Η παραπάνω μετάφραση είναι στο στάδιο της εξέτασης και δεν έχει ελεγχθεί καθόλου η μορφή και η ακρίβειά της