Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110173 Τραγούδια, 250402 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Don Giovanni I-or sai chi l'onore&dalla sua p
 συνέχεια από το προηγούμενο
 
ΠΡΑΞΗ 1η
Σκηνή 13η


Ρετσιτατίβο

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
Ντον Οττάβιο πεθαίνω…

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ
Τι συμβαίνει ;

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
΄Έλεος , λυπηθείτε με ..

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ
Κουράγιο αγαπημένη μου..

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
Ω Θεέ μου !
Ετούτος ειν΄ ο δήμιος του πατέρα μου!

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ
Τι λέτε !

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
Άλλο μην αμφιβάλλετε. Τα τελευταία του λόγια
που ο ασεβής επρόφερε, η μιλιά του,
τη θύμηση μου ξύπνησαν του ανάξιου
που στο διαμέρισμά μου μέσα …

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ
Ω θεέ μου! Είναι δυνατόν
κάτω απ΄ την ιερή σκέπη της φιλίας…
Μα πως συνέβη;
Για πέστε μου
για το παράξενο συμβάν.

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
΄Ήταν από ώρα η νύχτα περασμένη, όταν στα δώματά μου
όπου μονάχη για κακή μου τύχη ήμουν, βλέπω να μπαίνει,
κάποιος που στην αρχή τον πέρασα για σας . Μα αμέσως αναγνώρισα πως είχα γελαστεί.

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ
Ουρανέ! Συνεχίστε!

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
Χωρίς μιλιά με ζύγωσε, να μ’ αγκαλιάσει θέλει.
να του ξεφύγω πολεμώ κι αυτός με σφίγγει.
Φωνάζω, κανείς δεν ήρθε. Με τόνα χέρι γύρεψε το στόμα να μου κλείσει.
με το άλλο με γραπώνει
τόσο σφιχτά που ένιωσα χαμένη

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ
Τον άτιμο!.. τελικά; …

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
Εν τέλει η φρίκη , ο πόνος
για την φρικτή απόπειρα
δυνάμωσε το σθένος μου και με ορμή
στρίβοντας και λυγίζοντας, του ξεφεύγω
κι είμαι ελεύθερη.

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ
Ωιμέ! Ανάσανα!

ΝΤΟΝΑ ΑΝΝΑ
Λοιπόν
τις κραυγές δυναμώνω, βοήθεια ψάχνω.
Το σκάει ο κακούργος. Με θάρρος στο κατόπι του
στο δρόμο τρέχω να τον πιάσω , και είμαι
κυνηγός μαζί και θήραμα : ο πατέρας έρχεται,
να τον ξεσκεπάσει , κι ο ανάξιος
πιο δυνατός απ το φτωχό το γέροντα
διαπράττει το κακό , φέρνει το θάνατο.

Άρια
Τώρα ξέρεις αυτόν
που έτσι μ’ ατίμασε
τον προδότη που τον
κύρη μου στέρησε.
Εκδίκηση η καρδιά σου
και γω μαζί ζητώ.
Θυμήσου το στήθος
να αιμορραγεί,
Θυμήσου το αίμα
να πέφτει στη γη,
αν θα ξεθυμαίνει
η δίκαια σου οργή.

( Φεύγει)



Σκηνή 14η

Ρετσιτατίβο

ΝΤΟΝ ΟΤΤΑΒΙΟ (μόνος)
Να πιστέψω πως μπορώ
για ένα έργο τρομερό
έναν ιππότη ικανό!
Την αλήθεια θα τη βρω
με κάθε μέσο τη ζητώ. Νιώθω στο στήθος
ανδρός και φίλου αντάμα
το χρέος να μ΄ ορμηνεύει:
Την πλάνη να διαλύσω ή να εκδικηθώ.

Άρια
Απ΄ τη γαλήνη της κρέμεται η δική μου,
αυτό που αγαπά τρέφει τη ζωή μου,
αυτό που την ταράζει με θανατώνει.
Όποτε στενάζει κι εγώ στενάζω,
μαζί της θυμώνω, μαζί θα κλάψω
κακό δικό της, και μένα σιμώνει

(Φεύγει)


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 8
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      Ντον Τζοβάννι
      Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Ο Άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση.
 
χρηστος καραμανος
09-04-2009 @ 22:20
Χωρίς μιλιά με ζύγωσε, να μ’ αγκαλιάσει θέλει.
να του ξεφύγω πολεμώ κι αυτός με σφίγγει.
Φωνάζω, κανείς δεν ήρθε. Με τόνα χέρι γύρεψε το στόμα να μου κλείσει.
με το άλλο με γραπώνει
τόσο σφιχτά που ένιωσα χαμένη
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΣΤΑΥΡΟ!!!
daponte
09-04-2009 @ 22:23
http://www.youtube.com/watch?v=Wp8UTemmlq8
&
http://www.youtube.com/watch?v=IkhoWR_5gac
La Petite
09-04-2009 @ 22:24
Τι είναι αυτό; Δικό σου ή απόσπασμα από κάποια όπερα; Καλό όπως και να 'χει;
daponte
09-04-2009 @ 22:25
Scena 13 Atto I


Donn'Anna e Don Ottavio



DONNA ANNA:
Don Ottavio, son morta!

DON OTTAVIO:
Cosa θ stato?

DONNA ANNA:
Per pietΰ.. soccorretemi!

DON OTTAVIO:
Mio bene,
fate coraggio!

DONNA ANNA:
Oh dei! Quegli θ il carnefice
del padre mio!

DON OTTAVIO:
Che dite?

DONNA ANNA:
Non dubitate piω. Gli ultimi accenti
che l'empio proferμ, tutta la voce
richiamar nel cor mio di quell'indegno
che nel mio appartamento ...

DON OTTAVIO:
O ciel! Possibile
che sotto il sacro manto d'amicizia...
ma come fu? Narratemi
lo strano avvenimento:

DONNA ANNA:
Era giΰ alquanto
avanzata la notte,
quando nelle mie stanze, ove soletta
mi trovai per sventura, entrar io vidi,
in un mantello avvolto,
un uom che al primo istante
avea preso per voi.
Ma riconobbi poi
che un inganno era il mio.

DON OTTAVIO
(con affanno):
Stelle! Seguite!

DONNA ANNA:
Tacito a me s'appressa
e mi vuole abbracciar; sciogliermi cerco,
ei piω mi stringe; io grido;
non viene alcun: con una mano cerca
d'impedire la voce,
e coll'altra m'afferra
stretta cosμ, che giΰ mi credo vinta.

DON OTTAVIO:
Perfido!.. alfin?

DONNA ANNA:
Alfine il duol, l'orrore
dell'infame attentato
accrebbe sμ la lena mia, che a forza
di svincolarmi, torcermi e piegarmi,
da lui mi sciolsi!

DON OTTAVIO:
Ohimθ! Respiro!

DONNA ANNA:
Allora
rinforzo i stridi miei, chiamo soccorso;
fugge il fellon; arditamente il seguo
fin nella strada per fermarlo, e sono
assalitrice d'assalitΰ: il padre
v'accorre, vuol conoscerlo e l'indegno
che del povero vecchio era piω forte,
compiθ il misfatto suo col dargli morte!
Or sai chi l'onore
Rapire a me volse,
Chi fu il traditore
Che il padre mi tolse.
Vendetta ti chiedo,
La chiede il tuo cor.
Rammenta la piaga
Del misero seno,
Rimira di sangue
Coperto il terreno.
Se l'ira in te langue
D'un giusto furor.

(Parte.)



Scena 14 Atto I


Ottavio solo



DON OTTAVIO:
Come mai creder deggio,
di sμ nero delitto
capace un cavaliero!
Ah! Di scoprire il vero
ogni mezzo si cerchi. Io sento in petto
e di sposo e d'amico
il dover che mi parla:
disingannarla voglio, o vendicarla.
Dalla sua pace la mia dipende;
Quel che a lei piace vita mi rende,
Quel che le incresce morte mi dΰ.
S'ella sospira, sospiro anch'io;
Θ mia quell'ira, quel pianto θ mio;
E non ho bene, s'ella non l'ha.


(Parte.)
daponte
09-04-2009 @ 22:29
Μεταφράζω στα ελληνικά την όπερα Don Giovanni του Mozart.
Δες και προηγούμενες δημιουργίες μου (από 23/2)
poetryf
10-04-2009 @ 00:29
Πολύ καλή η προσπάθεια Σταύρο μου!
Από τις όπερες που μαγεύουν!
Ιππαρχος
10-04-2009 @ 00:36
Συνέχισε να διαδίδεις την όπερα φίλε μου.

Αν μου επιτρέπεις, μια δική μου παλαιότερη απόπειρα...

Porgi amor, Le nozze di Figaro

http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Poems&act=details&poem_id=81746
daponte
10-04-2009 @ 07:04
Σας ευχαριστώ και συνεχίζω!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο