Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110983 Τραγούδια, 253539 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Διάψευση
 Στους νοσταλγούς της ουτοπίας
 
Να ξέρεις πως τα φώτα σαν σιγήσουν
θ’ απλωθεί μια απέραντη σιωπή
και η φωνή σου θα χαθεί κάπου στ’ αστέρια.
Να μην προσμένεις αλλη πια ανατολή
σαν η πνοή σου εγκλωβιστεί στου Άδη τα λημέρια

Δεν θα φανείς αλλοτε πια
δεν θα βαρύνεις πια με βήματα τους δρόμους
το αγγιγμα του έρωτα δεν θα γευτείς ξανα.
Θα ξεβράστείς σε μια αφιλόξενη πατρίδα
σε μια απέραντη θλιμμένη ερημιά.

Μεμιάς από τη μνήμη θα σβηστείς
τα χνάρια σου σα πλοία θα βουλιάξουν
σαν άνεμος θα σβήσεις στο κενό.
Όσα αφήσεις πίσω σου αμέσως θα ρημάξουν
της λησμονιάς και της φθοράς θα σύρουν το χορό

Στα χείλη των ανθρώπων θα στεγνώσεις
τ’ όνομα σου υδρατμός στον ουρανό
στο μηδέν θα χαριστούνε κι όσα είπες.
Ολάκερος ο κόσμος σου ανδρείκελο γυμνό
τα πρόσκαιρα σου όνειρα, οι προσφιλείς σου λύπες

Σαν ξεκινήσεις το στερνό σου το σεργιάνι
σκιές θα γνέφουνε, θα σ’ αποχαιρετούνε
οι μνήμες που παράτησες μεμιάς θα εκραγούνε
και θα σαλπάρεις προς ανύπαρκτο λιμάνι

Μετέωρος Άγγελος





 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 9
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Φιλοσοφικά,Θρησκευτικά
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

www.shortstory.gr
 
Ζήνωνας
02-11-2006 @ 05:58
Πολύ ωραίο αλλά είναι λίγο μακάβριο.
Ηλιαχτίδα
02-11-2006 @ 06:14
Να μην προσμένεις αλλη πια ανατολή
σαν η πνοή σου εγκλωβιστεί στου Άδη τα λημέρια

αχ μεσημεριάτικα.........
αλλα άντε......επειδή ειναι πολυ καλό θα χαμογελάσω
Schatzi
02-11-2006 @ 07:45
Υποκλινομαι για αλλη μια φορα. . .
Αστεροτρόπιο (Jeny)
02-11-2006 @ 08:15
Άγγελε. η γραφή σου τρυπώνει παντού... άλλοτε σαν χάδι άλλοτε σαν βελόνα.
Εκάτη
02-11-2006 @ 08:46
καλησπέρα....
justawoman
02-11-2006 @ 10:15
Σαν ξεκινήσεις το στερνό σου το σεργιάνι
σκιές θα γνέφουνε, θα σ’ αποχαιρετούνε
οι μνήμες που παράτησες μεμιάς θα εκραγούνε
και θα σαλπάρεις προς ανύπαρκτο λιμάνι

Ο επίλογός σου καθώς και όλο το ποίημα δείχνουν όχι μόνο ικανότητα στην πλοκή του λόγου, αλλά ιδιαίτερη ευαισθησία στο άγγιγμα του πιο μεγάλου υπαρξιακού ερωτήματος.

τα σέβη μου Μετέωρε

(δεν ξέρω αν είναι η χρήση του δεύερου προσώπου, αλλά μου ήρθε στο νου η Ιθάκη καθώς σε διάβαζα... μια άλλη Ιθάκη βέβαια)
Θεοδώρα Μονεμβασίτη
02-11-2006 @ 12:52
Να ξέρεις πως τα φώτα σα σιγήσουν
θ’ απλωθεί μια απέραντη σιωπή...

Τα παιδιά του stixoi.info θα ήθελαν όλα τη γνώμη σας και τις συμβουλές σας, όποτε αυτό σας είναι δυνατό. Ειδικά τα μικρά παιδιά που τώρα διαμορφώνουν τον διανοητικό τους κόσμο και πειραματίζονται με την ποίηση. Τα καλά σας σχόλια θα τους έδιναν μεγάλη χαρά και δύναμη να συνεχίσουν. Θα ήταν θαυμάσιο αν παρακολουθούσατε μερικά από αυτά για να τα βοηθάτε. Απλώς σας μεταφέρω τι έχω εισπράξει.
χρήστος
02-11-2006 @ 13:17
πολύ κάλό Μετέωρε...

Στα χείλη των ανθρώπων θα στεγνώσεις
τ’ όνομα σου υδρατμός στον ουρανό
στη φθορά θα χαριστούνε κι όσα είπες.
Ολάκερος ο κόσμος σου ανδρείκελο γυμνό
τα πρόσκαιρα σου όνειρα, οι προσφιλείς σου λύπες
Morgana
03-11-2006 @ 09:10
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου θύμησε την αίσθηση που αφήνει η ανάγνωση των ποιημάτων του Καβάφη.
Θλιβερό αλλά πολύ αισθαντικό.
Μου άρεσε πολύ Μετέωρε...

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο