Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111318 Τραγούδια, 255891 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 Τα προς αποφυγείν
 μια αλαφροίσκιωτη καντάτα...
 
Εφάμιλον της ηθικής είναι το κάλλος
αν βάλεις πλάι του ρυθμό γίνεται μπάλλος
πάντως, χορός δεν είναι ο κόσμος ωρομίσθιος.

Τη νύχτα ανάσκελα ,τα μάτια διάπλατα
έτσι προσμένεις δακρυστά τα όνειρα σου ;
παραμιλάς, κι ενσωματωνεις στη στιγμή τα βλέφαρα σου.

Οι δρόμοι πάνε μόνοι τους
πάψανε πια να ακολουθούνε εμάς
κάποτε ήταν ριζωμένος ποταμός
τώρα μιας μηχανής άψυχος βρυχηθμός.

Σύντομη παύση είναι ο θάνατος
είναι της γυμνής ψυχής η ντροπαλή φοβία
λες να προσμένεις μέχρι τότε για να δεις
φύλλο συκής να σκεπάζει τα αιδοία ;

Στην εκκλησιά είχα απέναντι μου Τη Βασίλισσα
μάνα σεπτή ,θεμέλιο πίστης και καρδιά πονετική
σε ασπρόμαυρο χαλί γονάτισα σιμά και γλυκοφίλησα
του νικημένου βασιλιά μου την κορφή αιρετική.

Είχα ανάγκη βαθιάς παραμυθίας μες στην πίκρα μου
κιούπι πλινθό ψηλά σηκώνω και στη νάρκη του γλυστράω
τρέχαν ιδρώτες όμως σαν ελέγξανε τη ρήτρα μου
βλέπεις...είναι καιρός πια ,που χαρά δεν λησμονάω.

Ανοησίες..γραμμές ζωής..χαμόγελα...σφιξίματα αδράνειας
όλα καπνός θα γίνουνε στο ξερό-ποπ της τρυφηλής σαμπάνιας
κι αν σου χει τύχει να κοιτάς συχνά με βλέμμα αδικημένο
προς το παρόν κουλάρησε ,σε έχουνε γραμμένο.








 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 8
      Στα αγαπημένα: 1
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Φιλοσοφικά
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

..έβαλα μέσα στο τζουκ μπόξ ένα κέρμα..και μια καινούρια μουσική έψαλε τη μοίρα μου..
 
Σκιά
07-10-2006 @ 12:56
"Είχα ανάγκη βαθιάς παραμυθίας μες στην πίκρα μου
κιούπι πλινθό ψηλά σηκώνω και στη νάρκη του γλυστράω
τρέχαν ιδρώτες όμως σαν ελέγξανε τη ρήτρα μου
βλέπεις...είναι καιρός πια ,που χαρά δεν λησμονάω"

Ωραιότατη η καντάτα σου.Καλό βράδυ.
xazoula
07-10-2006 @ 13:08
ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ
Ιουλιβέρτιος
07-10-2006 @ 13:26
Διαβάζοντας το ποίημά σου αυτό αισθάνθηκα χαρούμενος (από μία πλευρά). Μου έφερε στη μνήμη ευχάριστες οσμές από την υφή που συναντώ στον Νίκο Γαβριήλ Πετζίκη...

Φοβάμαι να πω άλλα σχόλια, μήπως και η φλυαρία μου αποπροσανατολίσει τη σκέψη μου από το δικό σου περιεχόμενο...
Schatzi
07-10-2006 @ 14:09
Στο σύνολό του πανέμορφο όμως αυτο που με τρέλλανε ειναι καποιοι στιχοι που είναι μαχαιριές. . .
π.χ''Σύντομη παύση είναι ο θάνατος
είναι της γυμνής ψυχής η ντροπαλή φοβία''
AETΟΣ
07-10-2006 @ 14:15
Πολυ ωραιο!καλο βραδυ
ΠΑΡΑΠΟΙΗΤΗΣ
07-10-2006 @ 15:53
Ανοησίες..
σε έχουνε γραμμένο.
meursault
07-10-2006 @ 17:23
Κάποιος είσαι εκτός θέματος Παραπονιάρη..δεν με φτάνει από σένα μόνο να επιμένεις στις λέξεις μου....στίψτο λίγο το σακατεμένο.....

Σας ευχαριστώ όλους που το διαβάσατε και βρήκατε κάτι δικό σας..
agrampeli
08-10-2006 @ 08:17

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο