Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111392 Τραγούδια, 256681 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 επι της Αρμονιας.. που δινουν την Ζωη
 
τα ποιηματα δεν αντιδρουν, ειναι.
συγκοινωνουντα δοχεια προς καθε κατευθυνση που εχουν να κανουν με 'αντιθετα'.

*
'εχουμε' με τεχνικη ενιαια του 'κρατικου' συστηματος θεμελιωδη , σχεδον αποκλειστικα το θυμα και θυτη (ακομη και η διασταση παγιωμενη αυτων το ευνοει), αρκει γι αυτο η εγκατασταση της εθελοτυφλωσης και η περιοδικη αναβαθμιση της. εναν τροπο θεασης, οπου αντιλαμβανεται το 'πειραγμενο' μυαλο τυπου 'α' (τι συμβαινει) διχως να το πολεμα, αντιθετως να αντιδρα στις μεταβλητες.. με αρνητικο συμμαχο τον φοβο, οπως αρνειται να εκλαβει διαφορετικα και το πως δεν του παιζει παιχνιδια και τον χριζει αυτονομο και διαχειριστη του σωματος (του) που σεβεται και εκτιμα σε βαθος αχανες την υπαρξη. οπως δεν υπακουει στην αποδυναμωση του στην διασπαση του αδιαχωριστου του εγκεφαλου του που συγκοινωνει με καρδια και ψυχη.
μιλαμε για Δυναμη και Ενεργεια και πως το προσαρμοσμενο στην παραβιαση του ατομο ηθελημενα την καταστρεφει και καταστρεφει απο συγχυση... ενας καλοδιατηρημενος φαυλος κυκλος εις γνωση του σε ενα προγραμμα που διαστρεβλωνει τις επιρροες οταν ειναι 'καλες' κι οταν ειναι 'κακες'.. σε ενα προγραμμα οπου εκτος του και που απο εντος του, μπορει να δει οτι δεν ειναι ολα μονο ασπρα ή μαυρα... και πως απο την απολυτη ενωση αυτη (θελει δεν θελει ο ανθρωπος) δεν προκυπτει μονο η σταχτη, μα κι σπιθα (όποτε προκυπτει: διολου τυχαια).
και οτι το ασπρο και το μαυρο δεν ειναι χρωματα, αλλα αυτονοητα το φυσικο φως ενος κυκλου το διχως αρχη και τελος που δινει χρωματα (σχηματα και αρωματα) με περιεχομενο ανεξαντλητο και τα 'συγκρατει' οπως τα απελευθερωνει ολουθε... ειναι το φυσικο φως που σε οποια πορεια και φαση του διακρινει, διαισθητικα και αισθητικα κανεις μια κατασταση απο φυσικη και τεχνητη.. μια διαχωριστικη γραμμη που οσο παει κι οπως παει ο ανθρωπος συναινει στο να την χανει... ολα αυτα ειναι απλως μια δια πιστωση χρονου.
πεποιθηση ειναι που αρχιζει να εισβαλλει στα χναρια της βεβαιοτητας, πως το 'κατασκευασμενο' αχρεια συστημα απο ανθρωπο, θελει να χρησιμοποιησει βαθυτερα τον ανθρωπο ως μια μηχανη διχως καμια δικη του βουληση και ο,τι αυτο σημαινει, οχι μονο αυτο, αλλα να τον φτασει στο σημειο 'αποδοχης' και 'αναγνωρισης', πως δεν εχει την δυνατοτητα για τιποτα παραπανω (το περισσοτερο ενα υποχειριο της Τ.Ν.). ηδη ειμαστε στην τροχια μιας τετοιας φασης (τα δε φαινομενα -ειδικα και γενικα- που απατουν, αλλο τοσο βεβαια ειναι, διακριτα).. ή μιας ακομη μαυρης τρυπας;

*
οταν η αγαπη γινεται οπου, στιγμες μισους οργης ή εξαντλησης.. παλι δεν κατευθυνεται, δεν αστοχει δεν λαθευει, σκοτωνει το ολογραμμα της
κι αφου ειναι αλλο να γινομαστε ψευδαισθησεις και αδιαπεραστοι τοιχοι κι αλλο ναμαστε ονειρα συγκοινωνουντα
απο ψυχης
τετελεσμενα
τελουμενα στειρους φρικαλεως χρονους καταρριπτοντας
γιατι τιποτα αλλο πιο προδιαγεγραμμενο απο τον ανθρωπο
τον ανθρωπο που διαμελιζει τον χρονο -του- για να εξουσιασει ο,τι κινειται

*
ειμαστε ολοι μια μαζα, μερος ολα του 'ακατασκευαστου' μηχανισμου, μα του ενος ατομου μονο το απειροελαχιστο απαρατηρητο της μαζας του ιχνος, ποση αδιακριτη υλη το καθενα συγκρατει και ανασυνθετει; ασχετο και αχρηστο βεβαια ως γνωση, για τον καθενα που αντιλαμβανεται -με- την Αισθηση, την Δυναμη , που προσδιοριζεται ακαταμαχητη και ανυπερβλητη, οσο και χειροπιαστη με εναν συγκεκριμενο τροπο που δεν επιδεχεται παρεμβολη. η επιστημη εχει (την διακαη περιεργεια να προσδιοριζει επακριβως ακομη κι αν ερευνητικα σημαινει παρεκκλιση απο την Φυσικη πορεια των Πραγματων των γηινων και εξωγηινων) εχει μαλλον την ακριβη απαντηση και την ορθη διατυπωση της ερωτησης, η επιστημη ομως εχει διαρκως να παλευει για να κερδιζει και την εμπιστοσυνη συναμα, γιατι; ποιος ενδιαφερεται για το καλο του πλανητη αν εχει εξασφαλισμενο τροπο διαφυγης και επιβιωσης; σιγουρα οχι αυτος που παραμυθιαζεται και αυτος που παραμυθιαζει και μπορει να συνεργαζονται ομως μαζι δεν μενουν ουτε φευγουν, ουτε η πορεια κανενος εξ αυτων προδιαγραφει τιποτα ευχαριστο (για τους ιδιους)

*
μεταξυ σαφηνειας και ασαφειας, στον καθε μικρο και τον μεγαλο κοσμο, υπαρχει μια βασικη διακριτη οσο και αδιακριτη γραμμη συνυπαρξης


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 3
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

καποιοι γεννιουνται για να μην πεθανουν ποτε. κι παρεα μεγαλωνει. δεν ξερω που,αλλα σιγουρα μεσα μας
 
Αγιοβλασιτης
08-02-2021 @ 15:19
Είναι εύκολες οι αρνήσεις σε όλα Γιούλη ...
όμως υπάρχουν και οι συναινέσεις...
και κάθε μία έχει το κόστος της..
δεν υπάρχει τίποτα χωρίς κόστος.
χωρίς λόγια
08-02-2021 @ 15:49
Έκπτωτος άγγελος συστημική επινόηση...οπως Θύμα και θύτης

Ομορφιά
Ηypocrisy
08-02-2021 @ 15:53
σαφως, συνεπως; καπου θα γυρεις
υπερ ή κατα του κρατους με τις σαπιες δομες
με τις επιλογες σου και τον τροπο ζωης σου

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο