Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111460 Τραγούδια, 256774 Ποιήματα, 28002 Μεταφράσεις, 26571 Αφιερώσεις
 

 η αγράμπελη κοκκίνισε
 
η αγράμπελη κοκκίνισε


Μες στου φθινόπωρου την ήρεμη νοσταλγία
μάγισσα η αγράμπελη στον τοίχο μας σκαρφαλώνει,
με δύναμη που της δώρισε κάποια κρυφή αγία,
και παρόλο το κρυόβροχο, όλο και μεγαλώνει.

Ο τοίχος μας φθινοπωρινός μαζί της όλο μαλώνει,
γιατί ζωϋφια ακάλεστα τα φύλλα της κάναν σπίτι,
και ο κορμός της στη γλάστρα μας συνέχεια μεγαλώνει,
και στέλνει φιλιά σ΄ αυγερινό φιλιά σ΄ αποσπερίτη.

Κι ένα πρωινό με φιλόβροχο με παγωνιάς σταγόνες
άξαφνα η αγράμπελη κόκκινο πήρε χρώμα
δανείστηκαν το κατακόκκινο ρούχο κι οι ανεμώνες
και θάψανε τη λύπη τους βαθιά μέσα στο χώμα.

Κάμπιες ισορροπούσανε στα φύλλα που κρεμόταν
με δύναμη κι υπομονή κρατιόταν απ΄τα χέρια
ώσπου ερχόταν η νυχτιά και το άλικο χανόταν
καθώς λαμπίδες πέταγαν κι άναβαν αγιοκέρια.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 4
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
kapnosa-v-ainigma
29-10-2020 @ 20:48
Τι ωραιο!!!!!!! Μια ομορφιά!!!!!
Λεονόρα
29-10-2020 @ 22:32
Η τρίτη στροφή!!!
τυχαίος περαστικός
30-10-2020 @ 10:31
Πολύ ωραίο.
-Ειρήνη-
30-10-2020 @ 14:50
Πανέμορφες οι εικόνες του ποιήματός σου!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο