Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110984 Τραγούδια, 253555 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Γκρίζο
 «Ολα τα θηρία τρώγουν από μας», είμαστε το «μπαίγνιο» της Ευρώπης » Μακρυγιάννης
 
Γκρίζο
1.

Μια γκρίζα ομίχλη θολώνει το βλέμμα σου
γκρίζο τοπίο- γκρίζες δισοίωνες κι οι εποχές
Μισή η αλήθεια, μισό το ψεύδος, μισή απόμειν´ η ζωή
Κινούμαστε και υπάρχουμε στον κόσμο των σκιών
η σκοπιμότητα παίρνει μορφή -παίρνει φωνή, υπόσταση
κι η ηθική ....έχει αποκτήσει τη μυρουδιά του χρήματος

ΑΘέατος ο κόσμος των σκιών,
άγνωστη η σκοτεινιά τους για τη συνέχεια...
Το τρένο της ελπίδας πηγαίνει όπισθεν με εκθετική επιτάχυνση
στις ίδιες ράγες
ξυπόλητες διαδρομές με προορισμό ...το πουθενά

Το νόημα του ταξιδιού εξατμίστηκε στην πορεία του...


2.

Πως μαζεύτηκαν σμάρι τα σύννεφα...
αργά εψές το βράδυ, άρχισε το ψιλόβροχο
λασπωμένοι οι δρόμοι, στην ομιχλώδη πορεία μας
Μια γκρίζα πολιτεία στέκεται θαρρείς πάνω απ' τα κεφάλια μας
Η χαρά, μεταπηδάει από κλαδί σε κλαδί
σαν τον κορυδαλό, που δε θωρούμε
μεταναστεύει στα δάση, στα βουνά, μακριά απ´τους ανθρώπους

Εμείς, κουβαλάμε τη στάμπα της κούρασης στις τσέπες μας,
σε κάθε βήμα, σε κάθε παραπάτημα,
ανήμποροι ν'ακούσουμε, το παραμικρό του λάλημα..

μελάνι η ψυχή του ποιητή σ' αυτή την πόλη
το πρόσωπό του ωχριά, από τη θλίψη
κοχλάζει μέσα του αυτήν η προσβλημένη ανασαιμιά

3.

Είμαστε εδώ και δεν είμαστε
Το σώμα κοιμισμένο υπάρχει
έχασε τη ζωντάνια του
Το μυαλό αναπνέει μονάχα στα όνειρα,
εκείνα, τα διάφανα, που η αράχνη υφαίνει,
ακροπατώντας πάνω απ´τα ώριμα χωράφια
πάχνη, εξαϋλωμένη στα μάτια μας...

Πόσο γρήγορα μαύρισε ο ουρανός
η καταιγίδα μαίνεται τα μεσάνυχτα
χάθηκαν οι όμορφες μέρες μας μέσ' τα μουρμουρητά τους...

Φωτεινή Α.Κ






 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 12
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Συλλογή
      «στις μεταμορφώσεις του Χρόνου..»
      Κατηγορίες
      Κοινωνικά & Πολιτικά,Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Euler2
24-09-2020 @ 11:36
kapnosa-v-ainigma
24-09-2020 @ 11:50
ΑΜΑΡΥΛΙΣ
24-09-2020 @ 12:07
Εξαιρετικό!! καλησπέρα.
Κων/νος Ντζ
24-09-2020 @ 12:33
astrojoggi's
24-09-2020 @ 17:05
Ομορφια!
https://youtu.be/6efQ_GyQW3o
Αγιοβλασιτης
24-09-2020 @ 17:38
errikos_rwot
24-09-2020 @ 19:06
Πολύ ωραίο!
χωρίς λόγια
24-09-2020 @ 21:29
Ομορφιά !
-Ειρήνη-
25-09-2020 @ 07:37
Πολύ ωραία είναι και τα τρία γκρίζα ποιήματά σου, Φωτεινή, μα πιο πολύ το δεύτερο. Μοιάζει με σκηνή από ταινία. Οι εικόνες σου έχουν ζωντάνια. Η πόλη της θλίψης και της παρακμής... το γκρίζο και στην ψυχή του ποιητή... δυνατή και η εικόνα του τρένου που κινείται ανάποδα χωρίς προορισμό στο πρώτο...
**Ηώς**
25-09-2020 @ 10:24
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥ ΣΑΣ παιδιά
καλή δύναμη Καλημέρα !
(Ειρήνη το 2ο και 3ο ήταν ένα, και δη πλιό
απλά το ξαναδούλεψα και το προσάρτησα με το 1ο
που είναι πιο πεζό )
Κοσμάς Δ.
28-09-2020 @ 21:43
Το τρένο της ελπίδας πηγαίνει όπισθεν με εκθετική επιτάχυνση
στις ίδιες ράγες...

τυχαίος περαστικός
10-10-2020 @ 10:50
Το νόημα του ταξιδιού εξατμίστηκε στην πορεία του...

Το μυαλό αναπνέει μονάχα στα όνειρα,



Εμείς, κουβαλάμε τη στάμπα της κούρασης στις τσέπες μας,
σε κάθε βήμα, σε κάθε παραπάτημα,
ανήμποροι ν'ακούσουμε, το παραμικρό του λάλημα..



Είσαι σπουδαίο ταλέντο. Πραγματικά τα χάνω διαβάζοντας τα δημιουργήματά σου.

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο