Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110985 Τραγούδια, 253593 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Γειτονιά μου
 Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
 
Της γειτονιάς μου η ροδιά, σαν της δραχμής τα γιασεμιά
ανέδιδε μια ευωδιά, στη μνήμη μου έχει μείνει
και μεις παιδάκια τρέχαμε στο πάρκο και σε μια
αλάνα και θυμίζαμε βουερά μελισσοσμήνη.

Τα όνειρά μας παίρναμε, τα σπέρναμε στο χώμα
λυγίζαμε το σώμα κι αγγίζαμε το άσπιλο
και με νερό το πλάθαμε φτιάχνοντας ένα δώμα
μια εκκλησιά, μια μάνα κι έναν προστάτη άγγελο.

Στο δώμα τα παιχνίδια μας, στην εκκλησιά εικόνες
η μάνα στις καρδιές μας και χαμογέλια βάζαμε
τον άγγελο να μας φυλά τους παγερούς χειμώνες
και μεις ψηλά, της Γης πουλιά, στα σύννεφα ρεμβάζαμε.

Γκρίζαρες φτωχογειτονιά, χώμα δεν σου 'χει μείνει
πάρκο κι αλάνα χτίστηκαν και τα όνειρα χτισμένα
με τη ροδιά σου έλιωσαν στο φλογερό καμίνι
της άμετρης ανάπτυξης που γκρίζαρε κι εμένα.


12/04/2018




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 8
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αναμνήσεις & Βιώματα,Κοινωνικά & Πολιτικά
      Ομάδα
      Ελεύθερος στίχος - Ποίηση
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Είμαι αξιών προασπιστής κι έχω καθήκον, χρέος, να είμαι αγνός, ανθρωπιστής κι ως Έλληνας ωραίος...
 
Κων/νος Ντζ
13-09-2020 @ 10:37
Γκρίζαρες φτωχογειτονιά, χώμα δεν σου 'χει μείνει
πάρκο κι αλάνα χτίστηκαν και τα όνειρα χτισμένα
με τη ροδιά σου έλιωσαν στο φλογερό καμίνι
της άμετρης ανάπτυξης που γκρίζαρε κι εμένα!!!

Είναι τόσο ιδιαίτερος και γλυκός ο τρόπος σου, να περνάς ένα τόσο σκληρό
και απάνθρωπο θέμα της "άμετρης ανάπτυξης" όπως πολύ όμορφα την ονομάζεις
και να μην "ανοίγει ρουθούνι"

Μπράβο!

Αγιοβλασιτης
13-09-2020 @ 11:05
πολύ πολύ όμορφο....
φραγκοσυριανος
13-09-2020 @ 13:26
**Ηώς**
13-09-2020 @ 21:36
άψογο!
Μαυρομουστάκης
13-09-2020 @ 22:28
Σας ευχαριστώ!!!
Λεονόρα
13-09-2020 @ 23:33
Τα όνειρά μας παίρναμε, τα σπέρναμε στο χώμα!!!

Κι ακόμα και τώρα θέλω να ελπίζω!

Πανέμορφο ποίημα!
-Ειρήνη-
14-09-2020 @ 07:02
Ωραίο ποίημα... ο κόσμος αλλάζει συνεχώς κι όχι πάντα προς το καλύτερο...
zari.kardias
15-09-2020 @ 01:24
Της γειτονιάς μου η ροδιά, σαν της δραχμής τα γιασεμιά
ανέδιδε μια ευωδιά, στη μνήμη μου έχει μείνει...
Εξαιρετική έμπνευση!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο