Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
111178 Τραγούδια, 254830 Ποιήματα, 28003 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Βάζω σημάδια μελανιού
 Καλημέρα φίλοι μου, να είστε όλοι καλά, σας ευχαριστώ πολύ.
 
Μην με ρωτάς
εγώ μένω κάπου αλλού.
Μπορεί στο κύμα
μπορεί σε μια κορφή
μπορεί στη θάλασσα.
Μην με κοιτάς
μην περιμένεις
να σου πω για τα γήινα
τ` ανθρωπινά.
Εγώ μένω αλλού
πάνω στο φως
που άπλετο ήρθε
επίσκεψη στο σπίτι.

Μη με ρωτάς.
Έχω χαρτιά πολλά χαρτιά
και τα μουτζουρώνω
το ξημέρωμα.
Βάζω σημάδια μελανιού
και προχωρώ
στη χώρα του ποτέ
στη δική μου χώρα.
Μένω στο βουνό
σε μια σπηλιά
σε ότι θέλω μένω,
ναι εγώ μένω αλλού.

Με πονούν τα ανθρώπινα
κι` όλο φεύγω, φεύγω
ταξίδι με τα πουλιά.
Πετώ στα σύννεφα
πετώ στο φεγγάρι.
Μην με ρωτάς
μένω αλλού.

Μον άφησε μου τα μελάνια μου
άσε με άτσαλα να ζωγραφίζω
την ζωή.
Όπως θα την ήθελα
καθαρή, λαμπερή, ασημένια,
ναι, σαν την θάλασσα.
Σε παρακαλώ
άφησε μου τα χαρτιά μου
και μην κλείνεις το παράθυρο.
Γιατί εγώ
μένω αλλού.

7-5-2020
Αδαμοπούλου Γεωργία


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 8
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Συναισθήματα - Εικόνες
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Ουτοπία
07-05-2020 @ 08:11
Κατά την ταπεινή μου άποψη, το ποίημά σου είναι υπέροχο.
Νταλαρομπασης
07-05-2020 @ 09:23
ptoumassis
07-05-2020 @ 09:42
Το τέλος, είναι όλα τα λεφτά. Μακάρι να υπήρχαν μερικές ακόμα τέτοιες εξάρσεις και παραπάνω... Διότι κινείται πολύ καλά, αλλά πέραν της εξαίρετης επανάληψης, ήθελα και μια δυο τουλάχιστον εξαρσούλες σαν την φοβερή τελευταία. Αυτή που σε κάνει και σκέφτεσαι. Την κακία των ανθρώπων. Αφού μένω αλλού, και αφού μη όντας εγώ εδώ, κλείνοντας το παράθυρο, κακό εμένα δεν θα μού κάνεις... απίστευτο πόσα λέει τούτο εδώ για την ανθρώπινη φύση μας......... Γενικά, μ' αρέσει. Ελάχιστα απέχω από το να το πω αριστούργημα... Λυτρωτικό όμως, το λέω.
Euler2
07-05-2020 @ 10:22
smaragdenia
07-05-2020 @ 13:54
aridaios
07-05-2020 @ 17:44
Μον άφησε μου τα μελάνια μου
άσε με άτσαλα να ζωγραφίζω
την ζωή.
Όπως θα την ήθελα
καθαρή, λαμπερή, ασημένια,
ναι, σαν την θάλασσα.




Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.
Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

ΑΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΑΛΛΑΖΑ-Φίλιππος Πλιάτσικας
Άηχος
07-05-2020 @ 22:14
Γεωργία με εξέπληξες ευχάριστα, επειδή διάβασα ένα ποίημα σου, διαφορετικό από τα συνηθισμένα.
Ένα ποίημα σου που δείχνει παράκληση αλλά είναι κραυγή!
Συγχαρητήρια!!
zari.kardias
08-05-2020 @ 01:44
Με πονούν τα ανθρώπινα
κι` όλο φεύγω, φεύγω
ταξίδι με τα πουλιά...
Ιδιαίτερα όμορφο!!!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο