Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110316 Τραγούδια, 251128 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Η Κοπελα
 
Η ΚΟΠΕΛΑ



λυπάμαι τόσο ...για άλλη σε πέρασα

θα φταίει μάλλον πως παραγέρασα

τα έχω χαμένα .. συγχώρεσέ με

συχνά μπερδεύομαι και ξεγελιεμαι



πάει καιρός που μου συμβαίνει

λες και είναι εμμονή, λες και είναι τρέλα

σε όποια κοιτάξω, γνωστή η ξένη

την ίδια πάντα βλέπω κοπέλα



και ούτε πως ξέρω πώς τηνε λένε

και δεν την έχω ποτέ γνωρίσει

στα χείλη μου άφησε φιλιά που καίνε

και ας μην την έχω ποτέ φιλήσει



μέσα στα όνειρα για χρόνια ζούσε

μα αυτά πεθάναν και έμεινε μόνη

μα να είναι μόνη της δεν το μπορούσε

και την ζωή μου τώρα στοιχειώνει

Α.Π.




 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

δεν υπαρχεις στο μελανι της γραμμης
 
Σώτος.Π.
31-03-2020 @ 17:14
Αγιοβλασιτης
31-03-2020 @ 17:39
Λεονόρα
31-03-2020 @ 22:43
Φοβερό!!!!!!
aridaios
01-04-2020 @ 03:01
στα χείλη μου άφησε φιλιά που καίνε

και ας μην την έχω ποτέ φιλήσει

-Ειρήνη-
01-04-2020 @ 09:48
Υπέροχο, Παναγή, θυμίζει το "όνειρο ήτανε" του Ιωαννίδη και με κάποιον τρόπο την ιστορία του Πυγμαλίωνα και της Γαλάτειας, όμως είναι πιο όμορφο, μια ανεκπλήρωτη επιθυμία που έγινε αφόρητη, πήρε μορφή και κυριαρχεί στη ζωή του...το είδα κι αλλιώς...ένας τρόπος να ξορκίσει τη μοναξιά του...έχει και ρυθμό...είναι τέλειο!

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο