Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
110192 Τραγούδια, 250462 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 Μνήμες
 
Σαν απότιστο λουλούδι
μαράθηκαν όλες οι θύμησες
φωλιασμένες στην ψυχή.

Πώς να σβήσω με μια μονοκονδυλιά
εκείνα τα φεγγαρόφωτα βράδια
που περπατούσαμε στην ακροθαλασσιά;

Το ασημένιο φως του φεγγαριού
σεργιάνιζε ανέμελα πάνω
στα ήρεμα νερά του Ιονίου.

'Ηξερα πως η ευτυχία δεν διαρκεί.
Αισθανόμουνα πως το τέλος πλησιάζει.
Δεν έμαθα ποτέ να σβήνω από τη μνήμη
τα άσχημα μα και τα όμορφα που ζούμε
για να μη γυρίζω πίσω και πληγώνομαι.

Ρ.Β.



 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 2
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Αταξινόμητα
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

Irena
 
smaragdenia
23-12-2019 @ 14:16
Δεν έμαθα ποτέ να σβήνω από τη μνήμη
τα άσχημα μα και τα όμορφα που ζούμε
για να μη γυρίζω πίσω και πληγώνομαι.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ
Αγιοβλασιτης
23-12-2019 @ 20:05

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο