Σύνδεση

Εγγραφή

Πλαίσιο χρήσης
101150 Τραγούδια, 244373 Ποιήματα, 28004 Μεταφράσεις, 26570 Αφιερώσεις
 

 ςςςςςς....σιγά μην μας ακούσουν
 
Νησταγμενη και κάπου σε ονείρωξη χαμένη, σε κοιτώ μα δεν σε γνωρίζω....θαυμάζω την τρικυμία των ματιών σου μα συνάμα συμπονω την ατολμία των χειλιών σου ...λουζομαι την ανάσα σου μα σαν επισκέπτης μόνο, την οσμιζομαι....
δεν σε παρατηρω...σε έχω από καιρό ζωγραφισμένο στην μνήμη μου..σαν να συνήθισα πια την εικόνα σου, στου μυαλού μου το χάος να την αναζητώ...
δεν θα φωνάξω πια...γνωρίζω από καιρό την σιωπή του μυαλού μου να ορίζω...ένα δάκρυ παραταιρο να συντροφεύει της φαντασίας μου τα ιδανικά...
δεν ξέρω τι σε τρομάζει πιότερο...θαρρω πως δεν φοβάσαι τον απέναντι αλλά τον ίδιο τον εαυτό σου.. έχεις μάθει να αφηνεσαι στης φύσης σου τα εφήμερα για να γιομισεις της ψυχής σου τα επιθυμητά....μα η ψυχή σου είναι μωρό που θέλει την απλότητα για να χαμογέλασει... Κι εσύ μένεις χαμένος και σιωπηλός....έχεις μάθει από καιρό, να εκπαιδευεσαι σε τούτη την σιωπή.....ςςςς.... καληνύχτα...μόνο στο λέω σιγανα μην μας ακούσουν.....


 Στατιστικά στοιχεία 
       Σχόλια: 5
      Στα αγαπημένα: 0
 
   

 Ταξινόμηση 
       Κατηγορίες
      Έρωτας & Αγάπη
      Ομάδα
      Αταξινόμητα
 
   

 Επιλογές 
 
Κοινή χρήση facebook
Στα αγαπημένα
Εκτυπώσιμη μορφή
Μήνυμα στο δημιουργό
Σχόλια του μέλους
Αναφορά!
 
   

 
Αγιοβλασιτης
09-11-2019 @ 00:35
Ηypocrisy
09-11-2019 @ 11:40
την κατανοω μα δεν την συμπονω θα 'λεγα.. με τον εαυτο εχουν ολα να κανουν..
'ένα δάκρυ παραταιρο να συντροφεύει της φαντασίας μου τα ιδανικά... '
ναι και στα υπολοιπα.. πολυ συχνα βλεπω δεν εχει νοημα (ξανα) να μιλησω.. σε παρωπιδες εκει που δεν χρειαζονται (αντικειμενικα για μενα
υποκειμενικα για τους αλλους).. επιλογη τους κατανοητο..
η φαντασια και δη η ωραια και απλη ειναι ενας κοσμος κι αυτη.. πραγματικος και ο εσωτερικος και δυστυχως δεν χρειαζεται αποκλειστικα
μονο εμας για να γινει ορατος.. κι ετσι αυτο ειναι ενα αστειρευτο δακρυ σιωπηλο λιτο προσγειωμενο αποστασιοποιημενο και δεν ειναι
λιγες οι φορες που μετουσιωνεται το ανεκφραστο σε μειδιαμα.. το γελιο ειναι οταν το δακρυ συγκρατειται και κανει μονο το βλεμμα να γυαλιζει
και σε ρωτουν γιατι γελας.. παραταιρο, νταξει δεν ειναι ολοι απο δω
πιανουν αλλες συχνοτητες δεν ακουν καθαρα..
σε ευχαριστω καλημερα~
kostadina26
09-11-2019 @ 11:55
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρατήρηση και για όλο σου το σχόλιο. Πραγματικά εξαιρετική η γραφή σου. Το "θαυμάζω" το χρησιμοποίησα μαζί με το "συμπονω" γτ τα ένιωσα λιγάκι ως ακραία συναισθήματα...αντιφατικά...από την μία έχω κάτι που θαυμάζω όμως από την άλλη σε συμπονω...ενώ το "κατανοώ" δεν εκφράζει την ένταση που ηθελα να δώσω.
Ηypocrisy
09-11-2019 @ 13:07
μα ναι, κι εγω δεν γινεται να μην θαυμαζω αυτο που βλεπω μεσα του και ειναι για να βγαινει κι ειναι οταν ολοενα το μεταθετει που με συνθλιβει (και με εξαγριωνει) ως που φτανω να το συμπονω -ναι-να το κατανοω απο την θεση που βρισκεται. μεχρι και τυχερη ή ευλογημενη νιωθω στιγμες που το ειδα αβιαστο να εξωτερικευεται μια- δυο φορες.. αυθορμητως σου εγραψα, πρεπει να επιβιωσει κι αυτος σαν παιδι, που ολο πιο ακριβοθωρητος -ανακαλυπτει- γινεται ο αυθορμητισμος..

kostadina26
09-11-2019 @ 20:41
Υπέροχα λόγια ,σε ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου. Μακάρι να είχα κάθε φορά τέτοια λόγια που μόνο καλύτερη θα με κάνουν. Σε παρακαλώ να το κάνεις, γιατι βοηθάς πολύ να το ξέρεις. Είσαι ακριβοθωρητη

Πρέπει να συνδεθείς για να μπορείς να καταχωρίσεις σχόλιο